Definiowanie projektu cz III: Analiza ryzyka

Zazwyczaj o tym nie pamiętamy, ale ryzyko występuje zawsze. Podczas wykonywania standardowych działań oswajamy je zazwyczaj i staje się ono nieodłącznym i niezauważanym fragmentem naszej egzystencji. Projekt wprowadza jednak w nasze ustabilizowane funkcjonowanie elementy nowej gry. Każe nam wykonywać inne czynności, albo nawet te same, ale w innej kolejności. Wówczas zaczynamy zauważać to co do tej pory umykało z naszej świadomości i co często uwzględnialiśmy podświadomie: ryzyko.

Możliwe źródła ryzyka

W życiu stosujemy dwa możliwe podejścia do ryzyka: wyprzedzające (nastawione na wczesną identyfikację zagrożeń i ich unikanie) oraz przeciwdziałające (nastawione na wykrywanie i naprawianie szkód). Podczas rozpoczynania projektu zazwyczaj dręczy nas myśl o jego niepowodzeniu. Rzadko jednak staramy się określić co tak naprawdę może się nie udać a przecież początek jest najlepszym momentem do zastanowienia się co może się stać.

Spróbujmy wspólnie zastanowić się na przykładzie projektu informatycznego co może nam grozić. Wyobraźmy sobie, że zamierzamy wdrożyć w firmie zintegrowany system zarządzania przedsiębiorstwem w celu zmniejszenia liczby zwrotów od odbiorców. Nasze przedsiębiorstwo niech będzie spółką kapitałową o profilu produkcyjno-handlowym. Firma zatrudnia ponad 200 osób. Do projektu zostali oddelegowani zastępcy kierowników poszczególnych działów (produkcji, handlowego, logistyki, finansowo-księgowego) oraz główny informatyk jako kierownik projektu. Sponsorem projektu jest sam prezes.

Jak widać ze sformułowania celu projektu tak naprawdę nie wiemy jasno co powoduje zwroty. Wdrażany system informatyczny ma nam pomóc jedynie w zbieraniu informacji na temat ich źródeł. Jasno więc z tego wynika, że pierwszym i największym naszym ryzykiem jest czy droga jaką obraliśmy (wdrożenie systemu) jest drogą właściwą. Załóżmy więc dalej, że zespół rozpoczynający projekt po głębokiej analizie zdecydował, że taka droga będzie drogą właściwą. W dalszych rozważaniach pominiemy więc ten aspekt.

W naszym przedsiębiorstwie po bliższym spojrzeniu na problem zwrotów okazało się, że sprawa ma dwa aspekty:

  • klienci nie do końca wiedzieli do czego miał służyć produkt, w związku z tym reklamowali go ponieważ nie spełniał ich oczekiwań aczkolwiek działał zgodnie z przeznaczeniem;
  • część reklamacji była uzasadniona (kontrola wewnętrzna wykazała około 10 % braków), które przechodziły praktycznie przez wszystkie etapy obróbki zanim zostały wychwycone.

Ujawniły się w ten sposób kolejne potencjalne źródła ryzyka dla osiągnięcia celu, to jest: relacje z klientami (jak zmienić wyobrażenie o produkcie nie zrażając obecnych klientów do siebie), wykształcenie działu handlowego (czy handlowcy wiedzą co sprzedają) oraz sposób obsługi klienta przez serwis (który nie powinien przyjmować jednak wszystkich zwrotów).

Przyglądając się w dalszym ciągu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa widzimy, że kolejnym źródłem ryzyka w trakcie projektu może być załoga działu produkcji, której wynagrodzenie zależne jest akordowo od ilości wytworzonych produktów (a zupełnie niezależne od liczby braków). Czyli w pewnym sensie sam kształt systemu produkcji jest nastawiony na wytwarzanie ilości a nie jakości. Idąc dalej widzimy, że dział logistyki od pewnego czasu aktywnie poszukuje nowych tańszych dostawców. Rysuje się nam więc kolejne ryzyko, tańsi dostawcy nie muszą zapewniać odpowiedniej jakości materiałów w odpowiednim czasie.

Kolejnym ryzykiem dla realizacji projektu jakie zaczyna się ujawniać jest kwestia priorytetów zarządu: czy lepiej jednak mieć więcej braków czy mieć niższe koszty zaopatrzenia.

Idąc dalej widzimy, że kolejnym podstawowym źródłem ryzyka jest skład zespołu wdrożeniowego: kierownik działu informatyki nie ma dostatecznych kompetencji do wydawania poleceń kierownikom innych działów, a ze względu na młody wiek nie ma również dużego autorytetu; zastępcy kierowników nie mają kompetencji do podejmowania decyzji wewnątrz swoich działów. Prezes z kolei jest osobą bardzo zaangażowaną w bieżące zarządzanie firmą i w związku z tym od razu wiadomo, że będzie miał mało czasu na spotkania z zespołem wdrożeniowym. Rodzi to oczywiście kolejne zagrożenie dla powodzenia projektu ze względu na brak rzeczywistego wsparcia Zarządu.

Jak zawsze w przypadku informatyzacji bardzo ważnym źródłem potencjalnego niepowodzenia jest wykonawca wdrożenia a także właściwy dobór oprogramowania do potrzeb firmy. Pociąga to za sobą ryzyko niewłaściwego oszacowania platformy systemowej, ilości licencji, uprawnień użytkowników itd.

Jak widać nawet tak prosty przykład po bliższym przyjrzeniu się ujawnia nam szereg możliwych źródeł zagrożeń. Powyższa wstępna analiza nie wyczerpuje oczywiście wszystkich możliwości.
Jak więc zabrać się do ujawniania możliwych źródeł zagrożeń dla projektu ? Metod jest oczywiście kilka. Stosować je można w zależności od kultury organizacyjnej w firmie. Jedną z możliwych metod jest burza mózgów przeprowadzona w obrębie zespołu inicjatywnego lub zastosowanie innych technik umożliwiających uzyskanie jak największej ilości pomysłów. Inną drogą jest sesja z udziałem firmy zewnętrznej pomagającej firmie w ustaleniu możliwych zagrożeń.

Sposób opisu ryzyka

Każde zidentyfikowane ryzyko powinno zostać dokładnie opisane. Ważne tutaj jest określenie po pierwsze prawdopodobieństwo jego wystąpienia. W powyższym przykładzie można na przykład stwierdzić, że ryzyko pogorszenia się relacji z klientami jest średnie, zaś ryzyko wystąpienia konfliktu z pracownikami działu produkcji jest wysokie bo podczas projektu zamierzamy od nich wymagać jakości oni natomiast motywowani są przez wykonaną ilość.

Kolejnym krokiem jest określenie wpływu, jaki dane ryzyko będzie miało na projekt, czyli na przykład konflikt z działem produkcji będzie miał wysoki wpływ na projekt. Dla tak wstępnie opisanego ryzyka należy teraz oszacować koszty jakie trzeba będzie ponieść w przypadku jego wystąpienia (można to oczywiście robić w relacji do kosztów projektu, dla danego przykładu może to być nawet 100 % kosztów projektu – ryzyko jest tak istotne, że projekt może się po prostu nie udać).

Ostatnim i chyba najistotniejszym punktem w opisie ryzyka jest określenie działań zapobiegawczych wraz z ich szacowanym kosztem. Bez określenia takich zadań cała analiza nie będzie praktycznie służyła niczemu oprócz straszenia całej firmy. Po opisaniu możliwych działań zapobiegawczych możliwe staje się podjęcie decyzji o ich wykonaniu lub też nie.

Zarządzanie ryzykiem

Dla doświadczonych menadżerów jasne jest, że powyższy opis ryzyka jest w zasadzie początkiem całego procesu zarządzania ryzykiem. W procesie zarządzania ryzykiem podczas projektu konieczne podejmowanie wielu działań. Po pierwsze monitorowanie, czyli ciągłe i okresowe śledzenie wybranych parametrów oraz badanie wpływu składowych ryzyka. Po drugie podejmowanie działań w celu minimalizacji ryzyka, czyli właściwe planowanie, projektowanie uwzględniające ryzyko, ciągłe testowanie. Po trzecie zaś tam gdzie to możliwe eliminowanie ryzyka poprzez prowadzenie symulacji oraz wybór standardowych rozwiązań.

Najistotniejszą rolę w procesie ma oczywiście kierownik projektu, którego jednym z zadań jest zarządzanie ryzykiem czyli analizowanie oraz w ramach swoich uprawnień podejmowanie decyzji lub przedstawianie sugestii Komitetowi Sterującemu. Wskazane jest zarządzanie ryzykiem wpisać w cykl comiesięcznej sprawozdawczości z działań projektowych tak, aby cały zespół widział jak zmieniła się sytuacja, jakie nowe zagrożenia pojawiły się oraz dlaczego pewne działania zostały zainicjowane.

Agnieszka Baklarz

CDN

Optymalizacja lokalizacji placówek wielkopowierzchniowych w mieście krakowie

rozdział praktyczny pracy mgr

Określenie optymalnej lokalizacji to jedno z podstawowych zadań przy otwieraniu nowej placówki handlowej, nie tylko wielkopowierzchniowej. Dobrze opracowana strategia lokalizacji i wejścia na rynek istotnie wpływa na rentowność i sprawność przedsiębiorstwa.

Dawniej problematyka doboru odpowiedniego miejsca na placówkę handlową dotyczyła głównie wsi. To właśnie tam, gdzie znajdowało się wiele mniejszych terytorialnie jednostek administracyjnych,  należało się zastanawiać nad wyborem dobrej lokalizacji. Obecnie problem ten dotyczy placówek wielkopowierzchniowych w dużych miastach. Chodzi o to by zlokalizować ośrodek handlowy, tak aby ważone odległości od obsługiwanych przez niego obszarów bądź skupisk ludności były możliwie jak najmniejsze, przy czym wagami są liczby mieszkańców tych obszarów.[1]

Poniżej przedstawiona została metoda obliczenia optymalnej lokalizacji sieci handlowej, oraz badania przeprowadzone na terenie trzech dzielnic Krakowa.

Ponieważ nie znane są odległości między ośrodkiem a dzielnicami miasta, przyjmuje się, iż można je przedstawić na układzie współrzędnych w postaci linii prostych łączących poszczególne punkty o współrzędnych xi, yi z niewiadomym punktem x, y, których długości można wyrazić za pomocą poniżej przedstawionego wzoru.

Ponieważ odległości te po przemnożeniu przez liczbę ludności mają być możliwie jak najmniejsze, kryterium optymalizacji zapisujemy więc za pomocą poniżej przedstawionego wzoru.

gdzie:

mi- liczba mieszkańców w obszarze i,

xi, yi – współrzędne położenia obszaru i,

x, y – współrzędne lokalizacji ośrodka.

Po odpowiednich przekształceniach powyższego wzoru wyznaczono wzory obliczające współrzędna lokalizacji ośrodka, przedstawiono je poniżej.

Jak wynika z powyższych wzorów, współrzędne ośrodka handlowego są ważonymi średnimi arytmetycznymi współrzędnych położenia obszarów grawitujących do danego ośrodka. Wyznaczenie takich współrzędnych jest niezwykle pracochłonne, gdyż musi odbywać się na drodze iteracyjnej ze względu na większą liczbę niewiadomych niż równań. Niewiadomymi są tu bowiem nie tylko wartości współrzędnych, ale również odległości występujące w wagach. Arbitralne ustalenie współrzędnych umożliwia wyznaczenie odległości, które pozwalają wyznaczyć skorygowane współrzędne, a te z kolei pozwalają obliczyć nowe odległości itd., proces więc przebiega etapowo. Arbitralną wartość współrzędnych można ustalić jako średnią arytmetyczną  obszarów obsługiwanych ważoną początkowo tylko liczbą mieszkańców. W następnych etapach iteracyjnych wagami będą już liczby mieszkańców dzielone przez odpowiednie odległości.[2] Obliczenia zestawia się w tabelach. Proces te kontynuuje się do momentu uzyskania mało znaczących korekt w wartościach współrzędnych, które z każdą iteracją będą się zmniejszać. Można go również przerwać w momencie uzyskania najbardziej odpowiedniego układu lokalizacyjnego w stosunku do rzeczywistej struktury przestrzennej dróg komunikacyjnych w badanym regionie.

