Archiwum autora: prace

Pytania na egzamin z odpowiedziami

  1. Przedsiębiorstwo zaciągnęło kredyt bankowy 3-letni. Wskaż miejsce w analizie finansowej.

W analizie bilansu w pasywach pojawi się lub zwiększy pozycja zobowiązania długoterminowe (kredyty i pożyczki). W aktywach w zależności od tego na co był zaciągnięty ten kredyt (może pojawić się np. nowo zakupiony środek trwały-budynek, budowla lub grunty pod wynajem. Część środków z zaciągniętego kredytu może zostać przekazana na pokrycie wymagalnych zobowiązań.

W rachunku zysków i strat pojawią się w kosztach finansowych odsetki związane ze spłatą kredytu.

W rachunku przepł. pien. pojawią się wpływy z działalności finansowej w wysokości zaciągniętego kredytu, a także wydatki związane z obsługa długu.

  1. Wzrosły należności i zobowiązania wb. Obligatoriuszy (nie mogą wzrosnąć należności wobec obligatoriuszy!!!). Spadły zapasy, zobow. wb. kredytodawców i wb. dostawców. Powiąż z rachunkiem przepł. pien. i bilansem ruchu.

Po stronie A i P zaszły zmiany. W bilansie spadek zapasów, a w konsekwencji wzrost należności wb. odbiorców może świadczyć o zwiększonej sprzedaży, z której jednak nie osiągnięto wpływów środków pien. ponieważ zapłata ma nastapić w terminie późniejszym. Wzrost zobow wb. obligatoriuszy mógł być spowodowany emisją dodatkowych akcji, z której wpływy  pokryły częśc zobow wb kredytodawców i dostawców.

W rachunku przepł. pien. w korektach zysku netto odejmujemy wartość powstałych należności i dodajemy wartość wyprzedanych zapasów. We wpływach środków pien. z działalności finansowej pojawi się wartość emisji (wzrost zobow. wb. obligatoriuszy), a w wydatkach wartość spłacanych kredytów, a tym samym zapewne odsetki.

  1. Treść oraz zastosowanie w analizie finansowej zysku operacyjnego i zysku netto.

Zysk operacyjny to zysk z podstawowej działalności przedsięb. Jego wartość świadczy o efektywnym wykorzystaniu środków trwałych (absolutnie nie trwałych, tylko wszystkich srodkow)w celach, w jakich przedsięb. zostało powołane. Pozycja ta wystąpi w rachunku z. i str. gdzie od przychodów ze sprzedaży towarów, mater. i wyrobów odejmuje się wartość sprzedanych wyr., tow. i mater. (koszt wytworzenia i wartość), a także koszty sprzedaży, ogólnego zarządu i handlowe i koryguje się o PPO i PKO, po uwzględnieniu KF i PF oraz zysków i strat nadzwyczajnych i podatku dochodowego staje się zyskiem netto. Zysk netto wykazywany jest również w bilansie w kapitałach własnych w pasywach. Im większy stosunek zysku netto do zysku operacyjnego tym mniejsze obciążenie zysku operacyjnego kosztami finansowymi i podatkiem dochodowym.

W powyższym opisie brakuje zdefiniowania zastosowania obu zyskow:

1) do analizy efektu dziwni finansowej, który określa zmiana zysku netto/zmiany zysku operacyjnego

2) do analizy rentowności np. ZO do stopry zysku ROA=ZO/A lub ZN do rentowności finansowej ZN/KW

3) do analizy struktury przepływów pieniężnych zysk netto/przepływy z działalności operacyjnej

  1. Wzrósł udział kapitału obcego w kapitałach ogółem, spadła relacja Zn do Zo i spadła stopa zysku. Oceń sytuację i uzasadnij.

Wzrost kap. obcego mógł być spowodowany wzrostem zobowiązań wb. kredytodawców lub dostawców. Spadek relacji Zn do Zo świadczy o tym że przeds. osiąga coraz mniejsze zyski z podstawowej działalności operacyjnej. (przedsiębiorstwo może osiągać wyższe zyski, ale jest mniej rentowne, bo skoro spadła stopa zysku oznacza to, że przedsiębiorstwo mniej efektywniej wykorzystuje posiadane zasoby. Spadek relacji Zn/Zo może być spowodowany wzrostem kosztów odsetkowym związanych z zwiększeniem kapitału obcego. Sam spadek nie jest negatywny pod warunkiem, że wzrasta jednocześnie stopa zysku, albo rentowność KW, w tym wypadku jednak ST. Zysku spadla zatem oznacza to, że przedsiębiorstwo nieefektywnie wykorzystało posiadany kapitał.) Prowadzi to do spadku stopy zysku (spadek ST. Zysku nie prowadzi do spadku rentowności KW, bo w ST zysku jest zysk operacyjny, a w rent KW zysk netto) , co w konsekwencji będzie prowadzić do spadku rentowności kapitału własnego.

  1. Kiedy mamy do czynienia z ujemnym efektem dźwigni finansowej?

Wtedy kiedy stopa zysku, czyli ROA < średniego ważonego kosztu kapitału obcego skorygowanego o tarcze podatkową czyli lub wtedy kiedy ZO jest + a ZN jest – wynika to ze wzoru na dźwignę.

Dźwignia fin. opiera się na znaczeniu źródeł finansowania i wrażliwości WF firmy do poziomu zadłużenia.

zmiana EPS/EPS

DFL=  zmiana EBIT/EBIT    = EBIT/ (EBIT-I)

EPS-zysk na 1 akcję

EBIT-zysk operacyjny

Osiąga wart. ujemne dla zysku operacyjnego mniejszego od kosztów odsetek.

Osiąga wart. równe zeru lub ujemne dla Zo bliskiego zeru.

  1. W jaki sposób można ocenić realną i potencjalną możliwość do samofinansowania wydatków inwestycyjnych?

Naprawdę nie wiem – ustosunkowałbym się do poniższej opowiedz i realna oceniłbym z przepływów z działalności operacyjnej z rachunku przepływów, a potencjalną to może z rachunku wyników z nadwyżki finansowej, czyli z zysk netto + amortyzacja

realną – przepływy pien.

potencjalną – rachunek wyników

Realną możliwość można ocenić za pomocą wskaźnika wewnętrznego finansowania inwestycji

Wsk. wew. fin. inw. = Cash flow Ι / inw. w maj. trwały

gdy jest > 100 to nadwyżka przekracza potrzeby inwestycyjne (sytuacja dobra?)

  1. Nastąpił wzrost amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń zaistniałą sytuację.

Jeżeli wzrost amortyzacji doprowadził do sytuacji gdzie:

Am / środki pien. z dział. operac. > 1 tzn., że przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych. Jest to sytuacja niekorzystna ponieważ Am jest instrumentem gromadzenia środków pien. na wydatki głównie na inwestycje odtworzeniowe. (Natomiast jeżeli wzrost amortyzacji jest związany ze wzrostem aktywów przedsiębiorstwa w wyniku poczynionych inwestycji to ten wzrost ma charakter neutralny podobnie ma to charakter neutralny jeżeli wzrost amortyzacji był spowodowany zmianą wyceny lub sposobu amortyzacji składników majątku.

  1. AO / Zobow. bieżące <1  Zinterpretuj sytuację i podaj jej przyczyny.

Jest to wsk. płynności. Jego wartość < 1 świadczy o tym, iż posiadany stan aktywów obrotowych nie jest w stanie wygenerować środków pien., które w całości pokryją zobowiązania bieżące.

Im mniejszy wsk. tym większe ryzyko niewypłacalności i mniej środków na obsługę długu. Jest to prawdopodobnie wynikiem agresywnej strategii finansowania. Zbyt ryzykowna działalność może doprowadzić do nie uzyskania w chwilach trudności kredytu. (jako przyczynę podałbym wykorzystywanie przez firmę pozycji konkurencyjnej wobec dostawców lub pogorszenie sytuacji finansowej i pozycji rynkowej firmy)

  1. Jakie warunki decydują o zachowaniu płynności długoterminowej? Uzasadnij.

 

  1. struktura kapitału
  2. struktura kosztów
  3. struktura majątku
  4. struktura podziału zysku
  5. struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych
  6. struktura przepływów pieniężnych

Generalnie na to pytanie można napisać esej na 20 stron, ale odpowiem na każdy numer jednym zdaniem, bo na więcej na egzaminie czasu nie będzie:

1- im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin

2- im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

3- im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć

4 – im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym  przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania

5 – im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

6 – im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

  1. Sp. akcyjna zdecydowała się na emisję akcji. Podaj skutki ekonomiczne z uwzględnieniem poszczególnych obszarów analizy.

W bilansie wzrost kapitałów własnych – wzrost może pojawić się zarówno w kapitale podst jak i w zapasowy w postaci agio. Może się spodziewać, że wzrost KW zaowocuje w Akt albo wzrostem środków pieniężnych albo wzrostem aktywów trwałych w wyniku przeznaczenia środków na inwestycje. W rachunku wyników pojawią się koszty finansowe związane z przeznaczeniem środków na przygotowanie emisji. W rachunku przepływów w działalności fin pojawi się wzrost środków równy wartości emisji pomniejszonej o jej koszty. Emisja będzie także wykorzystana w przepływach z działalności operacyjnej jako wzrost środków pieniężnych lub w działalności inwestycyjnej jako wydatek związany z nakładami inwestycyjnymi.

  1. Podaj wskaźniki wypłacalności. O czym one informują?

Wg mnie wypłacalność oznacza czy przedsiębiorstwu wystarczają środki do spłaty zobowiązań i nie zaliczałbym to na pewno wsk. Og. Wystarcz. Got. oraz wypłaty wywident.

Ja zaliczyłbym tu wskaźniki, które były w wykładach.

Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z nadwyżki fin = ZN+AM/Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia potencjalną zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu

Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z przepływów z pien z dz. Operc = PPzDO/ Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia realną możliwość do regulowania zob.

