Archiwa kategorii: Prace liencjackie

prace licencjackie z analizami

Wynik finansowy PTE „DOM”

Ogólny podgląd na płynność finansową przedsiębiorstwa umożliwia wskaźnik pokrycia bieżących zobowiązań środkami obrotowymi, określonymi według wzoru:

.                                                              środki obrotowe ogółem

Wskaźnik bieżącej płynności = —————————————

.                                                            łączne zobowiązania bieżące

 

Wskaźnik ten umożliwia ocenę, czy następujące w firmie zobowiązania mogłyby być spłacone dzięki upłynnieniu środków obrotowych. Obrazuje także skalę ryzyka finansowego, które nastąpiłoby w razie trudności refinansowania zobowiązań w dotychczasowej skali. Konstrukcja tego wskaźnika oparta jest na założeniu, że zdolność płatnicza firmy zależy od rozmiarów posiadanego przez firmę płynnego majątku, a więc środków pieniężnych oraz innych składników majątku obrotowego, które łatwo przekształcić w środki pieniężne. O dobrej płynności firmy świadczy taki stan, gdy wartość majątku obrotowego jest wyższa od wielkości zobowiązań bieżących, a więc gdy wysokość tego wskaźnika jest większa od 1. Wzrost wskaźnika oznacza poprawę płynności finansowej firmy.[1]

Wskaźnik bieżącej płynności dla PTE „DOM” za rok 2000 wynosi 1143,48.

W celu uzyskania pełniejszego poglądu na płynność finansową firmy wykorzystuje się dodatkowo wskaźnik szybkości spłaty zobowiązań. Jest on obliczany według wzoru:

 

.                                                   płynne środki obrotowe zobowiązań

Wskaźnik szybkości spłaty = —————————————

.                                                             zobowiązania bieżące

 

Do płynnych środków obrotowych zalicza się należności, środki pieniężne oraz krótkoterminowe papiery wartościowe. Przyjmuje się, że im wyższe wskaźniki pokrycia zobowiązań oraz szybkości ich spłaty, tym większą solidnością w zakresie płynności płatniczej charakteryzuje się dana firma. Jednak oznacza to jednocześnie zmniejszenie skali wykorzystywania obcych kapitałów krótkoterminowych dla poprawy zyskowności kapitałów własnych.[2]

Wskaźnik szybkości spłaty zobowiązań dla PTE „DOM” za rok 2000 wynosi 1127,45

Tak wysoki wskaźnik oznacza, że Towarzystwo jest w stanie w każdej chwili spłacić zobowiązania.

Pogłębieniem oceny bieżących możliwości płatniczych przedsiębiorstwa może być wskaźnik wypłacalności środkami pieniężnymi. Jest on relacją najbardziej płynnych środków obrotowych, czyli środków pieniężnych do zobowiązań bieżących. Wyjaśnia on zatem, jaką kwotę wymagalnych zobowiązań pokryć może przedsiębiorstwo z bezpośrednio dostępnych środków płatniczych. Wskaźnik ten oblicza się według poniższego wzoru:

.                                                                                                        środki pieniężne

Wskaźnik wypłacalności środkami pieniężnymi = —————————————

.                                                                                                    zobowiązania bieżące

 

Wskaźnik wypłacalności środkami pieniężnymi dla PTE „DOM” za rok 2000 wynosi 62,37.

Ocena wypłacalności przedsiębiorstwa może być także oparta na zestawionym bilansie płatniczym. Bilans ten powinien pozwolić na ustalenie, czy i w jakim stopniu firma jest lub będzie zdolna do regulowania swych zobowiązań wymagalnych przy wykorzystaniu posiadanych lub dających się szybko upłynnić środków. Nadwyżka tych środków nad zobowiązaniami świadczy o wypłacalności przedsiębiorstwa. Układ odwrotny natomiast wskazuje na deficyt płatniczy.

PTE „DOM” ma bardzo wysoką wypłacalność, dzięki której jest w stanie pokryć zobowiązania 62 razy większe od posiadanych.

[1] Bień W., Czytanie bilansu przedsiębiorstwa, Warszawa 1991, PWE, s. 104.

[2] Tamże, s. 105-106.

Instrumenty pochodne

Jest to nowy i szybko rozwijający się dział. Analizuje się tu stosunkowo nowe instrumenty, zwane pochodnymi, których jednym z głównych zadań jest zabezpieczanie inwestora przed ryzykiem. Omawia się zasady funkcjonowania tych instrumentów, modele ich wyceny oraz strategie inwestowania w te instrumenty.