Poniżej wyliczono współrzędne optymalnej lokalizacji sieci handlowej dla takich trzech dzielnic Krakowa jak:  II Grzegórzki, III Prądnik Czerwony, XIV Czyżyny. Poniżej na rysunku 4.1 przedstawiono w układzie współrzędnych wyznaczone wcześniej węzły komunikacyjne trzech wybranych dzielnic Krakowa.

Rysunek 4.1 Ośrodki komunikacyjne dzielnic Krakowa w układzie współrzędnych

Źródło: opracowanie własne na podstawie mapy w załączniku nr 2

Obliczamy wstępną lokalizację placówki wielkopowierzchniowej według poniżej przedstawionego wzoru.

Dalsze etapy obliczeń przedstawione zostaały w tabelach 4.1, 4.2, 4.3, 4.4, 4.5.

Na podstawie otrzymanych współrzędnych obliczone zostały odległości między optymalną lokalizacją placówki wielkopowierzchniowej, a wyznaczonym dla każdej dzielnicy (w poprzednim rozdziale) punktem komunikacyjnym (di).

Tabela 4.1 Liniowa optymalizacja lokalizacji placówki wielkopowierzchniowej (krok 1)

Numer dzielnicy Współrzędne

ośrodka komunikacyj-nego dzielnicy

Współrzędne ośrodka Odległ-ści

di

(km)

Liczba miesz-kańców mi/di mi/di xi mi/di yi
xi yi x y
O1 20 60 30,56 37,05 1,04 48767 46891,35 937827 2813481
O2 0 10 30,56 37,05 1,72 35390 20575,58 0 205755,8
O3 100 30 30,56 37,05 2,08 22997 11056,25 1105625 331687,5
Razem: 78523,18 2043452 3350924,3

Źródło: opracowanie własne

Podstawiając  do wzoru otrzymane wyniki wyliczamy kolejne, bardziej szczegółowe,  optymalne współrzędne punktu lokalizacji optymalnej placówki wielkopowierzchniowej.

Wyznaczona placówka została umiejscowiona w układzie współrzędnych rysunek 4.2.

Rysunek 4.2 Lokalizacja optymalnej placówki wielkopowierzchniowej po 1 kroku obliczeń

Źródło: opracowanie własne

Na podstawie otrzymanych współrzędnych w 1 kroku badań, obliczone zostały odległości między optymalną lokalizacją placówki wielkopowierzchniowej, a wyznaczonym dla każdej dzielnicy punktem komunikacyjnym (di).

Tabela 4.2 Liniowa optymalizacja lokalizacji placówki wielkopowierzchniowej (krok 2)

Numer dzielnicy Współrzędne

ośrodka komunikacyjne-go dzielnicy

Współrzędne ośrodka Odległo-

ści

 

Liczba miesz-kańców
x Y
O1 20 60 26,02 42,67 0,8 48767 60958,75 1219175 3657525
O2 0 10 26,02 42,67 1,76 35390 20107,95 0 201079,5
O3 100 30 26,02 42,67 2,96 22997 7769,26 776926 233077,8
Razem: 88835,96 1996101 4091682,3

Źródło: opracowanie własne

Podstawiając do wzoru otrzymane wyniki wyliczamy kolejne optymalne, jeszcze bardziej szczegółowe współrzędne punktu lokalizacji optymalnej placówki wielkopowierzchniowej.

Wyznaczona w 2 kroku badań placówka została umiejscowiona w układzie współrzędnych rysunek 4.3.

Rysunek 4.3 Lokalizacja optymalnej placówki wielkopowierzchniowej po 2 kroku obliczeń

Źródło: opracowanie własne

Na podstawie otrzymanych współrzędnych w 2 kroku badań, obliczone zostały odległości między optymalną lokalizacją placówki wielkopowierzchniowej, a wyznaczonym dla każdej dzielnicy punktem komunikacyjnym (di).

Tabela 4.3 Liniowa optymalizacja lokalizacji placówki wielkopowierzchniowej (krok 3)

Numer dzielnicy Współrzędne

ośrodka komunikacyjne-go dzielnicy

Współrzędne ośrodka Odległ-ości Liczba miesz-kańców
x y
O1 20 60 22,46 46,06 0,56 49767 88869,64 1777392,8 5332178,4
O2 0 10 22,46 46,06 1,68 35390 21065,48 0 210654,8
O3 100 30 22,46 46,06 3,2 22997 7186,56 718656 215596,8
Razem: 117121,68 2496048,8 5758430

Źródło: opracowanie własne

Podstawiając do wzoru otrzymane wyniki wyliczamy bardziej dokładne  współrzędne punktu lokalizacji optymalnej placówki wielkopowierzchniowej.

Wyznaczona w 3 kroku badań placówka została umiejscowiona w układzie współrzędnych rysunek 4.3.

Rysunek 4.4 Lokalizacja optymalnej placówki wielkopowierzchniowej po 3 kroku obliczeń

Źródło: opracowanie własne

Na podstawie otrzymanych współrzędnych w 3 kroku badań, obliczone zostały odległości między optymalną lokalizacją placówki wielkopowierzchniowej, a wyznaczonym dla każdej dzielnicy punktem komunikacyjnym (di).

Tabela 4.4 Liniowa optymalizacja lokalizacji placówki wielkopowierzchniowej (krok 4)

Numer dzielnicy Współrzędne

ośrodka komunikacyjne-go dzielnicy

Współrzędne ośrodka Odległ-ości Liczba miesz-kańców
x Y
O1 20 60 21,31 49,17 0,44 49767 113106,81 2262136,2 6786408,6
O2 0 10 21,31 49,17 1,76 35390 20107,95 0 201079,5
O3 100 30 21,31 49,17 3,28 22997 7011,28 701128 210338,4
Razem: 140226,04 2963264,2 7197826,5

Źródło: opracowanie własne

Podstawiając do wzoru otrzymane wyniki wyliczamy kolejne optymalne współrzędne punktu lokalizacji optymalnej placówki wielkopowierzchniowej.

Wyznaczona w 4 kroku badań placówka została umiejscowiona w układzie współrzędnych rysunek 4.5.

Rysunek 4.5 Lokalizacja optymalnej placówki wielkopowierzchniowej po 4 kroku obliczeń

Źródło: opracowanie własne

Na podstawie otrzymanych współrzędnych w 4 kroku badań, obliczone zostały odległości między optymalną lokalizacją placówki wielkopowierzchniowej, a wyznaczonym dla każdej dzielnicy punktem komunikacyjnym (di).

Tabela 4.5 Liniowa optymalizacja lokalizacji placówki wielkopowierzchniowej (krok 5)

Numer dzielnicy Współrzędne

ośrodka komunikacyjne-go dzielnicy

Współrzędne ośrodka Odległ-ości Liczba miesz-kańców
x Y
O1 20 60 21,13 51,33 0,36 49767 138241,66 2764833,2 8294499,6
O2 0 10 21,13 51.33 1,84 35390 19233,7 0 192337
O3 100 30 21,13 51,33 3,28 22997 7011,28 701128 210338,4
Razem: 164486,64 3465961,2 8697174,4

Źródło: opracowanie własne

Podstawiając  do wzoru otrzymane wyniki wyliczamy kolejne optymalne współrzędne punktu lokalizacji optymalnej placówki wielkopowierzchniowej.

Wyznaczona w 5 kroku badań placówka została umiejscowiona w układzie współrzędnych rysunek 4.6.

Rysunek 4.6 Przedstawienie optymalnej lokalizacji sieci handlowej dla trzech dzielnic  Krakowa w układzie współrzędnych

Źródło: opracowanie własne

Obliczenia zostały przerwane na piątym etapie, gdyż różnice w kolejnych wartościach obliczonego punktu w układzie współrzędnych były już niewielkie, a także gdyż punkt lokalizacji optymalnej placówki wielkopowierzchniowej prawie pokrywał się z już istniejącą placówką KrakChemii. Tak słabe wyniki tej już istniejącej placówki, w porównaniu z pozostałymi objętymi badaniami sklepami, jest najprawdopodobniej spowodowane dużo mniejszą powierzchnią sprzedażową tej placówki. Dlatego też idealnym rozwiązaniem byłaby modernizacja KrakChemii, przede wszystkim pod względem wielkości.


[1] S. Mynarki, Metody analizy i optymalizacji obrotu towarowego, Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1976, s. 75

[2] Ibidem, s. 76

Pytania z analizy na kolokwium

  1. Wzór na dźwignię finansowa

DFL=EBIT/EBT lub %D EBT/ %D EBIT lub %D EPS/%D EBIT

  1. Co się dzieje gdy wskaźnik Altmana jest równy 1,8

Bardzo duże ryzyko upadłości przedsiębiorstwa

  1. Co gdy kapitał obrotowy jest ujemny

KS nie wystarcza na finansowanie AT, są one finansowane z zobowiązań bieżących. Nie występuje bilansowa ani finansowa złota reguła, brak płynności, niestabilna sytuacja, duże ryzyko finansowe, niski koszt kapitału, tarcza podatkowa, agresywna strategia

  1. Wzór na rentowność kapitałów własnych

ROE= Zn/KW * 100%

  1. Co się dzieje, gdy rosną mi należności wobec odbiorców

wydłuża się cykl konwersji gotówki, przez co spółka ma dłużej „zamrożony” kapitał w należnościach i zapasach.

  1. Co się dzieje gdy rosną mi zobowiązania wobec dostawców

Skrócenie cyklu konwersji gotówki

  1. Wzór na potencjalny wskaźnik obsługi długu

Zn+Am / Rata + odsetki

  1.   Warunki płynności długoterminowej wraz z uzasadnieniem

a. struktura kapitału ( im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin)
b. struktura kosztów( im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności)
c. struktura majątku(im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć)
d. struktura podziału zysku ( im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania)
e. struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych (im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności)
f. struktura przepływów pieniężnych(im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności)

9.   Wzrosła rentowność kapitałów własnych w porównaniu ze stopa zysku, co to oznacza

Zjawisko pozytywne, oznacza dobrze ukształtowaną strukturę kapitałową

  1. Rośnie amortyzacja w przepływach w działalności operacyjnej, co to oznacza
    a. przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych – niekorzystna sytuacja
    b. wzrost aktywów – spowodowane inwestycjami – charakter neutralny
    c. zmiana wyceny, sposobu amortyzacji – charakter neutralny1.Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?
    a) ryzyko operacyjne – struktura aktywów
    b) ryzyko finansowe – struktura pasywów
    c) ryzyko płynności – analiza pozioma struktury aktywów i pasywów
  2. Oceń powiązania między cyklem konwersji gotówki a zmianami przepływów finansowych
    Najprościej wyjść od wzoru (zakładamy niezmienność przychodów):
    CKG = (zapasy/przychody + należności/przychody – zobowiązania/przychody) x 365
    ΔCKG = (Δzapasy/przychody + Δnależności/przychody – Δzobowiązania/przychody) x 365D +należności D – zapasy Dzysk netto + amortyzacja + korekty – zobowiązania = przepływy operacyjne
    CKG * przychody / 365 =Dzysk netto + amortyzacja + korekty –  przepływy operacyjne
    Widać, że zwiększenie długości cyklu obrotu gotówki zmniejsza przepływy operacyjne.
  3. Oceń rolę dla przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki
    Próg rentowności pozwala ocenić bezpieczeństwo operacyjne (dźwignia operacyjna najsilniej działa, gdy sprzedaż oscyluje wokół progu rentowności). Krytyczny punkt gotówki pozwala z kolei ocenić
    bezpieczeństwo płynności.
  4. Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość rynkowa
    Dane księgowe to dane historyczne, nie zawsze aktualne. Wartość rynkowa pozwala na zachowanie zasady true and fair view w firmie i prawidłowo ocenić jej wartość (co ma istotne znaczenie zwłaszcza w sytuacji silnej inflacji).