Dodatkowo zaliczyłbym

Wskaźnik ogólnego zadłużenia = Zob/Aktywa – informuje, w jakim stopniu posiadany majątek jest w stanie pokryć zobowiązania firmy – jeżeli >1 oznacza to ze KW jest ujemny i firma jest bankrutem !! (chociaż PROCHNIK tak ma i jego kurs rośnie:)

I ewentualnie dodałbym jeszcze wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych AT= AT/ZD informuje w jakim stopniu długoterminowe fin ma zabezpieczenie w AT.

wsk. ogólnej wystarczalności gotówkowej = p.p. netto z dział. oper. / zobow + dywid + inw. w                                                                                                                                 WNiP oraz RzAT

wsk. spłacalności ogólnej zobowiązań = spłata zobow. ogółem / p.p. netto z dział. operac.

lub

wsk. spłacalności ogólnej zobowiązań = Zn + Am / rata kapit. + odsetki

wsk. pokrycia odsetek = odsetki / p.p. netto z dzial. oper.

wsk. wypłaty dywidendy = dywidendy / p.p. netto z dział. operac.

  1. Wystąpiła sytuacja: O-, I-, F+. Podaj przyczyny i skutki takiej decyzji.

Jest to firma która niedawno pojawiła się na rynku. Nie ma jeszcze pozycji i grona klientów więc osiąga ujemne przepł. z działalności operac. Być może zaciągnęła kredyt na inwestycję np. na zakup maszyn i urządzeń.

  1. Jeżeli zysk na sprzedaży rośnie o 5%, stopa zysku rośnie o 4%, rentowność kapitałów własnych o 3% to co z tego wynika?

Sytuacja niekorzystna bo zysk na sprzedaży powinien wzrastać wolniej niż stopa zysku, a ta wolniej niż rent. KW. Tu sytuacja jest odwrotna i jest to spowodowane nieefektywnym wykorzystaniem aktywów i nieprawidłowym ukształtowaniem struktury kapitałowej.

Zgadzam się chociaż ująłbym trochę inaczej, że wolniej rosnący zysk na sprzedaży w stosunku do stopy zysku świadczy o mniej efektywnym wykorzystaniu kapitałów, a wolniej rosnąca rent w stosunku do ST. Zysku świadczy o źle ukształtowanej strukturze kapitałowej – prawdopodobnie przedsiębiorstwo doświadcza ujemnego efektu dźwigni fin.

  1. Co oznacza ujemny kapitał obrotowy?

Występuje gdy AT>Kst  (inny sposób pomiary AO-ZB)  Część środków trwałych (które wiążą się środki pien. na długi okres czasu) jest finansowana krótkoterminowymi zobowiązaniami. Sytuacja typowa dla przeds. handlowych które wydłużają terminy płatności zobowiązań za dostarczone towary, otrzymują na bieżąco gotówkę w momencie ich sprzedaży. Mają terminy realizacji należności krótsze od terminów spłaty zobow. W ten sposób powstają wolne środki pien. angażowane do finansowania środków trwałych. Lub firma w złej sytuacji finansowej i grozi jej utrata płynności, w sytuacji, gdy nie będzie w stanie uregulować ZB z AO będzie musiała sprzedać część AT.

  1. Uzasadnij tezę że „zysk to nie wszystko”

Spojrzałbym na tą tezę z 2 perspektyw.

Nr 1. zysk dopiero w odniesieniu do innych kategorii ekonomicznych jak majątek, sprzedaż, czy kapitał własny pozwala na ocenę sytuacji firmy poprzez jej rentowność. Ponadto sam zysk ma małą funkcję informacyjną dopiero jego analiza w czasie – w porównaniu do lat ubiegłych lub w przestrzeni – w porównaniu do innych firm z branży daje możliwości oceny firmy.

Nr 2. zysk jest informacją memoriałową i nie zawsze w pełni obrazuje sytuację firmy – firma może być zyskowna, a może stracić płynność i zbankrutować. Dlatego też należy sprawdzić w jakim stopniu memoriałowy zysk ma pokrycie kasowe  w postaci środków pieniężnych.

  1. Co oznacza KS / MT + stałe elementy MO ?

Jest to III stopień płynności (nie wiem czego, ale na pewno nie płynności!!!!) finansowej gdzie stałymi elementami MO jest m.in. stan należności i zapasów. Gdy > 1 to kapitał stały pokrywa AT i stałe elementy MO oraz część zmiennych el. MO

Gdy jest < 1 to kapitał obrotowy finansuje część stałych elementów i zmienne elementy.

Gdy jest = 0 to stałe elementy finansuje kap.obcy.

  1. Zanalizuj powiązanie KW i MT.

KW / AT to wsk. pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym. Im większy tym mniejsze zadłużenia bo spada udział kapitału obcego w pasywach ogółem.

Jeśli jest = 1 to zachowana złota reguła bilansowa.

Majątek najmniej płynny powinien być pokryty kapitałami najdłużej pozostającymi w dyspozycji firmy gdyż taki majątek obciążony jest największym ryzykiem. AT powinny być pokryte stabilnymi źródłami finansowania.

  1. Jeśli wzrósł kapitał obcy i wzrósł Zo to co z tego wynika?

To w ogóle już bezsens – nic z tego nie wynika!!!

  1. Co oznacza że  KS / MT + stałe el. MO =1,1 ?

Tzn. że kapitał stały w całości pokrywa MT i stałe elementy MO, a także pozostałą część czyli elementy zmienne MO.

  1. Model Altmana = 2,0. Co z tego wynika?

Firma z problemami ponieważ z<2,675 to zmiana w stronę bankructwa.

A ja czytałem, że do 1,8 do 3,0 to neutralnie, może znacie inne granice?

  1. Dźwignia finansowa – wlk., skala, efekty, warunki i skutki.

 A to wszystko jest w wykładach, nie chce mi się przepisywać.

  1. Przeds. zanotowało dodatnie przepł. amortyzacyjne. środki pien. wzrosną czy spadną?

To zależy jakie były pozostałe przepływy operacyjne. Jeżeli ich wynik był ujemny i wartości bezwzględnej większy do amortyzacyjnych to spadną, a jak nie to wzrosną. Ps. Nie ma ujemnych przepływów amortyzacyjnych!!

  1. Sposoby wariantowej oceny źródeł finansowania MT.

Nie mam pojęcia. To chyba chodzi, czy KW, czy KS, czy KS + ZB finansują MT i jakie są tego konsekwencję, ale nie wiem.

  1. Od czego zależy rozmiar efektu dźwigni finansowej i jaki jest cel tego badania?

Rozmiar efektu zależy od kosztu pozyskania kapitału – średni ważony koszt kapitału oraz od stopy podatku (im wyższa tym większy rozmiar) – pomniejszanie SWKK o efekt tarczy podatkowej. Efekt dźwigni zależy również od majątku (im mniejszy tym większy efekt)  przedsiębiorstwa ponieważ porównuje się stopę zysku ROA z SWKKx(1-T) i jak ROA jest większy to uznajemy, że jest pozytywny efekt. Noi efekt zależy również od Zo, który jest w mianowniku ROA, a zatem im wyższe Zo tym możemy zwiększać zadłużenie. Noi zależy od relacji Zn/KW która ma być wieksza od ROA, czyli możemy zwiększać zadłużenie, a tym samym rozmiar dźwigni dopóki spełnione są jednocześnie 2 warunki. Zn/kw>ROA >SWKK(1-T)

Celem badania jest określenie jak czy przedsiębiorstwo może się jeszcze zadłużać i jakie są możliwości pozyskania przez firmę KO.

  1. Wzrost udziału kapitału obcego w strukturze kapitału własnego, spadek Zn do Zo oraz spadek stopy zysku. Oceń sytuację.

Spadek ZN do ZO oznacza negatywny efekt dźwigni fin, a spadek stopy zysku ROA świadczy o tym, że firma nieefektywnie wykorzystała pozyskane środki.

W przeds. pogorszyła się sytuacja finansowa gdyż spadek zysku i wzrost zadłużenia (kapitały obce rosną). Korzystanie z efektu dźwigni finansowej. Spadek Zn do Zo więc efektywność przedsięb. maleje.

Kartka Zielona:
1.Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?
2. Oceń powiązania miedzy CKG a zmianami przepływów finansowych.
3. Oceń rolę ocenie przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki.
4. Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość godziwa.
5. W przedsiębiorstwie następuje (w okresie t1-t0) spadek indeksu Altmana. Oceń przyczyny zmian.
6. Przedsiębiorstwo zwiększyło poziom zadłużenia w jaki sposób ocenia się przesłanki i konsekwencje decyzji?
7. Podaj zakres i sposób oceny kapitału obrotowego.
8. Oceń czynniki decydujące o zmianie przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej.
9. coś o „pochodzeniu środków” w bilansie ruchu

Podstawowe pojęcia analizy ekonomicznej

Podstawowe pojęcia analizy ekonomicznej

  • pojęcie analizy i analizy ekonomicznej,
  • przedmiot analizy ekonomicznej,
  • etapy badania analitycznego.

Pojęcie analizy ekonomicznej

Pojęcie analizy może być rozpatrywane w kilku znaczeniach. W znaczeniu potocznym oznacza rozkład, rozbiór pewnej całości. Ujmując rzecz precyzyjniej analizę możemy rozpatrywać, w przeciwstawieniu do syntezy, jako:

1) rozkładanie jakiejś całości na elementy, zazwyczaj niejednorodne; zmierzające do wyróżnienia składników pierwotnych, wykrycia czynników konstytutywnych lub warunkujących, wskazania przyczyn, zasad, ustalenia praw. Także: rezultat takich czynności lub nazwa niektórych dyscyplin czy też wyspecjalizowanych metod naukowych.

Analiza może być dokonywana a) w myśli i b) w rzeczywistości poza podmiotowej. Analiza myślowa (teoretyczna) – dotyczy rozbioru pojęć, prawd, zagadnień, zjawisk z uwzględnieniem ich genezy (a. genetyczna), przyczyny (a. przyczynowa), struktury (a. strukturalna), funkcjonowania (a. funkcjonalna), wytworów ludzkich.

Jako metoda charakteryzuje się tym, że postępuje od złożonej całości do jej prostszych składników i następnie od szczegółu do ogółu. Analiza manipulacyjna – (analiza praktyczna) – stosowana ze względu na swoisty charakter nauk z którymi się łączy (ekonomiczna, fizyczna, chemiczna). Może być zarówno ilościowa jak i jakościowa.