Analiza SWOT

Analiza SWOT

1. Siły

2. Słabości

3. Możliwości

4. Zagrożenia

  1. Silne strony przedsiębiorstwa:

a)   nowoczesne silniki ( nie wszystkie )

b)   dobrze zaopatrzony i sprawny serwis

c)   osiągnięcia w dziedzinie badań i rozwoju

d)   wysoka jakość produktów

e)   dobre warunki gwarancji

2. Słabe strony przedsiębiorstwa:

a)   małe doświadczenie w zakresie marketingu możliwego w stosowaniu w Polsce

b)   bardzo słaba reklama

c)   brak uregulowań dotyczących obsługi klienta ( każdy salon ustala sam )

d)   konieczność poszerzenia sieci sprzedaży ( zaledwie 23 dilerów )

e)   bardzo wysokie ceny samochodów

f)    słabe wyposażenie samochodów za tą cenę

g)   niski poziom zysku wynikający z niewielkiej sprzedaży ( 99r. – ok. 1500 sztuk ) np.; Opel 40000

h)   brak stałych cen złotówkowych

i)    brak nowości

j)    bardzo niewielka ilość oferowanych produktów

k)   brak produktów z klas najchętniej kupowanych ( A, B i C )

l)     zła polityka założona na Polskę – zastosowana polityka na Zachód

m)   „zwykła” stylistyka

n)   brak silników Diesla

o)   słaba jakość materiałów informacyjnych

p)   oprócz silników brak wyrafinowanych rozwiązań technicznych

3.  Możliwości:

a)   wciąż rosnący popyt na samochody

b)   inne modele produkowane i sprzedawane tylko poza granicami Polski

c)   obniżenie ceł

4. Zagrożenia:

a)   nie najlepsze w stosunku do innych samochodów japońskich opinie w prasie dotyczące samochodów Mitsubishi

b)   doniesienia o kłopotach finansowych Mitsubishi ( koncernu )

c)   spadek siły nabywczej ludności ( ubożenie społeczeństwa )

d)   bardzo duża, tańsza konkurencja

e)   podwyższenie akcyzy

f)    drożejące paliwo ( brak wersji Diesla )

1. Siły

znaczna niedowaga

2. Słabości

przewaga

3. Możliwości

znaczna niedowaga

4. Zagrożenia

małe, ale bardzo groźne

W wyniku analizy SWOT dla firmy MMC Poland można stwierdzić że słabe strony przedsiębiorstwa wraz z zagrożeniami mogą spowodować rychłe zniknięcie z rynku samochodów Mitsubishi.

Firma musi całkowicie zreorganizować postępowanie, działalność marketingowo – reklamową, zwiększyć ilość dilerów, wprowadzić samochody z niższych klas.

Wyniki przeprowadzonej analizy

Wyniki przeprowadzonej analizy, wskazują na poprawę kondycji finansowej X  Sp. z o.o., w roku 1999 w stosunku do roku 1998.

Działalność w 1999 roku zamknęła się zyskiem w wysokości 2.391 tys. zł. co oznacza realne zwiększenie  o 26,71 % w stosunku do 1998 r.

Na wzrost zysku istotny wpływ wywarło nie tylko zwiększenie przychodów ze sprzedaży, ale także obniżenie poziomu kosztów, tzn. ich wolniejszy od sprzedaży wzrost.

Tę poprawę efektywności gospodarowania potwierdzają syntetyczne wskaźniki rentowności, które ukształtowały się następująco:

1998 rok

1999 rok

  rentowność   sprzedaży

4,66 %

5,08 %

  rentowność   majątku (kapitału całkowitego)

10,04 %

12,69 %

  rentowność   kapitału własnego

44,07 %

49,46 %

Wzrost rentowności sprzedaży, osiągnięty głównie dzięki zintensyfikowanej sprzedaży, wpłynął również na poprawę rentowności zaangażowanego majątku.

W analizowanym okresie wszystkie wskaźniki płynności wykazały tendencję zwyżkową, a więc zdolność Spółki do terminowej spłaty zobowiązań znacznie się poprawiła.