14. W przedsiębiorstwie następuje (w okresie t1-t0) spadek indeksu Altmana. Oceń przyczyny zmian
a) spadek kapitału obrotowego
b) spadek wyniku operacyjnego
c) spadek przychodów ze sprzedaży
d) spadek zysków zatrzymanych
e) wzrost aktywów
f) spadek wartości rynkowej firmy
g) wzrost rynkowej wartości długu

15. Przedsiębiorstwo zwiększyło poziom zadłużenia, w jaki sposób ocenia
się przesłanki i konsekwencje decyzji?
a) bezpieczeństwo finansowe
b) zadłużenie
c) zdolność obsługi długu
d) przesłanki wykorzystania dźwigni finansowej

16. Oceń czynniki decydujące o zmianie przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej
a) zysk netto
b) amortyzacja
c) korekty
d) zmiana zapotrzebowania na kapitał obrotowy

17. Powiąż źródła pochodzenia środków z bilansu ruchu i przepływy
a) zmniejszenie aktywów trwałych– spadek amortyzacji (spadek przepływów oper.) zmniejszenie aktywów obrotowych – spadek zapotrzebowania na kapitał obrotowy (wzrost przepływów oper.)
zmniejszenie inwestycji – wpływy inwestycyjne (wzrost przepływów inwest.)
b) zwiększenie pasywów – wzrost kapitału własnego (wpływy finansowe) zwiększenie długu – wzrost kapitału obcego (wpływy finansowe)

Generalnie – dodatkowe przepływy finansowe są generowane przez wygospodarowanie środków (pozycja „Pochodzenie środków” w bilansie ruchu).

18. Oceń czynniki wpływające na rentowność kapitału własnego.
ROE = ROI + kapitał obcy/kapitał własny (ROI – efektywny koszt długu)
ROE = rentowność sprzedaży x obrotowość aktywów x pasywa/kapitał własny

Na ROE wpływają więc:
a) stopa zysku, struktura kapitału, nadwyżka stopy zysku nad kosztem finansowania obcego
b) rentowność handlowa, efektywność wykorzystania aktywów, struktura kapitału.

19. Wymień różnice między rezerwą kapitałową w przedsiębiorstwie a rezerwami na zobowiązania.
Rezerwa kapitałowa – to inaczej kapitał rezerwowy, część kapitału własnego, jest tworzony z zysku na pokrycie przyszłych strat bilansowych. Rezerwy na zobowiązania to część kapitału obcego, są tworzone z odpisów w koszty i są zobowiązaniami o niepewnej kwocie lub terminie wymagalności.

20. Oceń powiązania miedzy punktem krytycznym a księgowym progiem rentowności.

21. Przedsiębiorstwo w okresie t1 zwiększyło w stosunku do okresu t0: zapasy, należności, zobowiązania, kredyty długoterminowe. W jaki sposób znajdzie to odzwierciedlenie w przepływach pieniężnych?

22. Nastąpił wzrost Kapitału Obrotowego, spadek relacji zysku netto do zysku operacyjnego oraz spadek stopy zysku. Ocen sytuacje.

23. Treść i cel złotej zasady finansowej i bilansowej

24. Ocen czynniki decydujące o spadku przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej.

25. Podstawy konstrukcji i sposób wykorzystania środków w ocenie przepływów pieniężnych.

26. Sposób oceny wykorzystania środków w bilansie ruchu.

27. Związek miedzy zyskiem operacyjnym a nadwyżka operacyjna.

28. Czym różnią się rezerwy kapitałowe od rezerw na zobowiązania i w jaki sposób uwzględnia się je w różnych obszarach analizy finansowej

29. Zwiększył się udział amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń sytuacje

Pytania z analizy 2

  1. Przedsiębiorstwo zaciągnęło kredyt bankowy 3-letni. Wskaż miejsce w analizie finansowej.

W  BILANSIE w pasywach pojawi się lub zwiększy pozycja zobowiązania długoterminowe (kredyty i pożyczki). W aktywach w zależności od tego na co był zaciągnięty ten kredyt (może pojawić się np. nowo zakupiony środek trwały-budynek, budowla lub grunty pod wynajem. Część środków z zaciągniętego kredytu może zostać przekazana na pokrycie wymagalnych zobowiązań i wtedy w pasywach zmniejszy się poziom zobowiązań.

W RZIS pojawią się w kosztach finansowych odsetki związane ze spłatą kredytu.

W RPP pojawią się wpływy z działalności finansowej w wysokości zaciągniętego kredytu, a także wydatki związane z obsługa długu.

  1. Wzrosły należności i zobowiązania wobec obligatoriuszy. Spadły zapasy, zob. wb. kredytodawców i wb. dostawców. Powiąż z RPP i bilansem ruchu.

Wzrost należności wb. odbiorców może świadczyć o zwiększonej sprzedaży, z której jednak nie osiągnięto wpływów środków pien. ponieważ odroczony jest termin płatności.. Wzrost zobow wb. obligatoriuszy mógł być spowodowany emisją dodatkowych akcji, z której wpływy  pokryły część zobow wb kredytodawców i dostawców.

W RPP korygujemy zysk netto odejmując wartość powstałych należności i dodając wartość wyprzedanych zapasów. We wpływach środków pien. z działalności finansowej pojawi się wartość emisji (wzrost zobow. wb. obligatoriuszy), a w wydatkach wartość spłacanych kredytów, a tym samym zapewne odsetki.

  1. Treść oraz zastosowanie w analizie finansowej zysku operacyjnego i zysku netto

Zysk operacyjny to zysk z podstawowej działalności przedsięb. Jego wartość świadczy o efektywnym wykorzystaniu majątku w działalności, do której p-bo zostało powołane.

Zysk netto, wykazywany zarówno w RZIS jak i BILANSIE po stronie pasywów ( w KW ). To ta część zysku, która pozostaje do dyspozycji która pozostaje do dyspozycji właścicieli, decyduje o poziomie stopy zwrotu dla właścicieli (zysk netto) mierzonej stopą rentowności i poziomem kapitału własnego.         Im większy stosunek ZN/ZO tym mniejsze obciążenie zysku operacyjnego kosztami finansowymi i podatkiem dochodowym.

W p-bie poziomy ZO i ZN służą analizie:

1)efektu dziwni finansowej, który określa zmiana zysku netto/zmiany zysku operacyjnego

2) rentowności : handlowej ZN/S, ekonomicznej  czyli stopy zysku ROA=ZO/A i finansowej ZN/KW

3) struktury przepływów pieniężnych ZN/PPO

  1. Wzrósł udział kapitału obcego w kapitałach ogółem, spadła relacja Zn do Zo i spadła stopa zysku. Oceń sytuację i uzasadnij.

Wzrost KO wiąże się zapewne z zaciągnięciem przez p-bo kredytu, lub wzrost zobowiązań wb. dostawców. Spadek relacji ZN/ZO wskazuje, że podstawowa działalność p-ba przynisi coraz to mniejsze zyski, a tym samym mniej efektywnie wykorzystuje posiadane zasoby, o czym świadczy spadek stopy zysku.

Ponadto spadek ZN/ZO może być spowodowany wzrostem kosztów odsetkowym związanych z zwiększeniem kapitału obcego.

  1. Kiedy mamy do czynienia z ujemnym efektem dźwigni finansowej?

DFL= %zmiana EPS/ % zmiana EBIT          lub          DFL= EBIT/ EBIT – ODSETKI

Ujemny efekt DF występuje, gdy stopa zysku, czyli ROA < średniego ważonego kosztu kapitału obcego skorygowanego o tarcze podatkową czyli lub wtedy gdy poziom odsetek jest wyższy od ZO.

  1. Kiedy mamy do czynienia z ujemnym efektem dźwigni finansowej?

realną – przepływy pien.

potencjalną – rachunek wyników

Realną możliwość można ocenić za pomocą wskaźnika wewnętrznego finansowania inwestycji.

Wsk. wew. fin. inw. = Cash flow Ι / inw. w maj. trwały – gdy jest > 100 to nadwyżka przekracza potrzeby inwestycyjne

  1. Nastąpił wzrost amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń zaistniałą sytuację.

Jeżeli wzrost amortyzacji doprowadził do sytuacji gdzie:

Am / środki pien. z dział. operac. > 1 tzn., że przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych. Jest to sytuacja niekorzystna ponieważ Am jest instrumentem gromadzenia środków pien. na wydatki głównie na inwestycje odtworzeniowe. Natomiast jeżeli wzrost amortyzacji jest związany ze wzrostem aktywów przedsiębiorstwa w wyniku poczynionych inwestycji to ten wzrost ma charakter neutralny podobnie ma to charakter neutralny jeżeli wzrost amortyzacji był spowodowany zmianą wyceny lub sposobu amortyzacji składników majątku.

  1. AO / Zobow. bieżące <1 Zinterpretuj sytuację i podaj jej przyczyny.

Wskaźnik ten jest statyczną miarą pozwalającą ocenić krótkoter. płynność fin. p-ba. Jeżeli <1 to oznacza to, że w p-bie występuje niedopłynność a p-bo prowadzi agresywną strategie finansowania. Posiadane AO nie wystarczają na pokrycie zob. bieżących. Im mniejszy wsk. tym większe ryzyko niewypłacalności i mniej środków na obsługę długu. Zbyt ryzykowna działalność może doprowadzić do nie uzyskania w chwilach trudności kredytu. Przyczyna takiej sytuacji może być:

1) ryzykowna i nieracjonalna działalność p-ba

2)pogorszenie sytuacji finansowej i pozycji firmy na rynku

3) wykorzystywanie pozycji konkurencyjnej wobec dostawców

  1. Jakie warunki decydują o zachowaniu płynności długoterminowej? Uzasadnij
  • struktura kapitału – im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin.
  • struktura majątku – im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć
  • struktura kosztów – im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  • struktura podziału zysku – im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania
  • struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych – im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  • struktura przepływów pieniężnych – – im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  1. akcyjna zdecydowała się na emisję akcji. Podaj skutki ekonomiczne z uwzględnieniem poszczególnych obszarów analizy.

W bilansie wzrost kapitałów własnych – wzrost może pojawić się zarówno w kapitale podst jak i w zapasowym w postaci agio. Wzrost KW spowoduje zwiększenie poziomu aktywów poprzez wzrost SP lub AT w wyniku przeznaczenia środków na inwestycje.

RZIS- wystąpią koszty finansowe związane z przeznaczeniem środków na emisję akcji.

RPP- DF-  nastąpi wzrost środków równy wartości emisji pomniejszonej o jej koszty. Emisja będzie także wykorzystana w przepływach z działalności operacyjnej jako wzrost środków pieniężnych lub w działalności inwestycyjnej jako wydatek związany z nakładami inwestycyjnymi.

  1. Podaj wskaźniki wypłacalności. O czym one informują?

Do wsk. wypłacalności zaliczamy:

1) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z nadwyżki fin = ZN+AM/Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia potencjalną zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu

2) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z przepływów z pien z dz. Operc = PPzDO/ Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia realną możliwość do regulowania zob

3) Wskaźnik ogólnego zadłużenia = Zob/Aktywa – informuje, w jakim stopniu posiadany majątek jest w stanie pokryć zobowiązania firmy

4) wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych AT= AT/ZD – informuje w jakim stopniu długoterminowe fin ma zabezpieczenie w AT.

  1. Wystąpiła sytuacja: O, I, F+. Podaj przyczyny i skutki takiej decyzji.

To klasyczny przypadek dla p-ba młodego, z perspektywami, rozwijającego się. Firma jest młoda, nie ma stabilnej pozycji na rynku. Dotychczasowa działalność nie przynosi jeszcze wpływów przewyższających wydatki- stad ujemne saldo z DO. P-bo rozwija się i inwestuje, prawdopodobnie zaciągnęło kredyt, gdyż saldo z DF również jest ujemne. Dodatnie saldo z DF wskazuje, że p-bo pozyskuje środki na rozwój, jest pozytywnie postrzegane przez inwestorów i kapitałodawców.