2) analiza może być traktowana jako metoda rozwiązywania jakiegoś problemu polegająca na założeniu, że jest on już rozwiązany, i prowadzeniu rozumowania „od końca do początku”, analiza ta, rozpowszechniona w dawnej algebrze, obecnie stosowana jest w heurystyce.

Analizę ekonomiczną moglibyśmy zdefiniować na gruncie analizy praktycznej, w odniesieniu do zjawisk i procesów gospodarczych występujących w skali całej gospodarki narodowej jak i mikroskali podmiotu gospodarującego. Z drugiej strony analizę ekonomiczną można rozpatrywać również jako funkcję zarządzania.

Przedmiot analizy ekonomicznej

W dziedzinowym ujęciu przedmiotem analizy ekonomicznej przedsiębiorstwa mogą być:

  • wyniki finansowe działalności,
  • sytuacja majątkowo-finansowa,
  • wyniki materialne działalności,
  • koszty własne,
  • gospodarka zasobem ludzkim,
  • gospodarka zasobem materiałowym (gospodarka materiałowa),
  • gospodarka środkami trwałymi,
  • postęp techniczny i innowacje, rozwój przedsiębiorstwa,
  • wartość przedsiębiorstwa.

Etapy badania analitycznego

Sekwencja badania analitycznego wynika z konieczności nadania uzyskanym wynikom badania wysokiej wartości poznawczej. Wyróżniamy:

  1. etap zdefiniowania obiektu badań – ustalamy właściwy zakres badania analitycznego koncentrując się na wartościach posiadających walor poznawczy,
  2. etap wyboru kryterium oceny zjawiska ekonom.,
  3. etap wyboru właściwej miary,
  4. etap ustalenia jednostki odniesienia,
  5. etap określenia odchyleń stanów rzeczywistych od założonych,
  6. etap postawienia wstępnej hipotezy badawczej i jej zweryfikowanie w oparciu o model funkcjonowania zjawiska (wyróżniamy modele: fizyczne, schematyczne, matematyczne – w tym ekonometryczne), (między zjawiskami ekonomicznymi mogą zachodzić zależności funkcyjne jak i korelacyjne),
  7. etap ustalenia przyczyn i skutków stwierdzonych zakłóceń,
  8. wnioski końcowe.

Metody analizy ekonomicznej

Każdy proces analityczny składa się z dwóch zasadniczych części: wstępnego pomiaru i oceny badanego zjawiska oraz badań przyczynowo – skutkowych. Przy wstępnym pomiarze i ocenie badanego zjawiska, znajduje zastosowanie intuicyjna metoda porównań, która polega na porównywaniu takich wielkości, które posiadają, tzw. walor porównywalności. Oznacza to, że w wyniku tych porównań można wyciągnąć wnioski istotne z punktu widzenia oceny badanego zjawiska. Jeżeli weźmiemy na przykład jeden z najważniejszych finansowych parametrów przedsiębiorstwa, jakim jest jego zysk, to możliwości porównań opartych o tę kategorię (ujętą jako wartość bezwzględna tj. w zł) są istotnie ograniczone.

Osiągnięty zysk można porównywać z zyskiem planowanym lub z zyskiem innego okresu. Natomiast porównywanie zysku jednego przedsiębiorstwa z zyskiem innego musi uwzględniać fakt, że praktycznie nie istnieją dwa identyczne przedsiębiorstwa, o takim samym profilu produkcyjnym czy też zaangażowanych środkach, wielkości zatrudnienia itd. W związku z tym wartość poznawcza takiego porównania będzie mało przydatna w analizie ekonomicznej i finansowej. Z tych właśnie względów decydującym czynnikiem wpływającym na jakość tej metody jest umiejętny dobór parametrów pod względem posiadania wspólnej płaszczyzny porównań.

Jednym z najczęstszych sposobów nadawania waloru porównywalności zestawianym parametrom jest przedstawianie ich w postaci dynamiki (tempa wzrostu) oraz struktury, czyli ich udziału w określonej całości. Jeżeli chodzi natomiast o zakres porównywania tak przedstawionych parametrów, to występują trzy podstawowe obszary tych porównań:

  • porównanie w czasie (dane z jednego okresu do danych z innego okresu);
  • porównanie w przestrzeni (czyli np. z innymi przedsiębiorstwami lub wynikami średnimi w branży);
  • porównanie z wartościami postulowanymi (czyli z planem).

Omawiana metoda porównań jest najczęściej wykorzystywana przy wstępnej ocenie przedsiębiorstwa na podstawie jego sprawozdań finansowych.

W drugiej części badań analitycznych tj. badań przyczynowo-skutkowych wykorzystuje się następujące metody deterministyczne w odniesieniu do zjawisk, między którymi można określić zależności funkcyjne:

  • metoda kolejnych podstawień,
  • metoda różnic cząstkowych,
  • metoda funkcyjna,
  • metoda logarytmiczna,
  • metoda podstawień krzyżowych,
  • metoda reszty,
  • metoda Beckera,
  • metoda Kilara.

Metody te, nazywane także metodami eliminacji, polegają – najogólniej rzecz biorąc – na eliminacji wpływu jednych czynników i badaniu wpływu pozostałych.

Metoda kolejnych podstawień

Metoda kolejnych podstawień (łańcuchowych) służy do liczbowego określenia wpływu poszczególnych czynników na wielkość badanego zjawiska tylko wtedy, gdy współzależności mają charakter związku funkcyjnego wyrażonego w formie iloczynu, ilorazu lub sumy algebraicznej danych czynników.

Metoda ta polega na matematycznym sformułowaniu funkcji ekonomicznych, stanowiących przedmiot badań, oraz określeniu odpowiedniego łańcucha przyczyn. Istota tej metody wyraża się w kolejnym podstawianiu poszczególnych czynników w wielkości określającej wartość wskaźnika, będącego przedmiotem porównania, w miejsce wskaźnika przyjętego za podstawę odniesienia (bazę). Przestrzega się przy tym zasady zachowywania raz już przeprowadzonych podstawień we wszystkich następnych podstawieniach, aż do ostatniego czynnika włącznie. Postępując w ten sposób, oblicza się wpływ poszczególnych czynników na odchylenie łączne. Różnicę spowodowaną przez konkretny czynnik ustala się, odejmując od wyniku podstawienia, w którym dany czynnik występuje w wielkości reprezentowanej przez wskaźnik będący przedmiotem porównania, wielkości wyniku z bezpośrednio poprzedzającego podstawienia, gdzie ten właśnie czynnik jest jeszcze ujęty w wielkości przyjętej dla podstawy odniesienia (bazy). Suma odchyleń cząstkowych powinna być równa łącznemu (całkowitemu) odchyleniu między wielkością wskaźnika, który jest przedmiotem porównań, a wielkością wskaźnika przyjętego za podstawę odniesienia.

W metodzie kolejnych podstawień można przyjmować następującą kolejność działania:

1) ustalenie odchylenia łącznego (O) między wielkością stanowiącą przedmiot porównania a wielkością przyjętą za podstawę odniesienia (bazę). Niech subskrypt 1 ozn. dane rzeczywiste, subskrypt 0 – dane z podstawy odniesienia.

O = X1 – X0

2) określenie czynników wpływających na odchylenia łączne (a,b,c …) oraz istniejącego między nimi związku przyczynowego (np.:),

f(x) = a * b * c

3) przeprowadzenie kolejnych podstawień w odniesieniu do poszczególnych czynników z jednoczesnym zachowaniem uznanego w teorii i praktyce trybu postępowania: najpierw podstawia się czynniki ilościowe, a następnie uwzględnia się czynniki wartościowe (ceny, stawki wynagrodzeń itp.) z jednoczesnym zachowaniem podstawionych uprzednio czynników ilościowych:

Oa= (a1 – a0) * b0 * c0

Ob= (b1 – b0) * a1 * c0

Oc= (c1 – c0) * a1 * b1

4) zestawienie odchyleń cząstkowych i ich interpretacja:

O = Oa + Ob + Oc

Metoda reszty

Metoda reszty opiera się na takich samych założeniach jak metoda kolejnych podstawień. Metodę stosuje się do obliczeń związanych z ustaleniem wpływu dwóch czynników na przyrost produkcji, tj. zmian w wielkości zatrudnienia i wydajności pracy, oraz do oceny czynników określających dynamikę wynagrodzeń, tzn. zatrudnienia i przeciętnego wynagrodzenia.

Etapy obliczeń:

  1. Obliczenie względnych wskaźników dynamik (wyrażenie procentowe):

dx = [(X1/X0) – 1] *100

da = [(a1/a0) – 1] *100

db = [(b1/b0) – 1] *100

  1. Udział wzrostu a (Ua) w przyroście X ustala się, dzieląc wskaźnik wzrostu tempa zmian a (da) przez wskaźnik tempa wzrostu X (dX):

Ua = (da / dX) * 100, Oa = [(O * Ua)/100] – odchylenie w zł

  1. Udział wzrostu b (Ub) w X stanowi różnicę uzyskaną przez odjęcie od 100 udziału wzrostu a (Ua ):

Ub = 100 – Ua, Ob= [(O * Ub)/100] – odchylenie w zł

  1. Obliczenia powinny spełniać równość:

Ua + Ub = 100.

Przedmiotem analizy finansowej są wielkości ekonomiczne, charakteryzujące działalność jednostki gospodarczej, które są wyrażone w jednostkach pieniężnych. Zwłaszcza chodzi tu o zasoby finansowe, stan finansowy oraz wyniki działalności gospodarczej.

Analiza finansowa jest najważniejszym narzędziem badawczym oceny działalności jednostek gospodarczych.
Istotą analizy finansowej jest rozpatrywanie zjawisk i procesów finansowych, które odzwierciedlają efektywność działalności całego przedsiębiorstwa.

W zależności od rodzaju przyjętej podstawy odniesienia rozróżnia się następujące kierunki porównań:

  • porównania ze wskaźnikami okresów ubiegłych lub przyszłych,
  • porównywania ze wskaźnikami postulowanymi,
  • porównania ze wskaźnikami innych jednostek gospodarczych.