Produktywność majątku ogółem, wzrosła i kształtowała się na 2,15 w 1998 r i 2,49 w 1999 r. Natomiast produktywność majątku trwałego była znacznie wyższa – odpowiednio 15,16 i 20,48. Na podobnym poziomie jak produktywność majątku ogółem ukształtował się wskaźnik produktywności majątku obrotowego, którym obracano 2,5 razy w 1998 roku i 2,9 razy w 1999.

Analizując strukturę kapitałową Spółki można zaobserwować duże zaangażowanie kapitału obcego, zarówno krótkoterminowego, jak i długoterminowego, w finansowaniu działalności przedsiębiorstwa. Kapitał obcy stanowił 77 % w 1998 roku i 74 % kapitału całkowitego. Kapitał obcy był zatem podstawowym źródłem finansowania środków gospodarczych.

W związku z powyższym, wskaźnik zadłużenia, obrazujący relację kapitału obcego do kapitału własnego, wynosił aż 3,4 w 1998 r. i nieco niżej 2,9 w 1999 r., a taka skala zadłużenia oznacza duże ryzyko finansowe.

Reasumując przedstawione wyżej wyniki badania obejmujące dwuletni okres działalności, pomimo dość dużego ryzyka finansowego i niskiej płynności, należy pozytywnie ocenić poprawę kondycji finansowej, a także perspektywy dalszego rozwoju analizowanej jednostki gospodarczej.

Przykładowy bilans przedsiębiorstwa

Tabela 1. Bilans (w tys. zł)

Lp.

Wyszczególnienie

31.12.2000

31.12.1999

31.12.1998

AKTYWA

I.

Majątek   trwały

4.670

5.469

3.512

1.

Wartości   niematerialne i prawne

27

16

11

2.

Rzeczowy   majątek trwały

4.643

5.453

3.501

3.

Finansowy   majątek trwały

-

-

-

4.

Należności   długoterminowe

-

-

-

II.

Majątek   obrotowy

14.404

11.565

8.671

1.

Zapasy

6.147

5.860

3.603

2.

Należności

5.474

3.781

4.845

3.

Akcje   własne (udział) do zbycia

-

-

-

4.

Papiery   wartościowe przeznaczone do obrotu

-

-

-

5.

Środki   pieniężne

2.783

1.924

223

III.

Rozliczenia   międzyokresowe czynne

81

54

36

Aktywa   razem

19.155

17.088

12.219

PASYWA

I.

Kapitał   własny

11.056

7.376

3.804

1.

Kapitał   akcyjny (zakładowy)

6.000

2.100

100

2.

Należne   wypłaty na poczet kapitału

-

-

-

3.

Kapitał   zapasowy

551

219

219

4.

Kapitał   rezerwowy z aktualizacji wyceny

-

-

-

5.

Pozostałe   kapitały rezerwowe

3

903

903

6.

Nie   podzielony zysk z lat ubiegłych

-

-

-

7.

Zysk   netto roku bieżącego

4.502

4.154

2.581

II.

Rezerwy

631

575

324

III.

Zobowiązania

7.038

9.098

7.836

1.

Zobowiązania   długoterminowe

273

273

1.513

2.

Zobowiązania   krótkoterminowe

6.765

8.825

6.323

IV.

Rozliczenia   międzyokresowe i przychody przyszłych okresów

430

39

256

Pasywa   razem

19.155

17.088

12.219

 

Ocena struktury kapitałowej

Analiza kapitałów (pasywów) bilansu zmierza do zbadania tendencji ich rozwoju, struktury źródeł finansowania oraz oceny zmian zachodzących w tym zakresie.[1]

W badaniu struktury kapitałów podstawowe znaczenie mają wskaźniki zamieszczone w tabeli 1.

Tabela 1. Wskaźniki wyposażenia przedsiębiorstwa w kapitały własne i obciążenia kapitałami obcymi

Rodzaj wskaźnika i sposób jego   ustalania

1. Wyposażenie przedsiębiorstwa

w kapitał własny

=

Kapitał   własny

Pasywa ogółem

x

100%
2. Obciążenie przedsiębiorstwa zobowiązaniami   długoterminowymi =

Zobowiązania   długoterminowe

Pasywa ogółem

x 100%
3.