  1. Jeżeli zysk na sprzedaży rośnie o 5%, stopa zysku rośnie o 4%, rentowność kapitałów własnych o 3% to co z tego wynika?

jest: ROE-ROI (Sz) – S (ZO)

ma być: S – ROI – ROE

Sytuacjajest niekorzystna, gdyż w prawidłowo funkcjonującym p-bie ZO powinien rosnąć szybciej niż stopa zysku ROI, a ta z kolei wolniej niż ROE. Tu mamy syt. dokładnie odwrotną. Wolniej rosnący zysk na sprzedaży w stosunku do stopy zysku świadczy o mniej efektywnym wykorzystaniu kapitałów, a wolniej rosnąca rentowność w stosunku do stopy zysku świadczy o źle ukształtowanej strukturze kapitałowej – prawdopodobnie przedsiębiorstwo doświadcza ujemnego efektu dźwigni finansowej.

  1. Co oznacza ujemny kapitał obrotowy?

Ujemny kapitał obrotowy występuje gdy AT>KS lub ZB>AO. Jest konsekwencją wyboru agresywnej strategii finansowania w przedsiębiorstwie z akceptacją dużego ryzyka utraty płynności finansowej. W tym przypadku realizacja wszystkich wymagalnych zobowiązań krótkoterminowych w przedsiębiorstwie wymagałaby naruszenia stanu aktywów trwałych. Część środków trwałych jest finansowana krótkoterminowymi zobowiązaniami. Sytuacja typowa dla przeds. handlowych które wydłużają terminy płatności zobowiązań za dostarczone towary, otrzymują na bieżąco gotówkę w momencie ich sprzedaży. Mają terminy realizacji należności krótsze od terminów spłaty zobow. W ten sposób powstają wolne środki pien. angażowane do finansowania środków trwałych. Ujemny kapitał może posiadać również firma w złej sytuacji finansowej, której grozi  utrata płynności, w sytuacji, gdy nie będzie w stanie uregulować ZB z AO będzie musiała sprzedać część AT.

  1. Uzasadnij tezę że „zysk to nie wszystko”

Zysk sam w sobie ma niewielkie znaczenie informacyjne. Dopiero jego analiza w czasie – porównanie z latami ubiegłymi, czy zestawienie porównawcze z innymi firmami z tej samej branży pozwala na ocenę firmy. dopiero w odniesieniu do takich kategorii ekonomicznych jak majątek, poziom sprzedaży czy kapitał własny daje możliwość oceny danego p-ba poprzez jego rentowność.

Zysk, tworzony przez określone przychody i koszty ujmowane wg zasady memoriałowej, nie zawsze w pełni obrazuje realną sytuację firmy. P-bo może być zyskowne, ale może utracic płynnośc i zbankrutować. Dlatego odzwierciedleniem zysku memoriałowego powinny być ŚP.

  1. Co oznacza KS / MT + stałe elementy MO ?

To wskaźnik pokrycia aktywów obrotowych kapitałem obrotowym. Jeśli p-bo spełnia złotą zasadę finansową KS/AT >1 to oznacza to, że p-bo dysponuje dodatnim kapitałem obrotowym. Jego dodatnia pozycja pozwala ocenić w jakim stopniu pokrywa on aktywa obrotowe.

Gdy >1 to KO pokrywa w pełni stałe elementy AO ( min. stan zasasów i należnośći) i  częściowo zmienne elementy, co świadczy o konserwatywnej strategii finansowania aktywów obrotowych.

Gdy = 1 wyposażenie przedsiębiorstwa w KO ściśle odpowiada finansowaniu stałych elementów AO

Gdy <1 1 kapitał obrotowy finansuje częściowo stałe elementy majątku obrotowego

  1. Zanalizuj powiązanie KW i MT.

KW / AT to wsk. pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym. Im większy tym mniejsze zadłużenia bo spada udział kapitału obcego w pasywach ogółem.  Jeśli jest = 1 to zachowana złota reguła bilansowa.

Majątek najmniej płynny powinien być pokryty kapitałami najdłużej pozostającymi w dyspozycji firmy gdyż taki majątek obciążony jest największym ryzykiem. AT powinny być pokryte stabilnymi źródłami finansowania.

  1. Jeśli wzrósł kapitał obcy i wzrósł Zo to co z tego wynika?

Wzrost KO mógł nastąpić na skutek zaciągnięcia przez p-bo produkcyjne kredytu, wykorzystanego na zakup nowej maszyny, która zwiększyła moce produkcyjne p-ba. Dzieki temu wzrosły przychody ze sprzedaży, co spowodowało wzrost ZO.

  1. Co oznacza że KS / MT + stałe el. MO =1,1 ?

KO w pełni pokrywa stałe elementy AO, tj. min. stan zapasów i należności, a także pozostałą część czyli elementy zmienne AO.

  1. Model Altmana = 2,0. Co z tego wynika?

Wartość indeksu mieści się w przedziale <1,8 – 2,8> co świadczy o tym, że p-bo ma średnie ryzyko ogłoszenia upadłości.

  1. Dźwignia finansowa – wlk., skala, efekty, warunki i skutki

Ten element powinien wskazywać

1) czy p-bo zwiększyło zadłużenie w ramach pojemności zadłużeniowej

2) czy p-bo i w jakim zakresie zabezpiecza warunki dodatniego ef. DF

3) w jakim stopniu wzrost KO wpływa na rentowność KW

Możliwe są 3 efekty:

1) Dodatni efekt DF – wzrost zadłużenia wpływa pozytywnie na zmianę rentowności KW ( wzrost ROE)

2) Ujemny efekt DF – przekroczenie dopuszczalnego zadłużenia, nieoptymalna struktura

3) Efekt neutralny – jeżeli ROI = kosztowi KO, moment zrównania to próg finansowej rentowności kapitału, który wyznacza krańcowy poziom zadłużenia

Warunkiem wystąpienia efektu DF jest udział w strukturze pasywów kapitałów obcych, skutkiem możliwość zastosowania tarczy podatkowej.

  1. Przeds. zanotowało dodatnie przepł. amortyzacyjne. środki pien. wzrosną czy spadną?

Uwarunkowane jest to jak kształtowały się pozostałe przepływy operacyjne. Jeżeli ich wynik był ujemny i wartości bezwzględnej większy do amortyzacyjnych to spadną, a jak nie to wzrosną.

  1. Sposoby wariantowej oceny źródeł finansowania MT. Nie wiem
  2. Od czego zależy rozmiar efektu dźwigni finansowej i jaki jest cel tego badania?

Rozmiar efektu zależy od:

1) pozyskania kapitału – średni ważony koszt kapitału oraz od stopy podatku (im wyższa tym większy rozmiar) – pomniejszanie WACC o efekt tarczy podatkowej

2) majątku przedsiębiorstwa (im mniejszy tym większy efekt)  ponieważ porównuje się stopę zysku ROA z WACCx(1-T) i jak ROA jest większy to uznajemy, że jest pozytywny efekt

3) ZO, który stanowi mianownik ROA, a zatem im wyższe ZO tym możemy zwiększać zadłużenie

4) od relacji Zn/KW która ma być wieksza od ROA, czyli możemy zwiększać zadłużenie, a tym samym rozmiar dźwigni dopóki spełnione są jednocześnie 2 warunki. Zn/kw>ROA >SWKK(1-T)

Celem badania jest określenie jak czy przedsiębiorstwo może się jeszcze angażować kapitał obcy i  zadłużać się i jakie p-bo ma szanse na  pozyskanie KO.


1.Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?

Ryzyko utraty płynności mierzone wskaźnikiem płynności bieżącej ( AO/ Zob. B), szybkiej ( AO- ZAP/ Zob.B) i gotówkowej ( ŚP/Zob.B)

  1. Oceń powiązania miedzy CKG a zmianami przepływów finansowych.

CKG pozwala ocenić przez ile dni kapitał p-ba jest „zamrożony” w finansowaniu zapasów, należności przy uwzględnieniu finansowania przedsiębiorstwa przez jego dostawców i ewentualnych wierzycieli operacyjnych. Wzrost CKG może wskazywać na pogorszenie efektywności gotówkowej p-ba, co uwidocznione jest przy saldzie przepływów pieniężnych z DO.

  1. Oceń rolę w ocenie przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki.

Kasowy próg rentowności- to taka sytuacja w p-bie, w której wpływy z DO wystarczają na pokrycie wydatków z DO. Krytyczny punkt gotówki – to taki momet krytyczny, gdzie p-bo wykorzystało środki z amortyzacji, a to jest niezgodne z przeznaczeniem, gdyż amortyzacja powinna być krótkoterminowo lokowana w bezpieczne instrumenty fin.

  1. Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość godziwa.

Wartość godziwa jest specyficzną kategorią ceny wykorzystywanej do ustalenia wartości aktywów.

Wartość księgowa – wartość aktywów netto, wartość przedsiębiorstwa określana jako aktywa minus zobowiązania

  1. W przedsiębiorstwie następuje (w okresie t1-t0) spadek indeksu Altmana. Oceń przyczyny zmian.

Spadek indeksu wskazuje na pogarszającą się sytuację w p-bie i Zagrodnie jego upadłości.

Jeżeli indeks <1,86 to p-bo ma duże ryzyko niewypłacalności technicznej i ekonomicznej, zagrożenie upadłością jest bardzo wysokie. Jeżeli indeks mieści się w przedziale <1,86 – 2,8> to ryzyko upadłości jest średnie, a jeśli jest >3 to ryzyko jest niewielkie.

Przyczyną spadku mogła być zła polityka i zarządzanie majątkiem, problemy ze sprzedażą, co spowodowało spadek ZO. Zmienna X3=ZO/A Og. ma największą wagę w modelu i to od tych czynników w głównej mierze zależy sytuacja p-ba.

6*. Przedsiębiorstwo zwiększyło poziom zadłużenia w jaki sposób ocenia się przesłanki i konsekwencje decyzji?

Należy dokonać oceny zmian wysokości zadłużenia w przedsiębiorstwie i wysokości tworzonych rezerw

  • Ocena rezerw i tytułu ich tworzenia ( przyrost rezerw koresponduje ze wzrostem środków pieniężnych)
  • Ocena struktury zadłużenia z podziałem na krótko i długoterminowe
  • Wstępna ocena skutków zmian zadłużenia dla struktury kapitału i wynikającego z tego ryzyka finansowego
  • Ocena ewentualnego ryzyka przekroczenia dopuszczalnego progu zadłużenia w przedsiębiorstwie

Ocena wzrostu zobowiązań krótkoterminowych, za jakiego tytułu ( w jakim stopniu występuje w pozycji zobowiązania wobec dostawców [kredytu handlowego] –  przedsiębiorstwo miało zapłacić ale nie zapłaciło – wpływa na zmian środków pieniężnych – stanowi pozycje korygującą dla tej pozycji

  1. Podaj zakres i sposób oceny kapitału obrotowego.

KO to część KS finansująca AO zgodnie z formułą:

KO= AO – ZOB.B

KO= KS – AT

KO wskazuje na tą część AO, która pozostanie do dyspozycji p-ba po realizacji wszystkich wymagalnych zob. krótkoterminowych.

Oceniając kapitał obrotowy w przedsiębiorstwie uwzględnia się:

  • wysokość kapitału obrotowego i jego zmiany w badanym okresie
  • źródła finansowania kapitału obrotowego
  • związek pomiędzy wysokością kapitału obrotowego i stałymi miarami oceny płynności finansowej
  • podstawowe wskaźniki oceny poziomu kapitału obrotowego: KO/S, KO/śr. m-czne S, KO/A,    KO/śr stan zap. i nal
  1. Oceń czynniki decydujące o zmianie przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej. ??
  1. coś o „pochodzeniu środków” w bilansie ruchu

Analiza pochodzenia środków

Czy głównym źródłem pochodzenia środków był rozwój kapitałowy czy zmniejszenia aktywów jako konsekwencje zmian strukturalnych?