Celem analizy ekonomicznej jest odpowiedź na pytanie: „jak zarządzać finansami firmy?”. Analizie poddaje się bilans oraz rachunek zysków i strat, bądź jeśli firma nie prowadzi pełnej ewidencji rachunkowej informacje o przychodach i kosztach firmy. Należy zgromadzić najważniejsze informacje o przychodach i kosztach firmy.

Materiały źródłowe analizy finansowej:

  • Materiały wewnętrzne – zawierają informacje pochodzące z wewnątrz przedsiębiorstwa
  • Materiały zewnętrzne – informują o otoczeniu, czyli o zewnętrznych warunkach funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Materiały wewnętrzne

  • Dane pochodzące z ewidencji gospodarczej:
    – Dokumentacja pierwotna lub wtórna,
    – Zapisy z urządzeń ewidencyjnych np. konta, rejestry, zestawienia obrotów i sald,
    – Sprawozdawczość
  • Dane pozaewidencyjne:
    – Wyniki poprzednich analiz zwłaszcza z roku ubiegłego
    – Dane planistyczne, np.. Plan finansowy, biznesplan, kalkulacje wstępne, kosztorysy,
    – Protokoły z kontroli,
    – Protokoły z posiedzeń zarządu i rad nadzorczych,
    – Informacje od pracowników.

Materiały zewnętrze

  • Informacje o rynku, na którym funkcjonuje przedsiębiorstwo, np. badania chłonności, struktury klientów rynków
  • Wyniki finansowe przedsiębiorstw konkurencyjnych
  • Rozwiązania prawne, finansowe i podatkowe
  • Badania dot. rynku zaopatrzenia i zbytu, opłacalności sprzedaży, działania konkurentów, itp.

Metody analizy finansowej są sposobami postępowania, które stosuje się przy badaniu różnych zjawisk. Określona metoda obejmuje zespół czynności związanych z przetwarzaniem informacji badanych zjawisk i procesów.

Istnieje kilka grup metod analizy finansowej, każda oparta jest na określonej grupie ogólnych założeń.

Pytania na egzamin z analizy

Przedsiębiorstwo zaciągnęło kredyt bankowy 3-letni. Wskaż miejsce w analizie finansowej.

W analizie bilansu w pasywach pojawi się lub zwiększy pozycja zobowiązania długoterminowe (kredyty i pożyczki). W aktywach w zależności od tego na co był zaciągnięty ten kredyt (może pojawić się np. nowo zakupiony środek trwały-budynek, budowla lub grunty pod wynajem. Część środków z zaciągniętego kredytu może zostać przekazana na pokrycie wymagalnych zobowiązań.

W rachunku zysków i strat pojawią się w kosztach finansowych odsetki związane ze spłatą kredytu.

W rachunku przepł. pien. pojawią się wpływy z działalności finansowej w wysokości zaciągniętego kredytu, a także wydatki związane z obsługa długu.

Wzrósł udział kapitału obcego w kapitałach ogółem, spadła relacja Zn do Zo i spadła stopa zysku. Oceń sytuację i uzasadnij.

 Wzrost kap. obcego mógł być spowodowany wzrostem zobowiązań wb. kredytodawców lub dostawców. Spadek relacji Zn do Zo świadczy o tym że przeds. osiąga coraz mniejsze zyski z podstawowej działalności operacyjnej. (przedsiębiorstwo może osiągać wyższe zyski, ale jest mniej rentowne, bo skoro spadła stopa zysku oznacza to, że przedsiębiorstwo mniej efektywnie wykorzystuje posiadane zasoby. Spadek relacji Zn/Zo może być spowodowany wzrostem kosztów odsetkowych związanych z zwiększeniem kapitału obcego. Sam spadek nie jest negatywny pod warunkiem, że wzrasta jednocześnie stopa zysku, albo rentowność KW, w tym wypadku jednak stopa zysku spadla zatem oznacza to, że przedsiębiorstwo nieefektywnie wykorzystało posiadany kapitał.) Prowadzi to do spadku stopy zysku (spadek ST. Zysku nie prowadzi do spadku rentowności KW, bo w ST zysku jest zysk operacyjny, a w rent KW zysk netto) , co w konsekwencji będzie prowadzić do spadku rentowności kapitału własnego.

Nastąpił wzrost amortyzacji w środkach pieniężnych z działalności operacyjnej. Oceń zaistniałą sytuację.

Jeżeli wzrost amortyzacji doprowadził do sytuacji gdzie:

Am / środki pien. z dział. operac. > 1 tzn., że przedsiębiorstwo wykorzystuje Am na pokrywanie wydatków operacyjnych. Jest to sytuacja niekorzystna ponieważ Am jest instrumentem gromadzenia środków pien. na wydatki głównie na inwestycje odtworzeniowe. Natomiast jeżeli wzrost amortyzacji jest związany ze wzrostem aktywów przedsiębiorstwa w wyniku poczynionych inwestycji to ten wzrost ma charakter neutralny podobnie ma to charakter neutralny jeżeli wzrost amortyzacji był spowodowany zmianą wyceny lub sposobu amortyzacji składników majątku.

Jakie warunki decydują o zachowaniu płynności długoterminowej? Uzasadnij

  1. struktura kapitału – im większy udział kapitału stałego tym większa szansa na zachowanie długoterminowej płynności, bo jest to lepsze źródło fin większa wiarygodność na rynku fin.
  2. struktura majątku – im więcej majątku obrotowego tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności, bo łatwiej go spieniężyć
  3. struktura kosztów – im mniej kosztów stałych tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  4. struktura podziału zysku – im mniej zysku jest przeznaczanych na wypłatę dywidend tym przedsiębiorstwo zapewnia sobie bardziej stabilne źródła finansowania
  5. struktura źródeł finansowania aktywów obrotowych – im większy udział kapitału stałego w fin AO tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności
  6. struktura przepływów pieniężnych – – im większy udział przepływów z podstawowej działalności tym mniejsze prawdopodobieństwo utraty płynności

 Sp. akcyjna zdecydowała się na emisję akcji. Podaj skutki ekonomiczne z uwzględnieniem poszczególnych obszarów analizy.

W bilansie wzrost kapitałów własnych – wzrost może pojawić się zarówno w kapitale podst jak i w zapasowy w postaci agio. Może się spodziewać, że wzrost KW zaowocuje w Akt albo wzrostem środków pieniężnych albo wzrostem aktywów trwałych w wyniku przeznaczenia środków na inwestycje. W rachunku wyników pojawią się koszty finansowe związane z przeznaczeniem środków na przygotowanie emisji. W rachunku przepływów w działalności fin pojawi się wzrost środków równy wartości emisji pomniejszonej o jej koszty. Emisja będzie także wykorzystana w przepływach z działalności operacyjnej jako wzrost środków pieniężnych lub w działalności inwestycyjnej jako wydatek związany z nakładami inwestycyjnymi.

Podaj wskaźniki wypłacalności. O czym one informują?

Do wsk. wypłacalności zaliczamy:

1) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z nadwyżki fin = ZN+AM/Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia potencjalną zdolność przedsiębiorstwa do obsługi długu

2) Wskaźnik zdolności przedsiębiorstwa do obsługi długu z przepływów z pien z dz. Operc = PPzDO/ Rata Kapit + odsetki – wskaźnik ocenia realną możliwość do regulowania zob

3) Wskaźnik ogólnego zadłużenia = Zob/Aktywa – informuje, w jakim stopniu posiadany majątek jest w stanie pokryć zobowiązania firmy

4) wskaźnik pokrycia zobowiązań długoterminowych AT= AT/ZD – informuje w jakim stopniu długoterminowe fin ma zabezpieczenie w AT.

Co oznacza ujemny kapitał obrotowy?

Ujemny kapitał obrotowy występuje gdy AT>KS lub ZB>AO. Jest konsekwencją wyboru agresywnej strategii finansowania w przedsiębiorstwie z akceptacją dużego ryzyka utraty płynności finansowej. W tym przypadku realizacja wszystkich wymagalnych zobowiązań krótkoterminowych w przedsiębiorstwie wymagałaby naruszenia stanu aktywów trwałych. Część środków trwałych jest finansowana krótkoterminowymi zobowiązaniami. Sytuacja typowa dla przeds. handlowych które wydłużają terminy płatności zobowiązań za dostarczone towary, otrzymują na bieżąco gotówkę w momencie ich sprzedaży. Mają terminy realizacji należności krótsze od terminów spłaty zobow. W ten sposób powstają wolne środki pien. angażowane do finansowania środków trwałych. Ujemny kapitał może posiadać również firma w złej sytuacji finansowej, której grozi  utrata płynności, w sytuacji, gdy nie będzie w stanie uregulować ZB z AO będzie musiała sprzedać część AT.

Co oznacza   KS / MT + stałe elementy MO ?

To wskaźnik pokrycia aktywów obrotowych kapitałem obrotowym. Jeśli p-bo spełnia złotą zasadę finansową KS/AT >1 to oznacza to, że p-bo dysponuje dodatnim kapitałem obrotowym. Jego dodatnia pozycja pozwala ocenić w jakim stopniu pokrywa on aktywa obrotowe.

Gdy >1 to KO pokrywa w pełni stałe elementy AO ( min. stan zasasów i należnośći) i  częściowo zmienne elementy, co świadczy o konserwatywnej strategii finansowania aktywów obrotowych.

Gdy = 1 wyposażenie przedsiębiorstwa w KO ściśle odpowiada finansowaniu stałych elementów AO

Gdy <1 1 kapitał obrotowy finansuje częściowo stałe elementy majątku obrotowego

Zanalizuj powiązanie KW i MT.

KW / AT to wsk. pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym. Im większy tym mniejsze zadłużenia bo spada udział kapitału obcego w pasywach ogółem.  Jeśli jest = 1 to zachowana złota reguła bilansowa.

Majątek najmniej płynny powinien być pokryty kapitałami najdłużej pozostającymi w dyspozycji firmy gdyż taki majątek obciążony jest największym ryzykiem. AT powinny być pokryte stabilnymi źródłami finansowania.

Jeśli wzrósł kapitał obcy i wzrósł Zo to co z tego wynika?

Wzrost KO mógł nastąpić na skutek zaciągnięcia przez p-bo produkcyjne kredytu, wykorzystanego na zakup nowej maszyny, która zwiększyła moce produkcyjne p-ba. Dzieki temu wzrosły przychody ze sprzedaży, co spowodowało wzrost ZO.