Wyposażenie przedsiębiorstwa

w kapitał stały

=

Kapitał stały

 

Pasywa ogółem

x 100%
4. Obciążenie przedsiębiorstwa kredytem krótkoterminowym =

Kredyt   krótkoterminowy

Pasywa ogółem

x 100%
5. Obciążenie przedsiębiorstwa zobowiązaniami bieżącymi =

Zobowiązania   bieżące

Pasywa ogółem

x 100%

Źródło: M.Sierpińska, T.Jachna, Ocena……, Warszawa 2002, s.53.

Kapitały własne stanowią najbardziej stabilną podstawę finansowania działalności przedsiębiorstwa, decydującą o stopniu utrzymania płynności finansowej. Ich wysokość dostarcza wierzycielom informację, do jakiej kwoty firma zdolna jest ponieść konsekwencje finansowe w razie powstania strat.[2]

Natomiast kapitały obce, przekazywane jednostkom gospodarczym, wymagają zwrotu w ściśle określonym czasie.

Ze względu na okres spłaty można wyodrębnić następujące zobowiązania:

–  długoterminowe, których okres uregulowania jest dłuższy aniżeli rok, przy czym z tej grupy wyodrębnia się często zobowiązania średnioterminowe o okresie spłaty dłuższym aniżeli jeden rok ale nie przekraczającym pięciu lat,

– krótkoterminowe, których termin spłaty nie przekracza jednego roku.[3]


[1] T.Waśniewski, W.Skoczylas, Analiza sytuacji finansowej przedsiębiorstwa – pionowa ocena

pasywów bilansu, Rachunkowość 1993, nr 5, s.168.

[2] W.Bień. Zarządzanie finansami przedsiębiorstwa, Warszawa 1998, s.172.

[3] Ibidem, s.173.

Formy analizy finansowej

Analiza finansowa przedsiębiorstwa może występować w formie:

  1. analizy porównawczej danych rocznych i wieloletnich (ocena dynamiki wzrostu przedsiębiorstwa oraz trendów rozwojowych procesów i zdarzeń gospodarczych)
  2. analizy zmian strukturalnych w aktywach, pasywach i wynikach,
  3. analizy wskaźników finansowych – analizy wskaźnikowej,
  4. analizy wybranych wskaźników finansowych np. płynności środków, przepływu kapitału, zmian pozycji finansowej, oceny punktu krytycznego itp.[1]

Analizy ekonomiczne w przedsiębiorstwie można podzielić według różnorodnych kryteriów:

–         przeznaczenie analiz,

–         czas, którego dotyczą,

–         zastosowane metody badawcze,

–         szczegółowość opracowania.[2]

W zależności od przeznaczenia można wyróżnić analizę finansową: zewnętrzną i wewnętrzną.[3]


[1] Ibidem, s. 84.

[2] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s.14.

[3] T.Waśniewski, Analiza ekonomiczna przedsiębiorstwa, Warszawa 1993,s.20.

Elementy kształtujące wielkość zysku

Najprostszym i dosyć często stosowanym sposobem oddziaływania na wzrost sprzedaży jest podwyższenie cen. Jednak działania takie mają szanse powodzenia tylko na krótką metę i to w warunkach, gdy brak jest konkurencji i przy znacznej inflacji. W ustabilizowanej gospodarce nieznaczna podwyżka cen może być reakcją na znacznie wyższą podwyżkę cen wyrobów u konkurencji. Skuteczniejszym działaniem może być natomiast osiągnięcie wzrostu obrotów przez obniżenie cen. Niski zysk jednostkowy może zwiększyć popyt na wyroby lub usługi danej firmy, co ostatecznie zwiększy przychody ze sprzedaży w przedsiębiorstwie. Wpływ ilości, struktury asortymentowej, cen i kosztów jednostkowych na zysk przedsiębiorstwa można ustalić wykorzystując metodę łańcuchowego podstawiania. Na wielkość wyniku finansowego w przedsiębiorstwie wpływ mają: wielkość sprzedaży, struktura asortymentowa sprzedaży, poziom cen zbytu oraz wielkość jednostkowych kosztów własnych.1

W praktyce działalności przedsiębiorstw występuje wiele elementów, które w sposób istotny kształtują wielkość zysku. Największe trudności sprawia wycena zapasów, głównie produkcji nie zakończonej i produktów gotowych, amortyzacje, inflacja i rozliczenia międzyokresowe.