  1. Ocena zmian w kapitale własnym
    1. Przyrost kapitału własnego
      • Ocena w jakim stopniu przyrost kapitału własnego ma charakter realny związany ze wzrostem środków pieniężnych do dyspozycji przedsiębiorstwa ( uwzględniane w rachunku przepływów pieniężnych), a jakim stopniu ma charakter ewidencyjny (przeszacowanie majątku, przekazanie składnika majątkowego w formie aportu, realizacja praw zamiany posiadaczy obligacji zamiennych)
      • Ocena w jakim stopniu przyrost kapitału własnego jest konsekwencją finansowania zewnętrznego ( pozyskania środków z rynku finansowego: emisja akcji, sprzedaż udziałów, dopłaty) , a w jakim stopniu jest konsekwencją finansowania wewnętrznego ( zatrzymania części zysku w spółce – wpływa na przepływy pieniężne)
      • Czy zmiany kapitału własnego zapewniają utrzymanie oczekiwanej stopy zwrotu przez właścicieli mierzonej rentownością kapitału własnego
      • Ocena zmian w strukturze kapitału własnego (poszczególnych elementów)
    2. patrz pyt.6*
    3. Zmniejszenia wartości aktywów
      1. Aktywa trwałe
        • W jakich grupie środków majątkowych nastąpiło zmniejszenie wartości; w jaki stopniu dotyczy środków trwałych , a jakim środków obrotowych
        • Ocena czy zmniejszenie składników majątkowych jest konsekwencją ograniczenia działalności przedsiębiorstwa, czy jest konsekwencja wzrostu efektywności gospodarowania, czy może być symptomem ryzyka utraty płynności
        • Ocena zmian wynikających z umorzenia i amortyzacji części aktywów trwałych
        • W jakim stopniu jest to konsekwencja sprzedaży aktywów
      2. Aktywa obrotowe
        • Zmniejszenie stanu zapasów
        • Spadek należności
        • Spadek krótkoterminowych środków finansowych i spadek środków pieniężnych ( wydatki przekroczyły wpływy danym okresie)

Analiza wykorzystania środków

Jaka cześć środków została na zwiększenie składników majątkowych, a jaka część został przeznaczona na realizacje zobowiązań wobec kapitało dawców i ewentualne pokrycie strat bilansowych?

  1. Zwiększenie aktywów

W jakim stopniu środki zostały zaangażowane w przyrost aktywów trwałych uzasadnionych rozszerzeniem działalności operacyjnej, realizacją inwestycji rzeczowych ( środki trwałe w budowie), a jakim stopniu jest związane z dodatkowym lokowaniem kapitału na rynku finansowym i rynku nieruchomości

W jakim stopniu przyrost aktywów obrotowych wynika z rozszerzenia działalności operacyjnej , w jakim jest związany z przyrostem cen, a w jakim stopniu może być konsekwencja pogorszenia efektywności wykorzystania aktywów obrotowych

  • Przyrost zapasów – > spadek środków pieniężnych
  • Przyrost należności –> spadek środków pieniężnych
  1. Zmniejszenia pasywów

Zmniejszenie kapitału własnego ( umorzenie akcji, pokrycie straty bilansowej)

Zmniejszenie zadłużenia i rezerw

  • Czy to zmniejszenie dotyczy zadłużenia długoterminowego (zmniejszenie ryzyka finansowego), czy zmniejszenia zadłużenia krótkoterminowego ( zmniejszenie zobowiązań wobec dostawców

Pytania na egzamin z odpowiedziami

  1. Przedsiębiorstwo zaciągnęło kredyt bankowy 3-letni. Wskaż miejsce w analizie finansowej.

W analizie bilansu w pasywach pojawi się lub zwiększy pozycja zobowiązania długoterminowe (kredyty i pożyczki). W aktywach w zależności od tego na co był zaciągnięty ten kredyt (może pojawić się np. nowo zakupiony środek trwały-budynek, budowla lub grunty pod wynajem. Część środków z zaciągniętego kredytu może zostać przekazana na pokrycie wymagalnych zobowiązań.

W rachunku zysków i strat pojawią się w kosztach finansowych odsetki związane ze spłatą kredytu.

W rachunku przepł. pien. pojawią się wpływy z działalności finansowej w wysokości zaciągniętego kredytu, a także wydatki związane z obsługa długu.

  1. Wzrosły należności i zobowiązania wb. Obligatoriuszy (nie mogą wzrosnąć należności wobec obligatoriuszy!!!). Spadły zapasy, zobow. wb. kredytodawców i wb. dostawców. Powiąż z rachunkiem przepł. pien. i bilansem ruchu.

Po stronie A i P zaszły zmiany. W bilansie spadek zapasów, a w konsekwencji wzrost należności wb. odbiorców może świadczyć o zwiększonej sprzedaży, z której jednak nie osiągnięto wpływów środków pien. ponieważ zapłata ma nastapić w terminie późniejszym. Wzrost zobow wb. obligatoriuszy mógł być spowodowany emisją dodatkowych akcji, z której wpływy  pokryły częśc zobow wb kredytodawców i dostawców.

W rachunku przepł. pien. w korektach zysku netto odejmujemy wartość powstałych należności i dodajemy wartość wyprzedanych zapasów. We wpływach środków pien. z działalności finansowej pojawi się wartość emisji (wzrost zobow. wb. obligatoriuszy), a w wydatkach wartość spłacanych kredytów, a tym samym zapewne odsetki.

  1. Treść oraz zastosowanie w analizie finansowej zysku operacyjnego i zysku netto.

Zysk operacyjny to zysk z podstawowej działalności przedsięb. Jego wartość świadczy o efektywnym wykorzystaniu środków trwałych (absolutnie nie trwałych, tylko wszystkich srodkow)w celach, w jakich przedsięb. zostało powołane. Pozycja ta wystąpi w rachunku z. i str. gdzie od przychodów ze sprzedaży towarów, mater. i wyrobów odejmuje się wartość sprzedanych wyr., tow. i mater. (koszt wytworzenia i wartość), a także koszty sprzedaży, ogólnego zarządu i handlowe i koryguje się o PPO i PKO, po uwzględnieniu KF i PF oraz zysków i strat nadzwyczajnych i podatku dochodowego staje się zyskiem netto. Zysk netto wykazywany jest również w bilansie w kapitałach własnych w pasywach. Im większy stosunek zysku netto do zysku operacyjnego tym mniejsze obciążenie zysku operacyjnego kosztami finansowymi i podatkiem dochodowym.

W powyższym opisie brakuje zdefiniowania zastosowania obu zyskow:

1) do analizy efektu dziwni finansowej, który określa zmiana zysku netto/zmiany zysku operacyjnego

2) do analizy rentowności np. ZO do stopry zysku ROA=ZO/A lub ZN do rentowności finansowej ZN/KW

3) do analizy struktury przepływów pieniężnych zysk netto/przepływy z działalności operacyjnej

  1. Wzrósł udział kapitału obcego w kapitałach ogółem, spadła relacja Zn do Zo i spadła stopa zysku. Oceń sytuację i uzasadnij.

Wzrost kap. obcego mógł być spowodowany wzrostem zobowiązań wb. kredytodawców lub dostawców. Spadek relacji Zn do Zo świadczy o tym że przeds. osiąga coraz mniejsze zyski z podstawowej działalności operacyjnej. (przedsiębiorstwo może osiągać wyższe zyski, ale jest mniej rentowne, bo skoro spadła stopa zysku oznacza to, że przedsiębiorstwo mniej efektywniej wykorzystuje posiadane zasoby. Spadek relacji Zn/Zo może być spowodowany wzrostem kosztów odsetkowym związanych z zwiększeniem kapitału obcego. Sam spadek nie jest negatywny pod warunkiem, że wzrasta jednocześnie stopa zysku, albo rentowność KW, w tym wypadku jednak ST. Zysku spadla zatem oznacza to, że przedsiębiorstwo nieefektywnie wykorzystało posiadany kapitał.) Prowadzi to do spadku stopy zysku (spadek ST. Zysku nie prowadzi do spadku rentowności KW, bo w ST zysku jest zysk operacyjny, a w rent KW zysk netto) , co w konsekwencji będzie prowadzić do spadku rentowności kapitału własnego.

  1. Kiedy mamy do czynienia z ujemnym efektem dźwigni finansowej?

Wtedy kiedy stopa zysku, czyli ROA < średniego ważonego kosztu kapitału obcego skorygowanego o tarcze podatkową czyli lub wtedy kiedy ZO jest + a ZN jest – wynika to ze wzoru na dźwignę.

Dźwignia fin. opiera się na znaczeniu źródeł finansowania i wrażliwości WF firmy do poziomu zadłużenia.

zmiana EPS/EPS

DFL=  zmiana EBIT/EBIT    = EBIT/ (EBIT-I)

EPS-zysk na 1 akcję

EBIT-zysk operacyjny

Osiąga wart. ujemne dla zysku operacyjnego mniejszego od kosztów odsetek.

Osiąga wart. równe zeru lub ujemne dla Zo bliskiego zeru.

  1. W jaki sposób można ocenić realną i potencjalną możliwość do samofinansowania wydatków inwestycyjnych?

Naprawdę nie wiem – ustosunkowałbym się do poniższej opowiedz i realna oceniłbym z przepływów z działalności operacyjnej z rachunku przepływów, a potencjalną to może z rachunku wyników z nadwyżki finansowej, czyli z zysk netto + amortyzacja

realną – przepływy pien.

potencjalną – rachunek wyników

Realną możliwość można ocenić za pomocą wskaźnika wewnętrznego finansowania inwestycji

Wsk. wew. fin. inw. = Cash flow Ι / inw. w maj. trwały

gdy jest > 100 to nadwyżka przekracza potrzeby inwestycyjne (sytuacja dobra?)

  1. Nastąpił wzrost amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń zaistniałą sytuację.

Jeżeli wzrost amortyzacji doprowadził do sytuacji gdzie:

Am / środki pien. z dział. operac. > 1 tzn., że przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych. Jest to sytuacja niekorzystna ponieważ Am jest instrumentem gromadzenia środków pien. na wydatki głównie na inwestycje odtworzeniowe. (Natomiast jeżeli wzrost amortyzacji jest związany ze wzrostem aktywów przedsiębiorstwa w wyniku poczynionych inwestycji to ten wzrost ma charakter neutralny podobnie ma to charakter neutralny jeżeli wzrost amortyzacji był spowodowany zmianą wyceny lub sposobu amortyzacji składników majątku.

  1. AO / Zobow. bieżące <1  Zinterpretuj sytuację i podaj jej przyczyny.

Jest to wsk. płynności. Jego wartość < 1 świadczy o tym, iż posiadany stan aktywów obrotowych nie jest w stanie wygenerować środków pien., które w całości pokryją zobowiązania bieżące.

Im mniejszy wsk. tym większe ryzyko niewypłacalności i mniej środków na obsługę długu. Jest to prawdopodobnie wynikiem agresywnej strategii finansowania. Zbyt ryzykowna działalność może doprowadzić do nie uzyskania w chwilach trudności kredytu. (jako przyczynę podałbym wykorzystywanie przez firmę pozycji konkurencyjnej wobec dostawców lub pogorszenie sytuacji finansowej i pozycji rynkowej firmy)

  1. Jakie warunki decydują o zachowaniu płynności długoterminowej? Uzasadnij.

 

  1. struktura kapitału
  2. struktura kosztów
  3. struktura majątku
  4. struktura podziału zysku
  5. struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych
  6. struktura przepływów pieniężnych

Generalnie na to pytanie można napisać esej na 20 stron, ale odpowiem na każdy numer jednym zdaniem, bo na więcej na egzaminie czasu nie będzie:

1- im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin

2- im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

3- im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć

4 – im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym  przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania

5 – im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

6 – im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

  1. Sp. akcyjna zdecydowała się na emisję akcji. Podaj skutki ekonomiczne z uwzględnieniem poszczególnych obszarów analizy.