Co oznacza że  KS / MT + stałe el. MO =1,1 ?

KO w pełni pokrywa stałe elementy AO, tj. min. stan zapasów i należności, a także pozostałą część czyli elementy zmienne AO.

Dźwignia finansowa – wlk., skala, efekty, warunki i skutki

Ten element powinien wskazywać

1) czy p-bo zwiększyło zadłużenie w ramach pojemności zadłużeniowej

2) czy p-bo i w jakim zakresie zabezpiecza warunki dodatniego ef. DF

3) w jakim stopniu wzrost KO wpływa na rentowność KW

Możliwe są 3 efekty:

1) Dodatni efekt DF – wzrost zadłużenia wpływa pozytywnie na zmianę rentowności KW ( wzrost ROE)

2) Ujemny efekt DF – przekroczenie dopuszczalnego zadłużenia, nieoptymalna struktura

3) Efekt neutralny – jeżeli ROI = kosztowi KO, moment zrównania to próg finansowej rentowności kapitału, który wyznacza krańcowy poziom zadłużenia

Warunkiem wystąpienia efektu DF jest udział w strukturze pasywów kapitałów obcych, skutkiem możliwość zastosowania tarczy podatkowej.

Przeds. zanotowało dodatnie przepł. amortyzacyjne. środki pien. wzrosną czy spadną?

Uwarunkowane jest to jak kształtowały się pozostałe przepływy operacyjne. Jeżeli ich wynik był ujemny i wartości bezwzględnej większy do amortyzacyjnych to spadną, a jak nie to wzrosną.

Od czego zależy rozmiar efektu dźwigni finansowej i jaki jest cel tego badania?

Rozmiar efektu zależy od:

1) pozyskania kapitału – średni ważony koszt kapitału oraz od stopy podatku (im wyższa tym większy rozmiar) – pomniejszanie WACC o efekt tarczy podatkowej

2) majątku przedsiębiorstwa (im mniejszy tym większy efekt)  ponieważ porównuje się stopę zysku ROA z WACCx(1-T) i jak ROA jest większy to uznajemy, że jest pozytywny efekt

3) ZO, który stanowi mianownik ROA, a zatem im wyższe ZO tym możemy zwiększać zadłużenie

4) od relacji Zn/KW która ma być wieksza od ROA, czyli możemy zwiększać zadłużenie, a tym samym rozmiar dźwigni dopóki spełnione są jednocześnie 2 warunki. Zn/kw>ROA >SWKK(1-T)

Celem badania jest określenie jak czy przedsiębiorstwo może się jeszcze angażować kapitał obcy i  zadłużać się i jakie p-bo ma szanse na  pozyskanie KO.

Wzrost udziału kapitału obcego w strukturze kapitału własnego, spadek Zn do Zo oraz spadek stopy zysku. Oceń sytuację.

Spadek ZN do ZO oznacza negatywny efekt dźwigni fin, a spadek stopy zysku ROA świadczy o tym, że firma nieefektywnie wykorzystała pozyskane środki.

W przeds. pogorszyła się sytuacja finansowa gdyż spadek zysku i wzrost zadłużenia (kapitały obce rosną). Korzystanie z efektu dźwigni finansowej. Spadek Zn do Zo więc efektywność przedsięb. maleje.

Jakie obszary ryzyka można ocenić wykorzystując pozycje bilansowe?

Ryzyko utratu płynności ieżone wskaźnikiem płynności bieżącej ( AO/ Zob. B), szybkiej ( AO- ZAP/ Zob.B) i gotówkowej ( ŚP/Zob.B)

Oceń powiązania miedzy CKG a zmianami przepływów finansowych.

CKG pozwala ocenić przez ile dni kapitał p-ba jest „zamrożony” w finansowaniu zapasów, należności przy uwzględnieniu finansowania przedsiębiorstwa przez jego dostawców i ewentualnych wierzycieli operacyjnych. Wzrost CKG może wskazywać na pogorszenie efektywności gotówkowej p-ba, co uwidocznione jest przy saldzie przepływów pieniężnych z DO.

Oceń rolę w ocenie przedsiębiorstwa księgowego progu rentowności i krytycznego progu gotówki.

Kasowy próg rentowności- to taka sytuacja w p-bie, w której wpływy z DO wystarczają na pokrycie wydatków z DO. Krytyczny punkt gotówki – to taki momet krytyczny, gdzie p-bo wykorzystało środki z amortyzacji, a to jest niezgodne z przeznaczeniem, gdyż amortyzacja powinna być krótkoterminowo lokowana w bezpieczne instrumenty fin.

Jaka rolę w ocenie przedsiębiorstwa odgrywa wartość księgowa i wartość godziwa.

Wartość godziwa jest specyficzną kategorią ceny wykorzystywanej do ustalenia wartości aktywów.

Wartość księgowa – wartość aktywów netto, wartość przedsiębiorstwa określana jako aktywa minus zobowiązania

Podaj zakres i sposób oceny kapitału obrotowego.

KO aktywów obrotowych która jest finansowana kapitałami stałymi:

KO= AO – ZB

KO= KS – AT

Oceniając kapitał obrotowy w przedsiębiorstwie uwzględnia się:

  • wysokość kapitału obrotowego i jego zmiany w badanym okresie
  • źródła finansowania kapitału obrotowego
  • związek pomiędzy wysokością kapitału obrotowego i stałymi miarami oceny płynności finansowej
  • podstawowe wskaźniki oceny poziomu kapitału obrotowego: KO/S, KO/śr. m-czne S, KO/A,    KO/śr stan zap. i nal

Narzędzia analizy finansowej

wykład z analizy finansowej

Miary zjawisk ekonomicznych:

  • Mierniki naturalne
  • Mierniki wartościowe
  • Mierniki umowne (normogodziny, tony przeliczeniowe)

Dla tego samego zjawiska można stosować równocześnie różnorodne mierniki. Charakteryzować one będą wówczas różne cechy tego samego zjawiska.

Postacie: wskaźnik, współczynnik

Kryterium Rodzaj wskaźnika
Statystyczny punkt widzenia 1.       Absolutne

a.       Absolutne rozmiary pojedynczego zjawiska

b.       Stanowiące różnicę (np. zysk)

c.       Średnia arytmetyczna

2.       Względne

a.       Wskaźnik struktury

b.       Odzwierciedlające związki przyczynowo – skutkowe (np. wydajność praacy)

c.       Indeksy (np. wzrostu cen)

Rozpatrywany przedmiot 1.       Statyczne – stan jednostki na pewien moment (np. suma aktywów

2.       Dynamiczne – wyniki ekonomiczne, strumienie (np. przychody)

Rozpatrywany podmiot 1.       Wewnętrzne

a.       Operacyjne (efektywności)

b.       Finansowe (płynności finansowej)

2.       Zewnętrzne

Stopień pojemności 1.       Syntetyczne – o dużej pojemności (np. rentowność)

2.       Cząstkowe – o małej pojemności (np. rotacja zapasów)

Narzędzia analizy finansowej

  1. Wskaźniki ekonomiczno – finansowe
  2. Syntetyczne zestawienia finansowe w ciągach czasowych (trendy badane na podstawie bilansu, rachunku zysków i strat, rachunku przepływów pieniężnych)
  3. Związku między wskaźnikami (układy hierarchiczne – piramidalne, układy nierówności)
  4. Modele symulacyjne wycinkowe bądź kompleksowe (model dźwigni operacyjnej czy finansowej)

ANALIZA WSKAŹNIKOWA

Najprostsze i najczęściej stosowane narzędzie badawcze. Wygodny sposób uogólniania dużej ilości informacji i porównania uzyskanych wyników nie tylko w ramach jednostki, ale także wyników różnych jednostek

ZASADY OBOWIĄZUJĄCE PRZY KONSTRUKCJI WSKAŹNIKÓW:

  1. Zasada celowości – przedmiotem badań nie jest wskaźnik lecz określony obszar działalności
  2. Zasada odpowiedniości – obliguje do wiązania tylko takich wielkości, które pozostają ze sobą w logicznym związku i pozwalają na dokonywanie sensownej interpretacji
  3. Zasada współmierności – odpowiedni sposób wyrażenia powiązanych ze sobą wielkości
  4. Zasada porównywalności – dokonywanie nie tylko porównań wewnętrznych ale i zewnętrznych

UKŁADY NIERÓWNOŚCI WSKAŹNIKÓW

Stanowią relacje pomiędzy merytorycznie i logicznie ustanowionymi wielkościami ekonomicznymi z punktu widzenia ich dynamicznych zmian. Tworzone w celu efektywnego gospodarowania.

Stosowane w analizach porównawczych i zależnościowych. Są podstawową metodą diagnozowania charakteru zmian działalności gospodarczej przedsiębiorstwa.

Zmiany te mogą być rozpatrywane z punktu widzenia:

  • Wielokryterialnego charakteryzowania powstałych odchyleń
  • Rozpatrywania wzajemnych więzi i zależności zachodzących między określonymi zjawiskami, procesami i kategoriami.