Ceny zakupu, nabycia i koszt wytworzenia zapasów ulegają w ciągu roku nieustannym zmianom, dlatego firmy często mają trudności z wyceną ich zużycia. Należałoby dokładnie przypisywać zużywane bieżąco materiały do określonej dostawy, a sprzedawane wyroby do określonej partii produkcji. Jednak jest to niezwykle pracochłonne, dlatego w praktyce stosuje się uproszczone metody wyceny. Amortyzacje można obliczyć metodą liniową, progresywną i degresywną, według liczby zmian, na których pracuje środek trwały, tempa postępu techniczno-ekonomicznego, stawek wynikających z przepisów podatkowych itp. Mają one istotny wpływ na ostateczną wielkość obliczanego zysku. Podobna zależność ma miejsce przy podejmowanych w Polsce przeszacowaniach majątku trwałego. Jednak przy ograniczonych możliwościach proporcjonalnego przyrostu cen może to spowodować określone obniżenie wielkości zysku z tytułu amortyzacji i dywidendy obliczonej od podwyższonego funduszu założycielskiego.2

Kolejnym elementem wpływającym na zysk jest inflacja, która powoduje, że część wygospodarowanego zysku ma charakter inflacyjny. Próbuje się stworzyć metody pozwalające dostosować wartość danych księgowych do postępującej inflacji. Stosowane dotąd rozwiązania sprowadzają się do wykonywania różnych korekt i przeliczeń poziomu zysku w oderwaniu od rachunkowości i sprawozdawczości. Również rozliczenia międzyokresowe kosztów znacząco wpływają na zniekształcenie wyniku finansowego. Dotyczy to przede wszystkim kosztów rozliczanych w ciągu kilku lat, np. z tytułu prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej czy tworzenia rezerw. Także przy realizacji kontraktów długoterminowych zysk może być rozłożony na cały czas realizacji kontraktu lub wykazywany w momencie jego zakończenia.3

Wyżej wymienione względy powodują, że wielkość zysku przedsiębiorstw ma charakter względny, często określa się go mianem „zysku księgowego”. Jednak nadal pozostaje on rzeczywistym miernikiem celu przedsiębiorstwa oraz kryterium wyboru przy podejmowaniu decyzji. Przy analizie zysku należy brać pod uwagę głównie: ustalenie stopnia dynamiki wyniku finansowego, stworzenie podstaw dla planowania wyniku finansowego i kontrola wykonania planowanej jego wielkości oraz dokładne ustalenie czynników wpływających na wielkość wyniku finansowego oraz wymierne określenie stopnia ich oddziaływania.

Zaprezentowane powyżej czynniki, które kształtują wynik finansowy przedsiębiorstwa, zdeterminowane są wieloma zewnętrznymi i wewnętrznymi warunkami działania firmy. W większości sytuacji gospodarczych przedsiębiorstwo może wpływać na te czynniki dokonując wyboru odpowiednich dróg postępowania. Chodzi tu między innymi o wzrost produkcji, wybór odpowiedniego asortymentu produkcji, obniżkę kosztów itp. Każdy wzrost produkcji jest dla firmy opłacalny, jeżeli może przynieść zysk, a czynnikiem hamującym dalsze powiększenie produkcji będzie zrównanie jednostkowego kosztu własnego z ceną zbytu, będącą wynikiem gry rynkowej. Jednak trzeba pamiętać, że bariery opłacalności produkcji mogą odnosić się do skali produkcji, określonej przez zdolność produkcyjną firmy.


1 M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 157- 158.

2 T. Waśniewski, W. Skoczylas, op. cit., s. 91.

Tamże.

Bilanse i rachunki wyników

Bilanse i rachunki wyników sporządzane zgodnie z urzędowymi wymogami charakteryzują się znaczną szczegółowością, a ich głębsza analiza wymaga już pewnej znajomości zasad rachunkowości. Jednak dla celów analizy możliwe jest opracowanie syntetycznych, skróconych wzorców tych sprawozdań finansowych przez łączenie pokrewnych pod względem treści ekonomicznej pozycji. Można w takim przypadku wykazać łączną wartość rzeczowych składników majątku trwałego bez podziału na nieruchomości, maszyny i urządzenia, środki transportowe, albo połączyć w jedną pozycję wszelkie zapasy materiałów, wyrobów gotowych, półfabrykatów, produkcji niezakończonej oraz towarów. Te skrócone wersje sprawozdań finansowych są przeważnie wystarczające również do oceny efektywności finansowej firmy przez jej udziałowców oraz zewnętrznych kontrahentów.1