W bilansie wzrost kapitałów własnych – wzrost może pojawić się zarówno w kapitale podst jak i w zapasowy w postaci agio. Może się spodziewać, że wzrost KW zaowocuje w Akt albo wzrostem środków pieniężnych albo wzrostem aktywów trwałych w wyniku przeznaczenia środków na inwestycje. W rachunku wyników pojawią się koszty finansowe związane z przeznaczeniem środków na przygotowanie emisji. W rachunku przepływów w działalności fin pojawi się wzrost środków równy wartości emisji pomniejszonej o jej koszty. Emisja będzie także wykorzystana w przepływach z działalności operacyjnej jako wzrost środków pieniężnych lub w działalności inwestycyjnej jako wydatek związany z nakładami inwestycyjnymi.

  1. Podaj wskaźniki wypłacalności. O czym one informują?

Wg mnie wypłacalność oznacza czy przedsiębiorstwu wystarczają środki do spłaty zobowiązań i nie zaliczałbym to na pewno wsk. Og. Wystarcz. Got. oraz wypłaty wywident.

Ja zaliczyłbym tu wskaźniki, które były w wykładach.

Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z nadwyżki fin = ZN+AM/Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia potencjalną zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu

Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z przepływów z pien z dz. Operc = PPzDO/ Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia realną możliwość do regulowania zob.

Dodatkowo zaliczyłbym

Wskaźnik ogólnego zadłużenia = Zob/Aktywa – informuje, w jakim stopniu posiadany majątek jest w stanie pokryć zobowiązania firmy – jeżeli >1 oznacza to ze KW jest ujemny i firma jest bankrutem !! (chociaż PROCHNIK tak ma i jego kurs rośnie:)

I ewentualnie dodałbym jeszcze wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych AT= AT/ZD informuje w jakim stopniu długoterminowe fin ma zabezpieczenie w AT.

wsk. ogólnej wystarczalności gotówkowej = p.p. netto z dział. oper. / zobow + dywid + inw. w                                                                                                                                 WNiP oraz RzAT

wsk. spłacalności ogólnej zobowiązań = spłata zobow. ogółem / p.p. netto z dział. operac.

lub

wsk. spłacalności ogólnej zobowiązań = Zn + Am / rata kapit. + odsetki

wsk. pokrycia odsetek = odsetki / p.p. netto z dzial. oper.

wsk. wypłaty dywidendy = dywidendy / p.p. netto z dział. operac.

  1. Wystąpiła sytuacja: O-, I-, F+. Podaj przyczyny i skutki takiej decyzji.

Jest to firma która niedawno pojawiła się na rynku. Nie ma jeszcze pozycji i grona klientów więc osiąga ujemne przepł. z działalności operac. Być może zaciągnęła kredyt na inwestycję np. na zakup maszyn i urządzeń.

  1. Jeżeli zysk na sprzedaży rośnie o 5%, stopa zysku rośnie o 4%, rentowność kapitałów własnych o 3% to co z tego wynika?

Sytuacja niekorzystna bo zysk na sprzedaży powinien wzrastać wolniej niż stopa zysku, a ta wolniej niż rent. KW. Tu sytuacja jest odwrotna i jest to spowodowane nieefektywnym wykorzystaniem aktywów i nieprawidłowym ukształtowaniem struktury kapitałowej.

Zgadzam się chociaż ująłbym trochę inaczej, że wolniej rosnący zysk na sprzedaży w stosunku do stopy zysku świadczy o mniej efektywnym wykorzystaniu kapitałów, a wolniej rosnąca rent w stosunku do ST. Zysku świadczy o źle ukształtowanej strukturze kapitałowej – prawdopodobnie przedsiębiorstwo doświadcza ujemnego efektu dźwigni fin.

  1. Co oznacza ujemny kapitał obrotowy?

Występuje gdy AT>Kst  (inny sposób pomiary AO-ZB)  Część środków trwałych (które wiążą się środki pien. na długi okres czasu) jest finansowana krótkoterminowymi zobowiązaniami. Sytuacja typowa dla przeds. handlowych które wydłużają terminy płatności zobowiązań za dostarczone towary, otrzymują na bieżąco gotówkę w momencie ich sprzedaży. Mają terminy realizacji należności krótsze od terminów spłaty zobow. W ten sposób powstają wolne środki pien. angażowane do finansowania środków trwałych. Lub firma w złej sytuacji finansowej i grozi jej utrata płynności, w sytuacji, gdy nie będzie w stanie uregulować ZB z AO będzie musiała sprzedać część AT.

  1. Uzasadnij tezę że „zysk to nie wszystko”

Spojrzałbym na tą tezę z 2 perspektyw.

Nr 1. zysk dopiero w odniesieniu do innych kategorii ekonomicznych jak majątek, sprzedaż, czy kapitał własny pozwala na ocenę sytuacji firmy poprzez jej rentowność. Ponadto sam zysk ma małą funkcję informacyjną dopiero jego analiza w czasie – w porównaniu do lat ubiegłych lub w przestrzeni – w porównaniu do innych firm z branży daje możliwości oceny firmy.

Nr 2. zysk jest informacją memoriałową i nie zawsze w pełni obrazuje sytuację firmy – firma może być zyskowna, a może stracić płynność i zbankrutować. Dlatego też należy sprawdzić w jakim stopniu memoriałowy zysk ma pokrycie kasowe  w postaci środków pieniężnych.

  1. Co oznacza KS / MT + stałe elementy MO ?

Jest to III stopień płynności (nie wiem czego, ale na pewno nie płynności!!!!) finansowej gdzie stałymi elementami MO jest m.in. stan należności i zapasów. Gdy > 1 to kapitał stały pokrywa AT i stałe elementy MO oraz część zmiennych el. MO

Gdy jest < 1 to kapitał obrotowy finansuje część stałych elementów i zmienne elementy.

Gdy jest = 0 to stałe elementy finansuje kap.obcy.

  1. Zanalizuj powiązanie KW i MT.

KW / AT to wsk. pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym. Im większy tym mniejsze zadłużenia bo spada udział kapitału obcego w pasywach ogółem.

Jeśli jest = 1 to zachowana złota reguła bilansowa.

Majątek najmniej płynny powinien być pokryty kapitałami najdłużej pozostającymi w dyspozycji firmy gdyż taki majątek obciążony jest największym ryzykiem. AT powinny być pokryte stabilnymi źródłami finansowania.

  1. Jeśli wzrósł kapitał obcy i wzrósł Zo to co z tego wynika?

To w ogóle już bezsens – nic z tego nie wynika!!!

  1. Co oznacza że  KS / MT + stałe el. MO =1,1 ?

Tzn. że kapitał stały w całości pokrywa MT i stałe elementy MO, a także pozostałą część czyli elementy zmienne MO.

  1. Model Altmana = 2,0. Co z tego wynika?

Firma z problemami ponieważ z<2,675 to zmiana w stronę bankructwa.

A ja czytałem, że do 1,8 do 3,0 to neutralnie, może znacie inne granice?

  1. Dźwignia finansowa – wlk., skala, efekty, warunki i skutki.

 A to wszystko jest w wykładach, nie chce mi się przepisywać.

  1. Przeds. zanotowało dodatnie przepł. amortyzacyjne. środki pien. wzrosną czy spadną?

To zależy jakie były pozostałe przepływy operacyjne. Jeżeli ich wynik był ujemny i wartości bezwzględnej większy do amortyzacyjnych to spadną, a jak nie to wzrosną. Ps. Nie ma ujemnych przepływów amortyzacyjnych!!

  1. Sposoby wariantowej oceny źródeł finansowania MT.

Nie mam pojęcia. To chyba chodzi, czy KW, czy KS, czy KS + ZB finansują MT i jakie są tego konsekwencję, ale nie wiem.

  1. Od czego zależy rozmiar efektu dźwigni finansowej i jaki jest cel tego badania?

Rozmiar efektu zależy od kosztu pozyskania kapitału – średni ważony koszt kapitału oraz od stopy podatku (im wyższa tym większy rozmiar) – pomniejszanie SWKK o efekt tarczy podatkowej. Efekt dźwigni zależy również od majątku (im mniejszy tym większy efekt)  przedsiębiorstwa ponieważ porównuje się stopę zysku ROA z SWKKx(1-T) i jak ROA jest większy to uznajemy, że jest pozytywny efekt. Noi efekt zależy również od Zo, który jest w mianowniku ROA, a zatem im wyższe Zo tym możemy zwiększać zadłużenie. Noi zależy od relacji Zn/KW która ma być wieksza od ROA, czyli możemy zwiększać zadłużenie, a tym samym rozmiar dźwigni dopóki spełnione są jednocześnie 2 warunki. Zn/kw>ROA >SWKK(1-T)

Celem badania jest określenie jak czy przedsiębiorstwo może się jeszcze zadłużać i jakie są możliwości pozyskania przez firmę KO.

  1. Wzrost udziału kapitału obcego w strukturze kapitału własnego, spadek Zn do Zo oraz spadek stopy zysku. Oceń sytuację.

Spadek ZN do ZO oznacza negatywny efekt dźwigni fin, a spadek stopy zysku ROA świadczy o tym, że firma nieefektywnie wykorzystała pozyskane środki.

W przeds. pogorszyła się sytuacja finansowa gdyż spadek zysku i wzrost zadłużenia (kapitały obce rosną). Korzystanie z efektu dźwigni finansowej. Spadek Zn do Zo więc efektywność przedsięb. maleje.

Kartka Zielona:
1.Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?
2. Oceń powiązania miedzy CKG a zmianami przepływów finansowych.
3. Oceń rolę ocenie przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki.
4. Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość godziwa.
5. W przedsiębiorstwie następuje (w okresie t1-t0) spadek indeksu Altmana. Oceń przyczyny zmian.
6. Przedsiębiorstwo zwiększyło poziom zadłużenia w jaki sposób ocenia się przesłanki i konsekwencje decyzji?
7. Podaj zakres i sposób oceny kapitału obrotowego.
8. Oceń czynniki decydujące o zmianie przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej.
9. coś o „pochodzeniu środków” w bilansie ruchu

Podstawowe pojęcia analizy ekonomicznej

Podstawowe pojęcia analizy ekonomicznej

  • pojęcie analizy i analizy ekonomicznej,
  • przedmiot analizy ekonomicznej,
  • etapy badania analitycznego.

Pojęcie analizy ekonomicznej

Pojęcie analizy może być rozpatrywane w kilku znaczeniach. W znaczeniu potocznym oznacza rozkład, rozbiór pewnej całości. Ujmując rzecz precyzyjniej analizę możemy rozpatrywać, w przeciwstawieniu do syntezy, jako:

1) rozkładanie jakiejś całości na elementy, zazwyczaj niejednorodne; zmierzające do wyróżnienia składników pierwotnych, wykrycia czynników konstytutywnych lub warunkujących, wskazania przyczyn, zasad, ustalenia praw. Także: rezultat takich czynności lub nazwa niektórych dyscyplin czy też wyspecjalizowanych metod naukowych.

Analiza może być dokonywana a) w myśli i b) w rzeczywistości poza podmiotowej. Analiza myślowa (teoretyczna) – dotyczy rozbioru pojęć, prawd, zagadnień, zjawisk z uwzględnieniem ich genezy (a. genetyczna), przyczyny (a. przyczynowa), struktury (a. strukturalna), funkcjonowania (a. funkcjonalna), wytworów ludzkich.

Jako metoda charakteryzuje się tym, że postępuje od złożonej całości do jej prostszych składników i następnie od szczegółu do ogółu. Analiza manipulacyjna – (analiza praktyczna) – stosowana ze względu na swoisty charakter nauk z którymi się łączy (ekonomiczna, fizyczna, chemiczna). Może być zarówno ilościowa jak i jakościowa.

2) analiza może być traktowana jako metoda rozwiązywania jakiegoś problemu polegająca na założeniu, że jest on już rozwiązany, i prowadzeniu rozumowania „od końca do początku”, analiza ta, rozpowszechniona w dawnej algebrze, obecnie stosowana jest w heurystyce.

Analizę ekonomiczną moglibyśmy zdefiniować na gruncie analizy praktycznej, w odniesieniu do zjawisk i procesów gospodarczych występujących w skali całej gospodarki narodowej jak i mikroskali podmiotu gospodarującego. Z drugiej strony analizę ekonomiczną można rozpatrywać również jako funkcję zarządzania.