 WZORCE NIERÓWNOŚCI

rE<rZN

rE – tempo wzrostu kapitału

rZN – tempo wzrostu zysku netto

rZ<rM<rS<rZN

rZ – tempo wzrostu zatrudnienia

rM – tempo wzrostu majątku

rS – tempo wzrostu sprzedaży

rK<rS<rZO<rZB<rZN

rK – tempo wzrostu kosztów

rZO – tempo wzrostu zysku operacyjnego

rZB – tempo wzrostu zysku brutto

RODZAJE PORÓWNAŃ
WEWNĘTRZNE

·         Porównanie z wielkościami postulowanymi

·         Porównanie w czasie (stałe, łańcuchowe)

ZEWNĘTRZNE

·         Porównanie z danymi średniego zakładu z branży

·         Porównanie z danymi kilku zakładów z branży

·         Porównanie z danymi średniobranżowymi

·         Porównanie wskaźników różnych branż średniobranżowymi

·         Porównanie ze standardami krajowymi, zagranicznymi

DOPROWADZENIE DO PORÓWNYWALNOŚCI poprzez wyeliminowanie:

  1. Zmian metodologicznych (różnice w sposobie liczenia i treści wielkości ekonomicznych)
  2. Zmian finansowych (zmiany cen towarów, wyrobów, zakupu materiałów, stawek amortyzacyjnych, składek ubezpieczeniowych)
  3. Zmian organizacyjnych (podział i fuzje podmiotów, wyłącznie różnorodnych działalności z trzonu firmy)
  4. Zmian przedmiotowych (zmiany o charakterze rzeczowym działalności firmy, zmiany technologiczne)

METODA ODCHYLEŃ BEZWZGLĘDNYCH I WZGLĘDNYCH

Odchylenia bezwzględne – różnice występujące w cechach tych samych zjawisk, ustalone przez porównanie z wzorcami, w czasie lub przestrzeni

Odchylenia względne – różnice występujące przy porównywaniu cech dwóch różnych zjawisk, z których jedno jest zjawiskiem podstawowym, drugie zaś towarzyszącym (badanym). Tempo rozwoju zjawiska podstawowego (B) określa tempo rozwoju zjawiska badanego (A)

POZYCJE T0 T1 ODCHYLENIA BEZWZGLĘDNE WSKAŹNIK  DYNAMIKI
A. KOSZTY RAZEM 4 000 4 400 400 110%
B. PRODUKCJA 800 920 120 115%

USTALENIA PRZY METODZIE ODCHYLEŃ WZGLĘDNYCH

  1. Czy istnieją cechy zjawiska podstawowego limitującego wysokość odchyleń cech badanego zjawiska (towarzyszącego)
  2. Jaki jest wskaźnik dynamiki cech zjawiska podstawowego
  3. Jak kształtowałaby się cechy badanego zjawiska, gdyby przyjęły tempo zmian cech zjawiska podstawowego?
  4. Jakie jest odchylenie między rzeczywistym stanem cech badanego zjawiska a stanem skorygowanym zgodnie z punktem poprzednim

Analiza – zaliczenie

  1. jak poprawić konkurencyjność firmy
  2. co oznacza wzrost kapitałów własnych w pasywach
  3. co oznacza podział pionowy/poziomy bilansu

Pionowa analiza bilansu polega na badaniu struktury:

  • majątkowej (aktywa)
  • kapitałowej (pasywa)
  • majątkowo – kapitałowej (aktywa – pasywa)

Analiza pionowa bilansu polega na ocenie struktury majątku firmy (analiza aktywów) oraz na ocenie struktury kapitałowej firmy (analiza pasywów). Zmiana sumy bilansowej nie musi powodować zmiany struktury aktywów i pasywów. Brak zmiany struktury bilansu przy wzroście sumy bilansowej jest sytuacją korzystną dla firmy. Stabilna struktura jest atutem firmy. Wzrost udziału majątku trwałego może świadczyć o kłopotach z płynnością lub, że zainwestowano w środki trwałe.

Analiza pozioma bilansu polega na ocenie struktury majątkowo-kapitałowej, tzn. analizujemy relacje pomiędzy poszczególnymi składnikami majątku firmy a finansującymi je kapitałami. Standardowo sprawdza się dwie zasady:
„złotą regułę bilansową” – kapitał własny firmy powinien wystarczyć do sfinansowania całości jej majątku trwałego;
„srebrną regułę bilansową” – kapitał stały firmy powinien wystarczyć do sfinansowania całości jej majątku trwałego i przynajmniej 1/3 majątku obrotowego.

4. obliczyć ROA,ROE, koszt kredytu

                                                  Zysk netto x 100

Zyskowność majątku (ROA) = ogólna  wartość majątku

                                                                        zysk netto

Zyskowność kapitałów własnych( ROE) = kapitały własne

  1. na czym polega efekt dźwigni finansowej

Dźwignia finansowa jeżeli całość majątku byłaby pokryta kapitałami własnymi to ich zyskowność (ROE) równała by się zyskowności majątku (ROA)

Część majątku przedsiębiorstwa znajduje zwykle pokrycie w pożyczkach , kredytach lub innych zobowiązaniach. Jeśli przy tym odsetki płacone od obcych kapitałów są niższe od zyskowności majątku przedsiębiorstwo osiąga dodatkowe korzyści, które znajdują odbicie we wzroście zyskowności kapitałów własnych.

Dodatkową korzyść ,jaką przedsiębiorstwo uzyskuje w rezultacie efektywnego wykorzystania obcych kapitałów , można określić mianem dźwigni finansowej. Odzwierciedla ją różnica między wskaźnikiem zyskowności kapitałów własnych i zyskowności całego majątku.(ROE – ROA)

  1. o czym mówią wskaźniki płynności
  2. zadanie , policzyć wskaźniki płynności i zinterpretować
  1. zadanie
  2. z bilansu obliczyć zysk netto , brutto, ROA, ROE, koszt kredytu10. czym różni się wynik finansowy i stan finansowy.
  • stan finansowy – jest ujęciem statycznym przedmiotu analizy, ustalanym na określony moment (dzień). Obejmuje on stan wyposażenia przedsiębiorstwa w składniki majątku trwałego i obrotowego, środki zaangażowane w inwestycje i wartości niematerialne oraz finansowe pokrycie tych składników z kapitałów własnych lub obcych (zobowiązania)
  • wynik finansowy – jest ujęciem dynamicznym przedmiotu analizy. Ustala się je za pewien okres jako sumę wyników narastających w ciągu miesiąca, kwartału lub roku. Omawiane wyniki finansowe to zyski lub straty ujęte w wielkościach brutto lub netto. Oddziałują na nie takie czynniki jak przychody ze sprzedaży, koszty własne, rozliczenia w formie podatków, dotacji, dywidend, itp.
  1. kapitał pracujący – co to jest? i jego dynamika

Kapitał obrotowy (pracujący) jest alternatywną do krótkoterminowych zobowiązań przedsiębiorstwa i stanowi tę część kapitału stałego, która finansuje aktywa obrotowe w przedsiębiorstwie zgodnie z formułą, że kapitał obrotowy = kapitał stały – aktywa trwałe.

Kapitał pracujący może być wyznaczony jako aktywa obrotowe – zobowiązania krótkoterminowe.

  1. analiza pozioma/pionowa

Pozioma – porównawcza, horyzontalna

Polega na polega na porównywaniu poszczególnych pozycji sprawozdania finansowego za dwa lub więcej kolejnych okresów sprawozdawczych; jest to analiza porównawcza danych.

Ma na celu ukazanie zmian (wzrostu lub spadku) wartości badanych pozycji w czasie Zmiany przedstawia się jako :

  • odchylenia bezwzględne (kwotowe)
  • odchylenia względne (tempo zmian, wskaźniki dynamiki)

polegającą na określeniu bezpośrednich związków kształtujących się między wskaźnikami ekonomicznymi , pozwala to na ustalenie odchyleń oraz dokonanie na ich podstawie ogólnej oceny

Pionowa struktury danych

Określa, jaką część (wyrażaną w postaci procentu lub ułamka) pewnej zbiorczej wielkości finansowej stanowi dana pozycja  sprawozdania finansowego.

polegającą na ustaleniu odpowiednio wyizolowanych czynników , które  pociągnęły za sobą określone odchylenia oraz stopnia intensywności ich oddziaływania

13.siły portera

  • potencjalnych konkurentów
  • dostawców
  • odbiorców
  • produkty zastępcze (substytuty) oraz
  • rywalizacja pomiędzy istniejącymi konkurentami

14.jak uzyskać przewagę w konkurencji

  1. wady i zalety powiększającego sie kapitału pracującego
  2. Wskaźniki płynności zadanie

W ocenie sytuacji finansowej bardzo istotnym elementem jest analia powiązań zasobów obrotowych ze zobowiązaniami wymagalnymi tj zobowiązaniami krótkoterminowymi (lub szerszym ujęciu wraz z rozliczeniami międzyokresowymi określanymi jako zobowiązania bieżące). Obliczane wskaźniki płynności powinny umożliwić sformułowanie opiniio stopniu wypłacalności przedsiębiorstwa, o jego zdolności doterminowego regulowania bieżących zobowiązań.

Wśród wskaźników płynności wyróżnić można:

  • wskaźnik bieżącej płynności
  • wskaźnik szybkiej płynności
  • wskaźnik wypłacalności środkami pieniężnymi

Wskaźnik bieżącej płynności to podstawowy miernik zdolności przedsiębiorstwa do spłacenia wszystkich jego zobowiązań bieżących przez upłynnienie posiadanych aktywów obrotowych.Obliczamy go jako relację.

Wskaźnik płynności bieżącej =  aktywa obrotowe  /  zobowiązania bieżące

  1. kapitał pracujący zadanie

W analizie płynności bardzo istotny jest kapitał pracujący (w literaturze często spotyka się jego angielską nazwę – working capital). Jest to wielkość majątku obrotowego, która może być angażowana w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Stanowi ona różnicę pomiędzy majątkiem obrotowym firmy a jej bieżącymi zobowiązaniami. Inaczej rzecz ujmując, kapitał pracujący to płynna rezerwa, za pomocą której przedsiębiorstwo może zaspokajać bieżące potrzeby. Kapitał pracujący oblicza się z wzoru:

working capital = majątek obrotowy – zobowiązania bieżące

Interpretacja kapitału pracującego jest dość jednoznaczna: jego wzrost sygnalizuje lepszą pozycję finansową badanego przedsiębiorstwa. Przy czym wielkość tego kapitału powinna być tym wyższa, im mniejsze szanse ma dane przedsiębiorstwo na uzyskanie „od ręki” pożyczki na bieżącą działalność. Stąd też wielkość working capital może być niższa np. w przypadku firm, które uruchomiły programy typu Commercial Papers lub mogą bez problemu uzyskać kredyt.
Ponadto wielkość kapitału pracującego wykorzystuje się w szeregu wskaźników. Jedną z metod pomiaru jest ustalenie proporcji pomiędzy kapitałem pracującym a wartością sprzedaży, obliczaną według wzoru:

A= kapitał pracujący / przychody netto

Wyliczona w ten sposób wartość świadczy o prawidłowości korzystania przez firmę ze swoich płynnych funduszy. Niski poziom wskazuje na dużą zdolność wykorzystywania płynnych aktywów do generowania zysku i odwrotnie.

18.funkcja wewnętrzna w przedsiębiorstwie, kto i po co??