Działalność przedsiębiorstwa jest odzwierciedleniem realizowanych cykli: inwestycyjnego, eksploatacyjnego i finansowego. Przedsiębiorstwo nabywa majątek trwały i obrotowy, aby mogło realizować cykl eksploatacyjny. Wytwarzając wyroby i świadcząc usługi, poprzez osiągane wyniki finansowe powiększa swoje zasoby majątkowe. Może też do tych celów wykorzystać środki obce. Realizowane operacje gospodarcze znajdują więc odzwierciedlenie w sprawozdaniach przedsiębiorstwa. W syntetycznej formie są one w sprawozdaniach finansowych.

Jak już wyżej była mowa bilans odzwierciedla majątek przedsiębiorstwa i źródła jego finansowania na dany moment. Zawiera on wielkości zasobowe. Bilans rachunkowy jest podstawą sporządzania bilansu funkcjonalnego, którego celem jest wyjaśnienie stanu ekonomicznej działalności przedsiębiorstwa. Zawarte są w nim źródła pochodzenia kapitałów i zasoby wykorzystania tych kapitałów w danym okresie sprawozdawczym.

W przeciwieństwie do bilansu, w rachunku wyników rejestrowane są wielkości strumieniowe. Przychody ze sprzedaży, koszty uzyskania przychodów, wyniki finansowe ujmowane są w ciągu roku narastająco, tworząc swoistego rodzaju strumień. Przychody ze sprzedaży stanowią sumę zafakturowanej wielkości sprzedaży wyrobów i usług dostarczonych odbiorcom. Podobnie koszty uzyskania przychodów obrazują zużycie czynników produkcji pozyskanych z zewnątrz i siły roboczej, wyrażone wartościowo. W rachunkach wyników zawarte są więc przepływy fizyczne towarów, wyrobów i usług wytworzonych i sprzedanych oraz surowców, materiałów, usług zakupionych na potrzeby eksploatacyjne przedsiębiorstwa.2

Najprościej pojęte przepływy pieniężne stanowią różnicę między rachunkiem zysków i strat a bilansem. Jednak szereg operacji w cyklu inwestycyjnym nie ma odzwierciedlenia w rachunku wyników, lecz powiązana jest z cyklem finansowym. Ponadto niektóre operacje finansowe zamieniające stan zasobów majątkowych i kapitałów nie pociągają za sobą ruchu pieniądza. Toteż realne przepływy finansowe mogą być ustalone tylko na podstawie sprawozdania finansowego uzupełnionego o szereg danych szczegółowych prezentujących operacje na kontach powiązanych z tymi sprawozdaniami.


1 W. Bień, op. cit., s. 90.

2 M. Sierpińska, D. Wędzki, op. cit., s. 32-33.

Bilans przedsiębiorstwa

Przedsiębiorstwo dokonuje bieżąco różnorodnych operacji gospodarczych, które wpływają odpowiednio na wielkości jego majątku, określonego aktywami oraz posiadanych kapitałów własnych i zobowiązań, zwanych pasywami. Operacje te są rejestrowane bieżąco przez księgowość według określonych kryteriów i zasad. Co pewien czas na podstawie tych danych sporządzane są w przedsiębiorstwie sprawozdania finansowe ilustrujące jego aktualną sytuację majątkową i finansową.

Jednym z tych sprawozdań jest bilans. Jest to dokument zawierający zestawienie na określony dzień w ujęciu wartościowym stanu majątku firmy oraz źródeł jego finansowania. Jest on najczęściej sporządzany na koniec roku, chociaż w niektórych przypadkach może być sporządzony na inny dzień. Dzieje się tak w przypadku likwidacji, łączenia czy przekształcenia formy własności firmy.1

Bilans informuje o wielkościach zasobów, jakimi dysponuje firma oraz o źródłach ich finansowania. Dokument ten jest sporządzony przeważnie w formie dwustronnej tabeli (patrz rys.1.). Na lewej stronie wykazywane są, z podziałem na podstawowe pozycje rodzajowe, stanowiące własność przedsiębiorstwa aktywa, tj. składniki majątkowe, a na prawej pasywa, czyli źródła finansowania majątku, na które składają się kapitały własne i zobowiązania.2


1 J. Czekaj, Z. Dresler, op. cit., s. 210.

2 W. Bień, op. cit., s. 86.