Przedmiot analizy ekonomicznej

W dziedzinowym ujęciu przedmiotem analizy ekonomicznej przedsiębiorstwa mogą być:

  • wyniki finansowe działalności,
  • sytuacja majątkowo-finansowa,
  • wyniki materialne działalności,
  • koszty własne,
  • gospodarka zasobem ludzkim,
  • gospodarka zasobem materiałowym (gospodarka materiałowa),
  • gospodarka środkami trwałymi,
  • postęp techniczny i innowacje, rozwój przedsiębiorstwa,
  • wartość przedsiębiorstwa.

Etapy badania analitycznego

Sekwencja badania analitycznego wynika z konieczności nadania uzyskanym wynikom badania wysokiej wartości poznawczej. Wyróżniamy:

  1. etap zdefiniowania obiektu badań – ustalamy właściwy zakres badania analitycznego koncentrując się na wartościach posiadających walor poznawczy,
  2. etap wyboru kryterium oceny zjawiska ekonom.,
  3. etap wyboru właściwej miary,
  4. etap ustalenia jednostki odniesienia,
  5. etap określenia odchyleń stanów rzeczywistych od założonych,
  6. etap postawienia wstępnej hipotezy badawczej i jej zweryfikowanie w oparciu o model funkcjonowania zjawiska (wyróżniamy modele: fizyczne, schematyczne, matematyczne – w tym ekonometryczne), (między zjawiskami ekonomicznymi mogą zachodzić zależności funkcyjne jak i korelacyjne),
  7. etap ustalenia przyczyn i skutków stwierdzonych zakłóceń,
  8. wnioski końcowe.

Metody analizy ekonomicznej

Każdy proces analityczny składa się z dwóch zasadniczych części: wstępnego pomiaru i oceny badanego zjawiska oraz badań przyczynowo – skutkowych. Przy wstępnym pomiarze i ocenie badanego zjawiska, znajduje zastosowanie intuicyjna metoda porównań, która polega na porównywaniu takich wielkości, które posiadają, tzw. walor porównywalności. Oznacza to, że w wyniku tych porównań można wyciągnąć wnioski istotne z punktu widzenia oceny badanego zjawiska. Jeżeli weźmiemy na przykład jeden z najważniejszych finansowych parametrów przedsiębiorstwa, jakim jest jego zysk, to możliwości porównań opartych o tę kategorię (ujętą jako wartość bezwzględna tj. w zł) są istotnie ograniczone.

Osiągnięty zysk można porównywać z zyskiem planowanym lub z zyskiem innego okresu. Natomiast porównywanie zysku jednego przedsiębiorstwa z zyskiem innego musi uwzględniać fakt, że praktycznie nie istnieją dwa identyczne przedsiębiorstwa, o takim samym profilu produkcyjnym czy też zaangażowanych środkach, wielkości zatrudnienia itd. W związku z tym wartość poznawcza takiego porównania będzie mało przydatna w analizie ekonomicznej i finansowej. Z tych właśnie względów decydującym czynnikiem wpływającym na jakość tej metody jest umiejętny dobór parametrów pod względem posiadania wspólnej płaszczyzny porównań.

Jednym z najczęstszych sposobów nadawania waloru porównywalności zestawianym parametrom jest przedstawianie ich w postaci dynamiki (tempa wzrostu) oraz struktury, czyli ich udziału w określonej całości. Jeżeli chodzi natomiast o zakres porównywania tak przedstawionych parametrów, to występują trzy podstawowe obszary tych porównań:

  • porównanie w czasie (dane z jednego okresu do danych z innego okresu);
  • porównanie w przestrzeni (czyli np. z innymi przedsiębiorstwami lub wynikami średnimi w branży);
  • porównanie z wartościami postulowanymi (czyli z planem).

Omawiana metoda porównań jest najczęściej wykorzystywana przy wstępnej ocenie przedsiębiorstwa na podstawie jego sprawozdań finansowych.

W drugiej części badań analitycznych tj. badań przyczynowo-skutkowych wykorzystuje się następujące metody deterministyczne w odniesieniu do zjawisk, między którymi można określić zależności funkcyjne:

  • metoda kolejnych podstawień,
  • metoda różnic cząstkowych,
  • metoda funkcyjna,
  • metoda logarytmiczna,
  • metoda podstawień krzyżowych,
  • metoda reszty,
  • metoda Beckera,
  • metoda Kilara.

Metody te, nazywane także metodami eliminacji, polegają – najogólniej rzecz biorąc – na eliminacji wpływu jednych czynników i badaniu wpływu pozostałych.

Metoda kolejnych podstawień

Metoda kolejnych podstawień (łańcuchowych) służy do liczbowego określenia wpływu poszczególnych czynników na wielkość badanego zjawiska tylko wtedy, gdy współzależności mają charakter związku funkcyjnego wyrażonego w formie iloczynu, ilorazu lub sumy algebraicznej danych czynników.

Metoda ta polega na matematycznym sformułowaniu funkcji ekonomicznych, stanowiących przedmiot badań, oraz określeniu odpowiedniego łańcucha przyczyn. Istota tej metody wyraża się w kolejnym podstawianiu poszczególnych czynników w wielkości określającej wartość wskaźnika, będącego przedmiotem porównania, w miejsce wskaźnika przyjętego za podstawę odniesienia (bazę). Przestrzega się przy tym zasady zachowywania raz już przeprowadzonych podstawień we wszystkich następnych podstawieniach, aż do ostatniego czynnika włącznie. Postępując w ten sposób, oblicza się wpływ poszczególnych czynników na odchylenie łączne. Różnicę spowodowaną przez konkretny czynnik ustala się, odejmując od wyniku podstawienia, w którym dany czynnik występuje w wielkości reprezentowanej przez wskaźnik będący przedmiotem porównania, wielkości wyniku z bezpośrednio poprzedzającego podstawienia, gdzie ten właśnie czynnik jest jeszcze ujęty w wielkości przyjętej dla podstawy odniesienia (bazy). Suma odchyleń cząstkowych powinna być równa łącznemu (całkowitemu) odchyleniu między wielkością wskaźnika, który jest przedmiotem porównań, a wielkością wskaźnika przyjętego za podstawę odniesienia.

W metodzie kolejnych podstawień można przyjmować następującą kolejność działania:

1) ustalenie odchylenia łącznego (O) między wielkością stanowiącą przedmiot porównania a wielkością przyjętą za podstawę odniesienia (bazę). Niech subskrypt 1 ozn. dane rzeczywiste, subskrypt 0 – dane z podstawy odniesienia.

O = X1 – X0

2) określenie czynników wpływających na odchylenia łączne (a,b,c …) oraz istniejącego między nimi związku przyczynowego (np.:),

f(x) = a * b * c

3) przeprowadzenie kolejnych podstawień w odniesieniu do poszczególnych czynników z jednoczesnym zachowaniem uznanego w teorii i praktyce trybu postępowania: najpierw podstawia się czynniki ilościowe, a następnie uwzględnia się czynniki wartościowe (ceny, stawki wynagrodzeń itp.) z jednoczesnym zachowaniem podstawionych uprzednio czynników ilościowych:

Oa= (a1 – a0) * b0 * c0

Ob= (b1 – b0) * a1 * c0

Oc= (c1 – c0) * a1 * b1

4) zestawienie odchyleń cząstkowych i ich interpretacja:

O = Oa + Ob + Oc

Metoda reszty

Metoda reszty opiera się na takich samych założeniach jak metoda kolejnych podstawień. Metodę stosuje się do obliczeń związanych z ustaleniem wpływu dwóch czynników na przyrost produkcji, tj. zmian w wielkości zatrudnienia i wydajności pracy, oraz do oceny czynników określających dynamikę wynagrodzeń, tzn. zatrudnienia i przeciętnego wynagrodzenia.

Etapy obliczeń:

  1. Obliczenie względnych wskaźników dynamik (wyrażenie procentowe):

dx = [(X1/X0) – 1] *100

da = [(a1/a0) – 1] *100

db = [(b1/b0) – 1] *100

  1. Udział wzrostu a (Ua) w przyroście X ustala się, dzieląc wskaźnik wzrostu tempa zmian a (da) przez wskaźnik tempa wzrostu X (dX):

Ua = (da / dX) * 100, Oa = [(O * Ua)/100] – odchylenie w zł

  1. Udział wzrostu b (Ub) w X stanowi różnicę uzyskaną przez odjęcie od 100 udziału wzrostu a (Ua ):

Ub = 100 – Ua, Ob= [(O * Ub)/100] – odchylenie w zł

  1. Obliczenia powinny spełniać równość:

Ua + Ub = 100.

Przedmiotem analizy finansowej są wielkości ekonomiczne, charakteryzujące działalność jednostki gospodarczej, które są wyrażone w jednostkach pieniężnych. Zwłaszcza chodzi tu o zasoby finansowe, stan finansowy oraz wyniki działalności gospodarczej.

Analiza finansowa jest najważniejszym narzędziem badawczym oceny działalności jednostek gospodarczych.
Istotą analizy finansowej jest rozpatrywanie zjawisk i procesów finansowych, które odzwierciedlają efektywność działalności całego przedsiębiorstwa.

W zależności od rodzaju przyjętej podstawy odniesienia rozróżnia się następujące kierunki porównań:

  • porównania ze wskaźnikami okresów ubiegłych lub przyszłych,
  • porównywania ze wskaźnikami postulowanymi,
  • porównania ze wskaźnikami innych jednostek gospodarczych.

Celem analizy ekonomicznej jest odpowiedź na pytanie: „jak zarządzać finansami firmy?”. Analizie poddaje się bilans oraz rachunek zysków i strat, bądź jeśli firma nie prowadzi pełnej ewidencji rachunkowej informacje o przychodach i kosztach firmy. Należy zgromadzić najważniejsze informacje o przychodach i kosztach firmy.

Materiały źródłowe analizy finansowej:

  • Materiały wewnętrzne – zawierają informacje pochodzące z wewnątrz przedsiębiorstwa
  • Materiały zewnętrzne – informują o otoczeniu, czyli o zewnętrznych warunkach funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Materiały wewnętrzne

  • Dane pochodzące z ewidencji gospodarczej:
    – Dokumentacja pierwotna lub wtórna,
    – Zapisy z urządzeń ewidencyjnych np. konta, rejestry, zestawienia obrotów i sald,
    – Sprawozdawczość
  • Dane pozaewidencyjne:
    – Wyniki poprzednich analiz zwłaszcza z roku ubiegłego
    – Dane planistyczne, np.. Plan finansowy, biznesplan, kalkulacje wstępne, kosztorysy,
    – Protokoły z kontroli,
    – Protokoły z posiedzeń zarządu i rad nadzorczych,
    – Informacje od pracowników.

Materiały zewnętrze

  • Informacje o rynku, na którym funkcjonuje przedsiębiorstwo, np. badania chłonności, struktury klientów rynków
  • Wyniki finansowe przedsiębiorstw konkurencyjnych
  • Rozwiązania prawne, finansowe i podatkowe
  • Badania dot. rynku zaopatrzenia i zbytu, opłacalności sprzedaży, działania konkurentów, itp.

Metody analizy finansowej są sposobami postępowania, które stosuje się przy badaniu różnych zjawisk. Określona metoda obejmuje zespół czynności związanych z przetwarzaniem informacji badanych zjawisk i procesów.

Istnieje kilka grup metod analizy finansowej, każda oparta jest na określonej grupie ogólnych założeń.

Pytania na egzamin z analizy

Przedsiębiorstwo zaciągnęło kredyt bankowy 3-letni. Wskaż miejsce w analizie finansowej.

W analizie bilansu w pasywach pojawi się lub zwiększy pozycja zobowiązania długoterminowe (kredyty i pożyczki). W aktywach w zależności od tego na co był zaciągnięty ten kredyt (może pojawić się np. nowo zakupiony środek trwały-budynek, budowla lub grunty pod wynajem. Część środków z zaciągniętego kredytu może zostać przekazana na pokrycie wymagalnych zobowiązań.

W rachunku zysków i strat pojawią się w kosztach finansowych odsetki związane ze spłatą kredytu.