Funkcje wewnętrzne polegają z kolei na organizowaniu całokształtu procesu produkcji w powiązaniu z procesem zaopatrzenia i procesem zbytu.

Wszystkie działania zmierzające do realizacji obydwu funkcji przedsiębiorstwa przy zapewnieniu możliwie optymalnych efektów są nazywane zarządzaniem

  1. metody zróżnicowania zadanie

Formacje cenowe – analiza techniczna

Analiza techniczna informacje pomocne inwestorom czerpie również z analizy trendów i formacji cenowych obecnych na wykresach kursowych akcji. Formacje obecne na wykresach stanowią jeden z najbardziej rozbudowanych działów tej formy wyceny spółek. W założeniu zwolenników tej techniki, kształtowanie się przyszłych cen akcji oraz tendencji w trendach rynkowych można przewidzieć na podstawie danych historycznych. Formacje cenowe mówią o pewnych powtarzających się schematach, które zachodzą na rynku akcji i które można odnieść do przyszłych wydarzeń. Formacje cenowe można podzielić na trzy zasadnicze rodzaje[1]:

  • formacje zapowiadające odwrócenie się trendu,
  • formacje sygnalizujące kontynuację trendu,
  • formacje uniwersalne, czyli takie które spełniają oba warunki.

Głowa i ramiona – ten rodzaj formacji występuje najczęściej na szczytach trendów wzrostowych i jest informacją, że rynek jest coraz słabszy, toteż należy liczyć się ze spadkami. Tą sytuację zwykle potwierdza wolumen obrotów. Głowa identyfikuje się ze szczytem cenowym a ramiona to dwa niżej usytuowane wierzchołki po obu stronach wykresu. Obecna jest również linia szyi – jej wygląd jest dowolny: może być linią płaską, skierowaną w górę, lub dół. Szyja łączy dna spadków, które mają swój początek przy lewym ramieniu a kończy się na prawym ramieniu. Kąt nachylenia linii szyi mówi nam o sile z jaką na rynek wkracza jego podażowa strona – niedźwiedzie. Kiedy linia szyi ma charakter zniżkujący zapowiada, że bieżący trend wzrostowy jest wyczerpany i w niedługim okresie nastąpi jego odwrócenie.

Wykres 7. Formacje cenowe – formacja głowa i ramiona.

Nieodzownym czynnikiem towarzyszącym formacji „głowa i ramiona” jest specyficzny układ wolumenu obrotów. Głowa kształtuje się na niższym poziomie obrotów niż lewe ramię. Prawe ramię charakteryzuje się najniższym poziomem obrotów, co świadczy o powolnym wyczerpywaniu się kapitału inwestycyjnego. Analizując już w pełni ukształtowaną formację „głowa i ramiona” można z dużym prawdopodobieństwem określić zasięg przyszłych spadków. Aby to zrobić należy odmierzyć odległość w pionie od szczytu głowy do linii szyi. Następnie przeprowadzić linię równoległą do osi rzędnych, przechodzącą przez wyznaczony punkt. Tym sposobem otrzymujemy maksymalny poziom na jakim powinny zakończyć się spadki.

Odwrócona głowa i ramiona – jest to formacja sygnalizująca odwrócenie trendu. Ma zastosowanie przy trendach spadkowych. Daje sygnał o zakończeniu spadków i możliwym początku trendu wzrostowego. Formacja ta jest lustrzanym odbiciem formacji „głowa i ramiona” występującej podczas trendów wzrostowych. W grze należy stosować analogiczne zasady jak przy formacji poprzedniej.

Wykres 8. Formacje cenowe –formacja odwrócona głowa i ramiona.

Ukształtowanie się tej formacji wskazuje na wzrost kursu. Składa się z trzech dołków, środkowy z nich powinien znajdować się najniżej. Przy prawym ramieniu obserwuje się często relatywnie niski wolumen obrotu, który gwałtownie wzrasta po przebiciu linii szyi.

Formacja czworokąta – czworokąt jest formacją składającą się z dwóch równoległych linii wyznaczonych podobnie jak przy trendzie horyzontalnym, przez co najmniej dwa punkty strefy konsolidacji (dwa wierzchołki zwyżek i dwa punkty zniżek cenowych – dwa dołki.

Wykres 9. Formacje cenowe – formacja czworokąta.

Górna linia reprezentuje opór czyli miejsce gdzie strona popytowa traci środki oraz przekonanie do dalszego utrzymania wzrostów. Natomiast dolna jest sygnałem, że rynek jest wyprzedany i prawdopodobne jest wybicie w górę. Jak każda formacja cenowa również czworokąty są współzależne od wolumenu obrotów. Jeżeli wolumen rośnie przy zbliżaniu się cen do linii oporu i linia ta zostaje przełamana, możliwe jest znaczne wybicie w górę. Gdy wolumen maleje a spadki są kontynuowane do dolnej linii i zostaje ona przełamana jest to sygnał, że rynek jest słaby i istnieje prawdopodobieństwo dalszego „osuwania” się cen.

Bardzo ważne jest jaką wielkość generuje wolumen podczas przekraczania obu linii. Jeżeli jest on równy od 30% do 50% średniej wolumenu z pięciu ostatnich sesji jest to pozytywny sygnał, obarczony dużym prawdopodobieństwem realizacji. Natomiast kiedy przy przełamywaniu linii oporu wolumen jest niższy od średniej z pięciu ostatnich sesji jest to sygnał, który można uznać za fałszywy.

Dużą rolę odgrywają również ramy czasowe, które mają swoisty wpływ na późniejsze losy trendu. Gdy formacja czworokąta kształtuje się w dłuższym okresie czasu, to zwykle wybicie w górę lub w dół ma większy zasięg. 

Formacje trójkątów – do formacji uniwersalnych zalicza się formację trójkąta. Może ona sygnalizować odwrócenie trendu lub jego kontynuację. Trójkąty można podzielić na trzy zasadnicze grupy, w zależności od kąta tworzonego przez ich ramiona.

Tak więc rozróżnia się następujące rodzaje trójkątów:

  • trójkąty symetryczne
  • trójkąty zwyżkujące
  • trójkąty zniżkujące.

Trójkąty symetryczne charakteryzuje to, że górna i dolna linia są nachylone do siebie pod tym samym kątem. Trójkąty symetryczne mówią nam o równowadze jaka istnieje na rynku i z dużym prawdopodobieństwem sygnalizują kontynuacje trendu.

Wykres 10. Formacje cenowe – trójkąt symetryczny.

Trójkąty zniżkujące charakteryzują się poziomą linią graniczną (dolna linia), natomiast ich górna linia jest skierowana w dół. Kąt nachylenia górnej linii mówi o wyczerpującym się kapitale „byków”, a rosnącej przewadze „niedźwiedzi”. Trójkąty zniżkujące zapowiadają zwykle wybicie cen akcji w dół.

Wykres 11. Formacje cenowe – trójkąt zniżkujący.

Trójkąty zwyżkujące składają się z poziomej linii górnej, natomiast dolna skierowana jest w górę. Zwyżkująca dolna linia mówi o zmniejszającym zaangażowaniu niedźwiedzi i rosnącej przewadze byków. Należy więc spodziewać się wzrostów i wybicia cen w górę.

Wykres 12. Formacje cenowe – trójkąt zwyżkujący.

Formacje flag – specyficznym rodzajem czworokątów są flagi. Tworzą je dwie linie równoległe skierowane w dół lub w górę. Istnieje zależność, że wybicia z tej formacji następują zwykle w kierunku przeciwnym do jej kierunku nachylenia.

Wykres 13. Formacje cenowe – flaga wznosząca się.

Wykres 14. Formacje cenowe – flagi opadająca.

Podwójne szczyty i dna – formacja podwójnego szczytu jest specyficznym rodzajem formacji cenowej i ma miejsce wtedy, gdy ceny zwyżkują do poziomu na którym ukształtował się poprzedni wierzchołek. Formacja podwójnego dna występuje gdy ceny spadają po raz drugi do poziomu poprzedniego dołka. Do identyfikacji tych formacji pomocne są wskaźniki techniczne.

Wykres 15. Formacje cenowe – podwójny szczyt i podwójne dno.

Tak więc na podstawie powyższych informacji można dojść do wniosku, że analiza techniczna w swoim założeniu określa zasady, za pomocą których można w przybliżeniu wyrazić wszystkie czynniki oddziaływujące na ceny akcji, a zjawiska giełdowe według jej zwolenników wyprzedzają zjawiska ekonomiczne.


[1] J. J. Murphy, Analiza techniczna rynków finansowych, Warszawa 1999, s. 239

Przeprowadzanie analiz w firmie

Przeprowadzanie różnorodnych analiz jest coraz bardziej popularne. Z naszych badań w Europie wynika, iż 90% dużych firm dokonuje badań opinii klientów, a około 70% badań opinii pracowników. Jeśli zlecałeś kiedykolwiek dokonanie analiz opinii klientów lub pracowników, to doskonale wiesz czego możesz się spodziewać. Najczęściej wynikiem będzie gruby segregator zawierający bardzo wiele informacji.

Abstrahując od ich ilości i wartości merytorycznej warto zadać sobie pytanie:

Dlaczego właściwie kupuję analizę?

Przeprowadzenie badania to pewnego rodzaju proces. Rozpoczyna go określenie grupy respondentów, następnie zbudowanie ankiety, rozesłanie ankiet i ich zebranie, w końcu prezentacja danych.

Jeśli interesowało Cię zebranie danych to taki proces jest wystarczający. Lecz gdy założysz, iż analiza jest inwestycją to powinieneś zastanowić się w jaki sposób uzyskasz odpowiedni zwrot z tej inwestycji. W tym świetle badania będą tylko wstępem do usprawnienia funkcjonowania Twojej organizacji.

Ponad 50% firm, które dokonują badań uważa, że można uzyskać większy zwrot inwestycji niż się to zazwyczaj dzieje.

Wymierny efekt uzależniony jest w dużej mierze od Twojej determinacji w dążeniu do niego.
W tym momencie zapewne zapytasz; jak w takim razie zapewnić sobie pożądany wynik? Na co mam zwrócić uwagę?

