Miesięczne archiwum: Wrzesień 2013

Metody wykorzystywane w ramach analizy wstępnej

W ramach analizy wstępnej istnieje możliwość wstępnego analizowania różnych narzędzi stosowanych przy ocenie przedsiębiorstwa, może to być np. bilans lub rachunek zysków i strat. Wstępna analiza bilansu przedsiębiorstwa obejmuje ocenę struktury:[1]

  1. Majątkowej na podstawie wskaźników struktury aktywów;
  2. Kapitałowej, poprzez ustalenie wskaźników struktury pasywów;
  3. Kapitałowo-majątkowej.

Wstępna analiza bilansu może być prowadzona w ujęciu statycznym i dynamicznym. Analiza statyczna dotyczy badania struktury majątku przedsiębiorstwa i źródeł jego finansowania w wybranym momencie czasowym (np. na koniec roku).[2] Ujęcie dynamiczne pozwala natomiast ocenić również kierunki zmian tej struktury oraz dynamikę poszczególnych elementów aktywów i pasywów poprzez porównanie danych z kilku kolejnych lat. Dlatego wartość poznawcza analizy dynamicznej jest znacznie większa. Przeprowadzenie wstępnej analizy bilansu w ujęciu dynamicznym wymaga wykorzystania następujących mierników:[3]

  • wskaźników dynamiki, określających kierunek i stopień zmian poszczególnych elementów bilansu, w porównaniu do ich poziomu w bilansach wcześniejszych,
  • wskaźników struktury, wskazujących na udział poszczególnych pozycji majątku i źródeł ich finansowania w ogólnych ich wielkościach.

Badanie dynamiki poszczególnych pozycji majątku przedsiębiorstwa i źródeł pokrycia pozwala na ustalenie kierunków jego rozwoju oraz stopnia wzrostu kapitałów finansujących ten rozwój. Zróżnicowanie tempa zmian poszczególnych elementów aktywów i pasywów bilansu prowadzi do przesunięć w środkach gospodarczych i źródłach ich pokrycia wyrażających się w zmianach struktury.

Struktura majątkowa informuje o sposobie zaangażowania kapitału przedsiębiorstwa. Ocena struktury majątkowej przeprowadzana jest w oparciu o wskaźniki, które w swej budowie uwzględniają różne składniki majątkowe ujmowane w aktywach bilansu. Podstawowe znaczenie w badaniu struktury majątkowej mają wskaźniki wyposażenia przedsiębiorstwa w określone środki gospodarcze. Najistotniejszymi wskaźnikami wyposażenia przedsiębiorstwa w określone środki gospodarcze są wskaźniki wyposażenia przedsiębiorstwa w trwałe i obrotowe składniki majątku.[4]

Udział trwałych składników w majątku przedsiębiorstwa w sposób istotny zależy od rodzaju branży, technologii wytwarzania i asortymentu wyrobów. Jest on szczególnie duży w przemysłach wydobywczych, budownictwie, rolnictwie, hotelarstwie. Udział ten pozostaje w bezpośrednim związku z kwotą osiąganych przez przedsiębiorstwo przychodów. Im większy jest udział trwałych składników majątku w jego strukturze, tym mniejsza jest zdolność przedsiębiorstwa do wypracowania przychodu.[5]


[1] Ibidem, s. 51,

[2] Ibidem, s. 52,

[3] M.Sierpińska, T.Jachna, op. cit., s.51.

[4] Ibidem., s.52.

[5] H. Błoch, Controlling, rachunkowość zarządcza, Warszawa 1999, s.37.

Etapy analizy fundamentalnej

Przeprowadzenie analizy fundamentalnej składa się z kilku etapów:

  • analiza makroekonomiczna,
  • analiza sektorowa,
  • analiza sytuacyjna spółki,
  • analiza finansowa spółki,
  • wycena akcji.

Analiza makroekonomiczna

Analiza makroekonomiczna konieczna jest z uwagi na to, ze firmy nie działają w próżni, ale w pewnym otoczeniu społecznym, politycznym, gospodarczym. Ocena przedsiębiorstwa z punktu widzenia makroekonomicznego powinna uwzględniać stan oraz wahania koniunktury gospodarczej. Przy jej ocenie bierze się pod uwagę takie wskaźniki jak: deficyt budżetowy, saldo bilansu płatniczego, zmiany produktu krajowego brutto, stopę inflacji itp. Analiza ta dotyczy również polityki banku centralnego w zakresie kształtowania stopy procentowej, kursów walut, przewidywanej podaży pieniądza na rynku, polityki podatkowej rządu, polityki budżetowej rządu. Analiza makroekonomiczna powinna udzielić odpowiedzi na pytanie o opłacalność inwestowania na danym rynku (np. rynku akcji).