W rachunku przepł. pien. pojawią się wpływy z działalności finansowej w wysokości zaciągniętego kredytu, a także wydatki związane z obsługa długu.

Wzrósł udział kapitału obcego w kapitałach ogółem, spadła relacja Zn do Zo i spadła stopa zysku. Oceń sytuację i uzasadnij.

 Wzrost kap. obcego mógł być spowodowany wzrostem zobowiązań wb. kredytodawców lub dostawców. Spadek relacji Zn do Zo świadczy o tym że przeds. osiąga coraz mniejsze zyski z podstawowej działalności operacyjnej. (przedsiębiorstwo może osiągać wyższe zyski, ale jest mniej rentowne, bo skoro spadła stopa zysku oznacza to, że przedsiębiorstwo mniej efektywnie wykorzystuje posiadane zasoby. Spadek relacji Zn/Zo może być spowodowany wzrostem kosztów odsetkowych związanych z zwiększeniem kapitału obcego. Sam spadek nie jest negatywny pod warunkiem, że wzrasta jednocześnie stopa zysku, albo rentowność KW, w tym wypadku jednak stopa zysku spadla zatem oznacza to, że przedsiębiorstwo nieefektywnie wykorzystało posiadany kapitał.) Prowadzi to do spadku stopy zysku (spadek ST. Zysku nie prowadzi do spadku rentowności KW, bo w ST zysku jest zysk operacyjny, a w rent KW zysk netto) , co w konsekwencji będzie prowadzić do spadku rentowności kapitału własnego.

Nastąpił wzrost amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń zaistniałą sytuację.

Jeżeli wzrost amortyzacji doprowadził do sytuacji gdzie:

Am / środki pien. z dział. operac. > 1 tzn., że przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych. Jest to sytuacja niekorzystna ponieważ Am jest instrumentem gromadzenia środków pien. na wydatki głównie na inwestycje odtworzeniowe. Natomiast jeżeli wzrost amortyzacji jest związany ze wzrostem aktywów przedsiębiorstwa w wyniku poczynionych inwestycji to ten wzrost ma charakter neutralny podobnie ma to charakter neutralny jeżeli wzrost amortyzacji był spowodowany zmianą wyceny lub sposobu amortyzacji składników majątku.

Jakie warunki decydują o zachowaniu płynności długoterminowej? Uzasadnij

  1. struktura kapitału – im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin.
  2. struktura majątku – im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć
  3. struktura kosztów – im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  4. struktura podziału zysku – im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania
  5. struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych – im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  6. struktura przepływów pieniężnych – – im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

 Sp. akcyjna zdecydowała się na emisję akcji. Podaj skutki ekonomiczne z uwzględnieniem poszczególnych obszarów analizy.

W bilansie wzrost kapitałów własnych – wzrost może pojawić się zarówno w kapitale podst jak i w zapasowy w postaci agio. Może się spodziewać, że wzrost KW zaowocuje w Akt albo wzrostem środków pieniężnych albo wzrostem aktywów trwałych w wyniku przeznaczenia środków na inwestycje. W rachunku wyników pojawią się koszty finansowe związane z przeznaczeniem środków na przygotowanie emisji. W rachunku przepływów w działalności fin pojawi się wzrost środków równy wartości emisji pomniejszonej o jej koszty. Emisja będzie także wykorzystana w przepływach z działalności operacyjnej jako wzrost środków pieniężnych lub w działalności inwestycyjnej jako wydatek związany z nakładami inwestycyjnymi.

Podaj wskaźniki wypłacalności. O czym one informują?

Do wsk. wypłacalności zaliczamy:

1) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z nadwyżki fin = ZN+AM/Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia potencjalną zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu

2) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z przepływów z pien z dz. Operc = PPzDO/ Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia realną możliwość do regulowania zob

3) Wskaźnik ogólnego zadłużenia = Zob/Aktywa – informuje, w jakim stopniu posiadany majątek jest w stanie pokryć zobowiązania firmy

4) wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych AT= AT/ZD – informuje w jakim stopniu długoterminowe fin ma zabezpieczenie w AT.

Co oznacza ujemny kapitał obrotowy?

Ujemny kapitał obrotowy występuje gdy AT>KS lub ZB>AO. Jest konsekwencją wyboru agresywnej strategii finansowania w przedsiębiorstwie z akceptacją dużego ryzyka utraty płynności finansowej. W tym przypadku realizacja wszystkich wymagalnych zobowiązań krótkoterminowych w przedsiębiorstwie wymagałaby naruszenia stanu aktywów trwałych. Część środków trwałych jest finansowana krótkoterminowymi zobowiązaniami. Sytuacja typowa dla przeds. handlowych które wydłużają terminy płatności zobowiązań za dostarczone towary, otrzymują na bieżąco gotówkę w momencie ich sprzedaży. Mają terminy realizacji należności krótsze od terminów spłaty zobow. W ten sposób powstają wolne środki pien. angażowane do finansowania środków trwałych. Ujemny kapitał może posiadać również firma w złej sytuacji finansowej, której grozi  utrata płynności, w sytuacji, gdy nie będzie w stanie uregulować ZB z AO będzie musiała sprzedać część AT.

Co oznacza   KS / MT + stałe elementy MO ?

To wskaźnik pokrycia aktywów obrotowych kapitałem obrotowym. Jeśli p-bo spełnia złotą zasadę finansową KS/AT >1 to oznacza to, że p-bo dysponuje dodatnim kapitałem obrotowym. Jego dodatnia pozycja pozwala ocenić w jakim stopniu pokrywa on aktywa obrotowe.

Gdy >1 to KO pokrywa w pełni stałe elementy AO ( min. stan zasasów i należnośći) i  częściowo zmienne elementy, co świadczy o konserwatywnej strategii finansowania aktywów obrotowych.

Gdy = 1 wyposażenie przedsiębiorstwa w KO ściśle odpowiada finansowaniu stałych elementów AO

Gdy <1 1 kapitał obrotowy finansuje częściowo stałe elementy majątku obrotowego

Zanalizuj powiązanie KW i MT.

KW / AT to wsk. pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym. Im większy tym mniejsze zadłużenia bo spada udział kapitału obcego w pasywach ogółem.  Jeśli jest = 1 to zachowana złota reguła bilansowa.

Majątek najmniej płynny powinien być pokryty kapitałami najdłużej pozostającymi w dyspozycji firmy gdyż taki majątek obciążony jest największym ryzykiem. AT powinny być pokryte stabilnymi źródłami finansowania.

Jeśli wzrósł kapitał obcy i wzrósł Zo to co z tego wynika?

Wzrost KO mógł nastąpić na skutek zaciągnięcia przez p-bo produkcyjne kredytu, wykorzystanego na zakup nowej maszyny, która zwiększyła moce produkcyjne p-ba. Dzieki temu wzrosły przychody ze sprzedaży, co spowodowało wzrost ZO.

Co oznacza że  KS / MT + stałe el. MO =1,1 ?

KO w pełni pokrywa stałe elementy AO, tj. min. stan zapasów i należności, a także pozostałą część czyli elementy zmienne AO.

Dźwignia finansowa – wlk., skala, efekty, warunki i skutki

Ten element powinien wskazywać

1) czy p-bo zwiększyło zadłużenie w ramach pojemności zadłużeniowej

2) czy p-bo i w jakim zakresie zabezpiecza warunki dodatniego ef. DF

3) w jakim stopniu wzrost KO wpływa na rentowność KW

Możliwe są 3 efekty:

1) Dodatni efekt DF – wzrost zadłużenia wpływa pozytywnie na zmianę rentowności KW ( wzrost ROE)

2) Ujemny efekt DF – przekroczenie dopuszczalnego zadłużenia, nieoptymalna struktura

3) Efekt neutralny – jeżeli ROI = kosztowi KO, moment zrównania to próg finansowej rentowności kapitału, który wyznacza krańcowy poziom zadłużenia

Warunkiem wystąpienia efektu DF jest udział w strukturze pasywów kapitałów obcych, skutkiem możliwość zastosowania tarczy podatkowej.

Przeds. zanotowało dodatnie przepł. amortyzacyjne. środki pien. wzrosną czy spadną?

Uwarunkowane jest to jak kształtowały się pozostałe przepływy operacyjne. Jeżeli ich wynik był ujemny i wartości bezwzględnej większy do amortyzacyjnych to spadną, a jak nie to wzrosną.

Od czego zależy rozmiar efektu dźwigni finansowej i jaki jest cel tego badania?

Rozmiar efektu zależy od:

1) pozyskania kapitału – średni ważony koszt kapitału oraz od stopy podatku (im wyższa tym większy rozmiar) – pomniejszanie WACC o efekt tarczy podatkowej

2) majątku przedsiębiorstwa (im mniejszy tym większy efekt)  ponieważ porównuje się stopę zysku ROA z WACCx(1-T) i jak ROA jest większy to uznajemy, że jest pozytywny efekt

3) ZO, który stanowi mianownik ROA, a zatem im wyższe ZO tym możemy zwiększać zadłużenie

4) od relacji Zn/KW która ma być wieksza od ROA, czyli możemy zwiększać zadłużenie, a tym samym rozmiar dźwigni dopóki spełnione są jednocześnie 2 warunki. Zn/kw>ROA >SWKK(1-T)

Celem badania jest określenie jak czy przedsiębiorstwo może się jeszcze angażować kapitał obcy i  zadłużać się i jakie p-bo ma szanse na  pozyskanie KO.

Wzrost udziału kapitału obcego w strukturze kapitału własnego, spadek Zn do Zo oraz spadek stopy zysku. Oceń sytuację.

Spadek ZN do ZO oznacza negatywny efekt dźwigni fin, a spadek stopy zysku ROA świadczy o tym, że firma nieefektywnie wykorzystała pozyskane środki.

W przeds. pogorszyła się sytuacja finansowa gdyż spadek zysku i wzrost zadłużenia (kapitały obce rosną). Korzystanie z efektu dźwigni finansowej. Spadek Zn do Zo więc efektywność przedsięb. maleje.

Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?

Ryzyko utratu płynności ieżone wskaźnikiem płynności bieżącej ( AO/ Zob. B), szybkiej ( AO- ZAP/ Zob.B) i gotówkowej ( ŚP/Zob.B)

Oceń powiązania miedzy CKG a zmianami przepływów finansowych.

CKG pozwala ocenić przez ile dni kapitał p-ba jest „zamrożony” w finansowaniu zapasów, należności przy uwzględnieniu finansowania przedsiębiorstwa przez jego dostawców i ewentualnych wierzycieli operacyjnych. Wzrost CKG może wskazywać na pogorszenie efektywności gotówkowej p-ba, co uwidocznione jest przy saldzie przepływów pieniężnych z DO.

Oceń rolę w ocenie przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki.

Kasowy próg rentowności- to taka sytuacja w p-bie, w której wpływy z DO wystarczają na pokrycie wydatków z DO. Krytyczny punkt gotówki – to taki momet krytyczny, gdzie p-bo wykorzystało środki z amortyzacji, a to jest niezgodne z przeznaczeniem, gdyż amortyzacja powinna być krótkoterminowo lokowana w bezpieczne instrumenty fin.

Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość godziwa.

Wartość godziwa jest specyficzną kategorią ceny wykorzystywanej do ustalenia wartości aktywów.

Wartość księgowa – wartość aktywów netto, wartość przedsiębiorstwa określana jako aktywa minus zobowiązania

Podaj zakres i sposób oceny kapitału obrotowego.

KO aktywów obrotowych która jest finansowana kapitałami stałymi:

KO= AO – ZB

KO= KS – AT

Oceniając kapitał obrotowy w przedsiębiorstwie uwzględnia się:

  • wysokość kapitału obrotowego i jego zmiany w badanym okresie
  • źródła finansowania kapitału obrotowego
  • związek pomiędzy wysokością kapitału obrotowego i stałymi miarami oceny płynności finansowej
  • podstawowe wskaźniki oceny poziomu kapitału obrotowego: KO/S, KO/śr. m-czne S, KO/A,    KO/śr stan zap. i nal