Po pierwsze opisany powyżej proces należy uzupełnić o kolejne etapy. W sposób czytelny przedstawia to ten rysunek:

Omówienie tegoż rysunku rozpoczniemy jednakże od samego początku. Już podczas pierwszego etapu możesz aktywnie wpływać na późniejsze efekty.

Kwestionariusz, który budowany jest wspólnie z przedstawicielem wynajętej przez Ciebie firmy powinien być zgodny ze strategiami, które zostały przez Ciebie określone. Zwróć uwagę czy jesteś o nie pytany. Brak zrozumienia specyfiki Twojej firmy czy branży może spowodować otrzymanie nieodpowiednich danych lub wysłanie złych sygnałów na rynek. List, który dołączamy do kwestionariusza jest kolejnym narzędziem. Najlepiej gdy jest on sporządzony na papierze firmowym i podpisany przez Waszą firmę. Można wykorzystać go do budowania wizerunku firmy zawierając w nim odpowiednie przesłania. Informacja o tym, iż prześlesz do respondenta podsumowanie badań pozwala zazwyczaj znacząco zwiększyć procent uzyskanych odpowiedzi. Informacja zwrotna powinna być wysłana wciągu około 2 miesięcy od daty zakończenia zbierania ankiet. Staraj się uczestniczyć w definiowaniu grupy docelowej. Tylko prawidłowo określeni respondenci dostarczą wiarygodnych informacji. Kto jak nie Ty zna najlepiej swoich klientów?

Etap analizy będziemy rozważać wspólnie z etapem wyciągnięcia wniosków. W pierwszej kolejności należy nadmienić, iż na analizę bezpośredni wpływ ma sama prezentacja wyników. Jej czytelność zapewni nam sprawną weryfikację i ocenę zebranych faktów. W niektórych firmach analizę danych przeprowadza się własnymi siłami. Jeśli jest to możliwe warto jednak byłoby zaangażować w ten etap firmę, która takiego badania dokonała. Możesz wymagać tego aby konsultanci, którzy są warsztatowo przygotowani wspomogli Was w interpretacji danych. Wyciągnięcie prawdziwych wniosków jest momentem kluczowym.

Firm, które zbierają fakty – informacje jest cała rzesza. Tylko kilkanaście z nich będzie potrafiła je przeanalizować. Jeszcze mniej firm pomoże wprowadzić na podstawie wniosków z analizy, właściwe zmiany.

Oprócz wyników badań wynajęta przez Was firma powinna przedstawić wskazówki jak dalej postępować. Jak już wcześniej wspominaliśmy taki poziom współpracy można uzyskać jedynie poprzez ścisłą współpracę pomiędzy firmami, opartą na zrozumieniu przyświecających Wam celów. Rekomendacje powinny być oparte o realia organizacji i w sposób konkretny określać możliwe do przeprowadzenia działania. Na tym etapie powinien odbyć się wspólny warsztat, podczas którego zaprezentowane zostaną zebrane dane, omówione wnioski oraz zostanie zbudowany Plan Działania w celu wprowadzenia pożądanych zmian. Plan powinien oczywiście uwzględniać sposoby realizacji, niezbędne zasoby, osoby odpowiedzialne i termin realizacji. Zaangażowanie w warsztat całego management’u pozwoli opracować Plan z uwzględnieniem wszystkich niezbędnych aspektów: finansowych, sprzedażowych, marketingowych, logistycznych czy produkcyjnych.

Monitorowanie realizacji ustalonych celów, określenie „kamieni milowych” wygląda w identyczny sposób jak w przypadku każdego innego zarządzania projektem.

Jak już pewnie zauważyłeś cały proces ukierunkowany jest na konkretne, zaplanowane działania, a korzyści z jego przeprowadzenia rosną wraz z postępowaniem kolejnych etapów. Wiedza uzyskana z analiz staje się podłożem do budowania nowych procedur, struktur, metod pracy i komunikacji z rynkiem lub pracownikami.

Zwrot z inwestycji uzależniony jest jednakże od jeszcze jednego, bardzo istotnego elementu – zrozumienia przez wszystkich pracowników celu i sensu dokonywanych zmian. W przypadku wprowadzania nowości, które powstały niejednokrotnie dzięki niemałym nakładom finansowym nie możemy bagatelizować ludzkiego oporu przed zmianami. Plan Działania powinien zostać przedstawiony i „sprzedany” wszystkim zaangażowanym w niego pracownikom.

Cały proces zamyka ponowne dokonanie badania. Pozwoli nam to zweryfikować przeprowadzone zmiany i ocenić uzyskany efekt.

Z naszego doświadczenia wynika, iż dla klienta wartość badania rynkowego rośnie z każdym, kolejnym etapem.

Mamy nadzieję, iż zawarte tutaj koncepcje okażą się dla Ciebie pomocne. Każdy z nas powinien być lepiej przygotowanym do kupowania analiz. Mając na uwadze, iż pieniądze powinny być zainwestowane w celu osiągnięcia konkretnego efektu.

Sposoby prezentacji wyników analizy ekonomicznej

Przeprowadzona przy zastosowaniu odpowiednich metod analiza ekonomiczna wymaga w końcowym etapie prac dokonania syntezy całokształtu ustaleń i prezentacji wyników. Wyniki analizy ekonomicznej mogą być przedstawione w formie:

  • liczbowej
  • graficznej
  • opisowej

Podstawowe znaczenie ma forma liczbowa, polegająca na przedstawieniu wyników za pomocą szeregów lub tablic statystycznych, w których dane wyrażane są w wielkościach absolutnych, względnych, średnich lub współczynnikach. Forma liczbowa znajduje zastosowanie w odniesieniu do zjawisk w pełni mierzalnych, pozwalających na przeprowadzenie ich charakterystyki oraz określenie wzajemnych związków i oddziaływań za pomocą liczb. Jej wykorzystanie do celów prezentacji wyników analizy wymaga porównywalności badanych zjawisk gospodarczych oraz pełnej charakterystyki.

Z tych tez względów ocena wielkości, będących funkcją różnych czynników nie może być sprowadzona do prostego ich porównania. Zachodzi zatem konieczność przeprowadzania analizy w zależności (analizy przyczynowej), w której zakłada się szczegółowe i wymierne określenie wpływu poszczególnych czynników na powstałe odchylenia.

Analiza przyczynowa jest pogłębionym etapem badania wskaźników, w którym dąży się do ustalania wpływu określonych czynników na powstanie odchyleń ujawnionych w toku analizy porównawczej. Chodzi tu, zatem w szczególności o:

  • określenie czynników oddziałujących na objęty badaniem wskaźnik ekonomiczny,
  • obliczenie wielkości wpływu poszczególnych czynników na odchylenie wynikające z poprzednich porównań.

Określanie czynników, które oddziałują na kształtowanie się wskaźników ekonomicznych, następuje w drodze rozumowania logicznego, opartego na obserwacji faktycznego przebiegu procesów gospodarczych. W miarę pogłębiania oceny wybranych wskaźników wyróżnić można oddziałujące na nie jedynie czynniki podstawowe, bądź także pochodne, będące rozwinięciem czynników podstawowych. Wykształca się w ten sposób jakby hierarchiczna struktura powiązań przyczynowo – skutkowych tych czynników. Wymierne zależności czynników oddziałujących na wskaźniki ekonomiczne mogą przyjmować postać iloczynu, ilorazu, sumy lub różnicy. Zależy to od ich treści ekonomicznej oraz możliwości prezentacji matematycznej.

Obliczanie wpływu poszczególnych czynników na badanie odchylenia wskaźników ekonomicznych prowadzi do przekształcenia odchylenia ogólnego w kilka odchyleń cząstkowych. Suma tych odchyleń cząstkowych powinna tworzyć odchylenie ogólne. Zależnie od sposobu obliczania wpływu tych czynników na odchylenie ogólne wyróżnić można szereg szczegółowych metod (technik) analizy przyczynowej. Cechuje je różnica pracochłonności, poprawność matematyczna i przydatność praktyczna.

Do syntetycznej analizy przedsiębiorstwa można stosować zestaw syntetycznych wskaźników. Na ich podstawie wnioskuje się o sytuacji finansowej przedsiębiorstwa w porównaniu z innymi konkurentami. Mogą być wykorzystywane nie tylko do wewnętrznej oceny, ale również przez banki, udziałowców lub potencjalnych interesantów.

Wszystkie wskaźniki oblicza się w końcowej części opracowania finansowego. Charakteryzują one osiągnięcia finansowe firmy. Na podstawie tych wskaźników widoczna jest sytuacja finansowa przedsiębiorstwa, co jest istotnym punktem w planowaniu jego dalszej działalności.

Wskaźniki mają wartość wtedy, gdy obliczone na podstawie planowanych, wielkości są porównywane ze wskaźnikami dotychczasowymi. Wykazują one wtedy postęp i zamierzone osiągnięcia lub pogorszenie sytuacji.

Przedstawiona charakterystyka metod wykazała, że w analizie finansowej dysponuje się wieloma różnymi metodami, które są dobierane zależnie od rodzaju badanych zjawisk i postawionych w analizie celów. Są to metody jakościowe i ilościowe – determistyczne, stochastyczne oraz różne kombinacje wymienionych metod. Wyeksponowane wady i zalety poszczególnych metod wykazują, że nie można mówić o wyższości jednych metod nad innymi. Metody analizy jakościowej, zwane również metodami opisowymi, ujmują badane związki ich zależności w formie opisowej, werbalnej bez prób nadania im ilościowego mierzonego wyrazu, co w wielu przypadkach może być ważne, ale tylko na etapie analizy wstępnej. Najlepszym rozwiązaniem jest, więc równoległe stosowanie wszystkich metod i ich dobieranie stosownie do specyfiki badanych zjawisk i właściwości poszczególnych metod. Trzeba przy tym zwrócić uwagę, że przy wyborze metod w znacznej mierze decyduje ich pracochłonność i wartość uzyskiwanych wyników (dokładność). Nie należy bowiem stosować metod złożonych jeśli zbliżone wyniki są osiągalne przy zastosowaniu metod prostych, a więc mało pracochłonnych[1].


[1] Praca zbiorowa pod redakcją L. Bednarskiego T. Waśniewskiego „Analiza finansowa w zarządzaniu przedsiębiorstwem” Warszawa 1996r.